Sumerian Alliance Tour in 013, Tilburg

Feestend het weekend in!

Het festivalseizoen is weer voorbij, de blaadjes zouden van de bomen moeten vallen en de temperatuur dient gedaald te zijn (hoewel we de afgelopen dagen allemaal met zwanussen en zwoksels hebben rondgesjouwd). Dat kan maar één ding betekenen: het concertseizoen is weer in volle bloei! En dat is ook te merken aan de alsmaar uitpuilende agenda van Poppodium 013. Zo maken o.a. Opeth, Amon Amarth, Killswitch Engage, A Day To Remember en Steel Panther de aankomende maanden hun opwachting in de Kruikenstad. De poster van vanavond is echter van een heel ander kaliber. Dankzij het label Sumerian Records kunnen we vanavond genieten van een viertal interessante bands uit het progressieve (djent-)genre. Dankuwel!

Black Crown Initiate is de eerste band vanavond die de Jupiler Zaal, van de vernieuwde 013, een veeg uit de pan mag geven. BCI is met zijn progressieve death metal een beetje een vreemde eend in de bijt, maar daarmee niet minder bevredigend. Met de banner van Volumes reeds op de achtergrond start de band met diens half uur durende Tilburgse ontmaagding in een boven verwachting goed gevulde zaal. De band kan vanwege haar muzikale richting van meerdere walletjes eten, getuige tours met o.a. Septic Flesh, Behemoth en The Faceless. Born Of Osiris kan anno 2016 ook aan dit indrukwekkende lijstje worden toegevoegd. De muziek laat zich enigszins vergelijken met die van (oude) Opeth vanwege het enerzijds progressieve en anderzijds death metal karakter. De vocalen worden hier ook op afgesteld. Zo bedient de band zich van twee zangers, waarvan één (Andy Thomas) het clean gedeelte op zich neemt, terwijl de ander (James Dorton) zich beroept op het gruntwerk. De lange, uitgesponnen nummers zorgen ervoor dat de tijd voorbij vliegt en het vijftal na een (voor je gevoel) ‘poep en een scheet’ weer de biezen dient te pakken. Dit echter wel na een goede indruk achter te hebben gelaten.

Oh boy, wat hebben we uitgekeken naar het optreden van Volumes. De laatste keer dat we de band zagen was in Baroeg te Rotterdam in 2012. Dit tezamen met (wederom) Veil Of Maya, Betraying The Martyrs en Vildhjarta. Via was het toen nog enige volledige wapenfeit van de band en ik kan me nog goed herinneren dat we te laat arriveerden en daardoor (mijn toenmalige favoriete track) Edge Of The Earth misliepen. Anno 2016 heeft de band No Sleep (2014) toegevoegd aan haar discografie, hebben ze een nieuwe zanger gevonden in Myke Terry (ex-Bury Your Dead) en heeft het kwintet eerdergenoemde twee albums gere-released via hun eigen label. Hoog tijd dus om weer eens kennis te maken! Als ware Backstreet Boys komen de bandleden omstreeks kwart over acht volledig in het wit gekleed het podium opgelopen en wordt er gestart met The Mixture. Instrumentaal zit het erg goed en strak in elkaar en ook frontman Gus Farias is vandaag goed bij stem. Helaas geldt dit niet voor zijn nieuwe vocale broeder Myke Terry die de plank echt volledig misslaat vanavond. Laat deze beste man bij de gratie Gods de clean stukken niet meer opvullen, het klinkt namelijk voor geen fucking meter. Er wordt tijdens het optreden immers al gebruik gemaakt van de backing track om de zangstukken op te vullen: laat het hier dan ook maar bij. Zelfs een korte guest-appearance van Veil Of Maya-minstreel Lucas Magyar kan dit voorval niet rechttrekken.

