Caliban en Suicide Silence in Dynamo

Divers core-avondje in Eindhoven

Nog geen twee weken nadat Within the Ruins en supports Dynamo omver bliezen met volume-niveaus waar je naar van wordt, staat er een andere metalcore-package in de Eindhovense zaal. To The Rats and Wolves, Any Given Day, Suicide Silence en Caliban mogen op donderdag 15 december 2016 hun kunsten vertonen. Een goedgevulde avond, waar gelukkig ook iets meer publiek op af komt. Het balkon wordt zelfs opengesteld deze keer!

Desondanks staat de zaal amper half vol wanneer de tonen van Blue (Eiffel 65) wegsterven en de jonge heren van To The Rats And Wolves hun show beginnen. Het enthousiasme spat er vanaf bij de Duitsers, al reageert het publiek een stuk minder fanatiek. Het optreden oogt weinig spontaan en de bandleden doen net iets te hard hun best om het publiek mee te krijgen. Ook muzikaal is er het nodige aan te merken; de gelikte metalcore met elektronische invloeden (zelf noemen ze het schijnbaar ‘trancecore’) is wel erg rechttoe-rechtaan en valt maar matig in de smaak bij gros van de toeschouwers. De meesten staan dan ook vooral rustig toe te kijken hoe To The Rats and Wolves zich een half uur lang in het zweet werkt tijdens een set die zwaar leunt op het nieuwste album Dethroned (2016). Qua energie en enthousiasme is er overigens weinig op het optreden aan te merken; nu de ingestudeerde bewegingen nog achterwege laten én songs schrijven die wel blijven hangen, graag. En ondertussen ook nog even zorgen dat de twee vocalisten zichzelf goed kunnen horen, want de cleane zang was vanavond soms ronduit vals.

To The Rats And Wolves

Na een korte ombouwbreak begint het optreden van Any Given Day. De zaal is ondertussen een stuk voller en het publiek lijkt wel raad te weten met deze Duitsers, die al vaker met Caliban – de headliner van vandaag – tourde en in die hoedanigheid in januari 2015 ook al in Dynamo optrad. Toen was de band nog een grote onbekende, maar inmiddels wordt er vanuit de zaal al heel aardig meegezongen met de gespierde zanger Dennis Biehl. Vergeleken met To The Rats and Wolves is het optreden van Any Given Day een stuk minder gekunsteld en meer straightforward; het oogt allemaal professioneler (en geloofwaardiger) en het geluid staat als klap op de vuurpijl veel beter afgesteld. De songs van Any Given Day zitten wél goed in elkaar en de nieuwe tracks van Everlasting (2016) bevallen live erg goed. De afwisseling tussen grunts en cleane (maar stevige) zang zorgen voor wat extra leven in de metalcore-brouwerij. Al snel ontstaat de eerste (kleine) moshpit van een paar personen; als de moshers eenmaal een beetje op elkaar ingespeeld beginnen te raken nemen de pits langzaam maar zeker serieuzere vormen aan. Bij afsluiter Endurance is iedereen opgewarmd, met een mooie circlepit als resultaat – een fijne manier om dit lekkere optreden te beëindigen!

Any Given Day

Snel door naar de volgende band! De eerste deathcore-noot is nog amper gespeeld of het publiek gaat al helemaal los bij Suicide Silence. Binnen no-time weten de Amerikanen de temperatuur in de inmiddels bomvolle Dynamo flink te doen stijgen. Moshpits, crowdsurfers, stage-invaders én vocale gastbijdragen (van wisselende kwaliteit) door leden van het publiek; alles kan en mag tijdens dit energieke optreden. Ook Suicide Silence speelde recentelijk nog in Dynamo; in november 2014 om precies te zijn. Toen kwam de band om het laatste album You Can’t Stop Me te promoten – een plaat waar we ook vandaag enkele songs van voor onze kiezen krijgen – en de band kondigt vandaag aan dat op 24 februari 2017 (eindelijk!) een opvolger in de winkels zal liggen. We moeten nog even wachten op Suicide Silence (want zo gaat ‘ie heten) maar de bevlogen, bijna maniakale manier waarop de Californiërs vandaag Eindhoven platspelen is veelbelovend. Vooral de onvermoeibare frontman Hernan ‘Eddie’ Hermida verricht beulswerk op het podium; of hij nou hoog squeelt of diep grunt, zijn zang is één brok opgefokte agressie. In hoog tempo werkt de band zich door een goedgevulde setlist vol muzikale fragmentatiebommetjes; de vijftig minuten speeltijd vliegen dan ook voorbij, waarna onder luid en welverdiend applaus afscheid wordt genomen van het gekkenhuis dat Dynamo vanavond was. Tot snel ziens!

Suicide Silence

De headliner van de avond, Caliban, begint met spelen voor een opvallend lege zaal – een groot deel van het publiek lijkt even aan een korte pauze toe te te zijn na de enerverende show van Suicide Silence van zojuist. Gelukkig stroomt de zaal al snel weer wat voller, waardoor de vlam na een nummer of twee alweer in de pan slaat. Goed, de energie van Suicide Silence wordt niet geëvenaard; dat is geen schande. Het optreden van Caliban is wel gewoon erg vermakelijk en oerdegelijk. Crowdsurfers en moshpits vliegen ons weer om de oren terwijl vanaf het podium lekkere brokjes metalcore de zaal in worden geslingerd. Een fiks deel van de show bestaat uit tracks van het sterke Gravity dat eerder dit jaar verscheen, al is ook I Am Nemesis (2012) stevig vertegenwoordigd. De plaat daartussen, Ghost Empire uit 2014, komt minder aan bod, al staan de songs van die schijf nog vers in het geheugen na het optreden in deze zelfde zaal van januari 2015.

Caliban

Ook nu ligt het tempo hoog. Na een minuut of 35 verlaten de Duitsers het podium abrupt, om snel terug te keren voor een ‘tweede helft’ van nog vijf songs, waaronder Mein Schwarzes Herz én de (ook al Duitstalige) Rammstein-cover Sonne, die luidkeels wordt meegezongen door het uitgelaten publiek. Besloten wordt daarna met de oudste Caliban-song van vanavond: Nothing Is Forever van het uit 2006 stammende The Undying Darkness. Tijdens deze grande finale nodigt zanger Andreas Dörner het publiek uit om op het podium te klimmen, waar een man of vijftig direct gehoor aan geeft. Het zorgt voor chaotische taferelen (zoals mensen die óp het podium crowdsurfen) en een nogal abrupt einde van de show.

Het is meteen ook het eind van deze diverse en warme metalcore-avond in Dynamo. Drie van de vier bands wisten een goede indruk achter te laten. Ondanks het hoge tempo en de relatief korte speeltijden voor de laatste twee bands, was het een even vermakelijke als enerverende avond, waarbij Suicide Silence – zonder enige twijfel – met de publieksprijs aan de haal ging.

Datum: 15-12-2016 | Locatie: Dynamo, Eindhoven | Line-up: To The Rats And Wolves, Any Given Day, Suicide Silence, Caliban

Setlist Caliban

Ragherrie wil Ton Dekkers bedanken voor zijn foto’s.

 

FacebookTwitter