Avatar in Doornroosje, Nijmegen

Nijmegen = Avatar Country

Bij Ragherrie hebben we dan wel geen glazen bol, maar zweren we al een tijdje bij Avatar en hadden we zodoende al een poosje het vermoeden dat deze band het toch een heel eind zou gaan schoppen. De uitverkochte show in Doornroosje te Nijmegen bevestigt deze gedachte en laat zien dat deze Gothenburgers the next big thing zijn! Feathers & Flesh zal dan ook niet ontbreken op de vele jaarlijstjes welke de aankomende tijd gepubliceerd gaan worden. En terecht!

Maar voordat het clowneske festijn ons van jetje komt geven is er allereerst plaatsgenoot The Last Band, welke vanavond dus (hoe ironisch) juist als eerste band fungeert. Omtrent de bandnaam zullen ongetwijfeld vele woordgrapjes de revue hebben gepasseerd bij het aanwezige publiek. Zo ook bij ons, je moet een gegeven paard immers niet in de bek schijten zoals wijlen mijn oma altijd zei. Muzikaal gezien vaart de band niet bepaald in hetzelfde schuitje als het hoofdprogramma. Opgericht in 2012 opereert The Last Band namelijk meer aan de hardcore-punky kant van het metalen universum en hardstenige kosmos. Met The Fall heeft de band dit jaar zijn tweede album op de wereld losgelaten en al luisterende naar rockende tracks als The Hunt en Rats dreven onze gedachten al gauw af naar het Canadese Cancer Bats. Met name het schelle stemgeluid van de vol getatoeëerde voorman deed bij ons dat lampje ontbranden.

Wat aan de voorzijde van de zaal direct opvalt is de jeugdigheid van het publiek. Het is duidelijk dat Avatar erg in trek is bij de nieuwe generatie hoofdschudders, welke er dan ook niet voor terugdeinzen om al gezellig bij het voorprogramma een knusse moshpit te bouwen. Dat weinig mensen bekend zijn met het (nieuwe) materiaal van de band doet echter geen afbreuk aan het fanatisme op het podium en de voelbare energie welke het publiek uitstraalt. Wellicht dat The Last Band deze avond ook wat (gekrenkte) zieltjes heeft weten te winnen onder de Nijmeegse ”skinny bitches” welke er ”goedverdoemme goed” uitzien?

The Last Band

Nadat de show in de kleine zaal binnen no time uitverkocht bleek was de organisatie van Doornroosje zo vrijgevig om de populariteit van de Zweden aan een test te onderwerpen en zodoende de grote zaal beschikbaar te stellen. Ook voor deze test wist het knotsgekke vijftal met een tien en een griffel te slagen en dit maakt de show van vanavond dan ook de grootste headline-show tot op heden voor Avatar! Afgelopen zomer hebben we de band nog furore zien maken op het broeierige Fortarock 2016; de weg naar de coffeeshop zal ongetwijfeld nog in de TomTom van de band hebben gestaan.

Zoals gepland wordt de circusmuziek in de grote zaal omstreeks 21:15 gedempt en wordt de zaal gedompeld in totale duisternis. Dit totdat frontman Johannes Eckerström uit zijn lappenkooi stapt en het naar SOAD neigende The Swarm ten gehore brengt. De garderobe van de band is in de afgelopen jaren aan verandering onderhevig geweest, maar de kleurrijke outfits waarin de bandleden zich sinds het laatste wapenfeit hullen, maken het totaalplaatje wat mij betreft compleet. Opmerkelijk is dat er vrijwel direct wat rumoer ontstaat aan de rechterzijde van de zaal en er acuut wat beveiligers nodig zijn vanwege een voor mij nog onbekende reden (met mijn 1,69m werd het zicht ietwat geblokkeerd door enkele kruinen en haardossen). De bandleden zijn echter niet uit hun rol te krijgen en middels House Of Eternal Hunt wordt Feathers & Flesh live verder vertolkt.

Avatar

Met name het begin van de programmering is erg sterk te noemen: The Eagle Has Landed, Hail The Apocalypse, Torn Apart en (persoonlijke favoriet) Bloody Angel hebben een plaatsje weten te bemachtigen aan het begin van de setlist. Met tussendoor natuurlijk enkele woorden van horror-clown Eckerström welke wederom bewijst een geboren entertainer te zijn. Hij geniet met volle teugen van de massale aandacht welke de band anno 2016 ten goede komt. Nijmegen wordt vandaag dan ook omgedoopt tot ‘Avatar-Country’, wat toch nèt wat lekkerder bekt dan bijvoorbeeld ‘het Havana aan de Waal’. Drummer John Alfredsson kan er trouwens ook wel wat van en neemt naast het slagwerk tevens de dirigerende taken waar, met zijn drumsticks als baton.

De muzikale scheidingslijn welke de gekkies sinds de jongste telg hanteren wordt live, vanwege de gemixte setlist, dan ook duidelijk. Tracks als Torn Apart, Murderer, Vultures Fly en Let It Burn hebben een sterk groovend industrial karakter, terwijl nieuwe tracks als When The Snow Lies Red, One More Hill, Black Waters en Fiddler’s Farewell juist een uitgesponnen melodische aanpak genieten. Tijdens het laatstgenoemde nummer hijst boegbeeld Eckeström zich zelfs in een gedateerd wit clownspak en transformeert zichzelf in iets wat het best te omschrijven valt als datgene wat voortkomt uit een stomende nacht tussen Bumba en Stephen Kings It. Mochten de Nijmeegse psychiaters plotsklaps te kampen krijgen met een mysterieuze toename aan patiënten met coulrofobie (angst voor clowns) dan blijft dit ons kleine geheimpje.

Avatar

Vanwege het praatgrage karakter van de frontman en het feit dat de band vanavond een persoonlijk record te vieren heeft, wordt de avondklok van 23:00 gemakkelijk gepasseerd. Na de ogenschijnlijke afsluiter Let It Burn worden respectievelijk Night Never Ending en het trage zes minuten durende Tower op een dienblaadje geserveerd aan de Avatar-fans, wiens honger nooit gestild lijkt. Evenals bij de rijzende sterren van Ghost draait het ook bij Avatar vooral om het totaalplaatje van visueel en muzikaal vermaak. En dat is dan ook hetgeen waarom deze freakshow, op de valreep, tot één van de beste concerten van 2016 te rekenen valt. Een lust voor oog en oor. De vraag is echter: waar gaat dit rondreizende circus nog allemaal geraken de komende jaren? De toekomstig ziet er in ieder geval gunstig uit!

Datum: 07-12-2016 | Locatie: Doornroosje, Nijmegen | Bands: The Last Band, Avatar | Setlist Avatar

Ragherrie wil Kelly Thans bedanken voor haar foto’s!

FacebookTwitter