Afijn, met No Sleep wordt het gros van de setlist opgevuld (The Mixture, Erased, Vahle), terwijl van Via enkel Wormholes wordt gespeeld (huilieboe, geen Edge Of The Earth) en ook het onlangs vrijgegeven Feels Good passeert de revue. Mocht deze track echter de blauwdruk zijn voor het opkomende album dan moeten we, met pijn in het hart, toegeven dat we de toekomst somber inzien voor Volumes. Fingers crossed.
sat-2016
Veil Of Maya doet qua populariteit niet onder voor Born Of Osiris en mag dus ook de plek van co-headliner invullen vandaag, met 10 minuten minder speeltijd. Lucas Magyar zit inmiddels alweer twee jaar in de populaire djent-formatie en heeft in Matriarch zijn kindje gevonden. ”Waarom willen alle bands tegenwoordig klinken als Periphery?”. Ik citeer deze quote omdat ook VOM zichzelf heeft gewaand in de progressieve sector waarbij clean vocals deel uitmaken van de muzikale formule. Gelukkig kan deze beste man live wél echt goed zingen, dus wat dat betreft mag hij door naar de volgende ronde. Of iedereen het eens is met deze muzikale koerswijziging is echter de vraag. Mocht je immers verknocht zijn aan Id (2010) en Eclipse (2012) dan kan een dergelijke mutatie nogal eens in het verkeerde keelgat schieten. Wil de band immers meer commercieel succes bereiken? Feit is wel dat de nieuwe frontman een heel ander stemgeluid heeft dan voormalige brulboei Brandon Butler. Doch vrees niet: de oude nummers worden met net zoveel verve gespeeld als voorheen, zij het wel iets frisser.

Net als Volumes, beroept ook VOM zich grotendeels op het laatste wapenfeit (met o.a. Nyu, Leeloo, Three–Fifty en Mikasa) maar ook toptracks als Punisher en Unbreakable worden gelukkig niet aan hun lot overgelaten. Na 45 minuten Matriarch aan de man te hebben gebracht komt ook dit feestje weer ten einde. Diegenen die voor het oude werk van Volumes en VOM naar Tilburg zijn afgereisd komen er vanavond wel ietwat bekaaid van af. De overige bezoekers worden in ieder geval op hun wenken bediend met nieuw materiaal.

Maar waar het vanavond écht om draait is natuurlijk Born Of Osiris. De laatste keer dat we de band aanschouwden was dit in Dynamo Eindhoven, wat in een erg bevredigende avond resulteerde. Omdat tevens BOO een nieuw album te promoten heeft wordt dan ook gestart met de albumopener van Soul Sphere, die de titel The Other Half of Me draagt. Het feest is direct aan in de goed gevulde Jupiler Zaal. Er wordt dan ook gemoedelijk gemosht en gedanst op de elektronisch geladen deathcore van de Egyptische godenaanbidders. Bij Ragherrie waren we in eerste instantie niet zo dol op het nieuwe geesteskindje van dit vijftal, maar na een periode van bezinning moeten we toegeven dat we de plaat meer en meer zijn gaan waarderen. Live rocken de nummers in ieder geval meer dan op plaat, zo bewijzen tracks als Resilence, Goddess Of The Dawn en Throw Me In The Jungle.
Over het geheel genomen hebben we vanavond niets te klagen over de performance van BOO. Slechts een enkele keer weet je de band te pakken op een foutje in (met name) de solo’s, maar ook dit is totaal geen reden voor paniek.

Van Tomorrow We Die Alive (2013) worden het sterke Exhilarate, het beukende Divergency en het epische Machine gespeeld, welke met open armen worden ontvangen. Nu we het toch over open armen hebben: ook het uit 2007 afkomstige Open Arms To Damnation passeert vanavond de revue, evenals het kneiter lompe ”Fucking” Bown Down. Gelukkig zijn de temperaturen de afgelopen dagen iets gedaald, anders had het zweet vanavond zeker van het plafond afgedropen! De band pest haar fans nog even door het podium te verlaten, alvorens het populaire Follow The Signs als encore te spelen. Save the best for last.

Het nummer bezegelt een innoverende avond. Een feestelijk begin van het weekend waarin de microfoon per ongeluk uit de handen van frontman Ronnie Canizaro wordt getikt en zelfs een heuse polonaise wordt gestart. Ik ben benieuwd wanneer we de band eens op een (groot) Europees festival zullen gaan zien. Hopelijk komt Sumerian Records met meer van dusdanig appetijtelijke verrassingen op de proppen!

Datum: 16-09-2016 | Locatie: Poppodium 013, Tilburg | Bands: Black Crown Initiate, Volumes, Veil Of Maya, Born Of Osiris

Jouw foto’s bij ons artikel? Solliciteer voor een functie als fotograaf!

FacebookTwitter