Female Metal Event II (FemME II) in Effenaar

Een enerverende ervaring

Het Female Metal Event (kortweg ‘FemME’) is een ambitieus Nederlands indoorfestival in de Effenaar in Eindhoven, waar enkel metalbands spelen met een (of meerdere) vrouw in de gelederen. Dit kunnen groepen zijn met een zangeres, maar ook bands met een vrouw in een andere rol, bijvoorbeeld als gitariste. Na de muzikaal zeer geslaagde debuut-editie van afgelopen jaar met headliner MaYaN (lees het verslag hier) is het op 16 en 17 oktober 2015 tijd voor de tweede editie van FemME. Alles is dit jaar flink groter opgezet dan tijdens de eerste editie; zo duurt FemME II maar liefst twee dagen (waardoor er logischerwijs ook meer artiesten zullen optreden) én is er op de donderdagavond voorafgaand aan het festival een exclusieve filmpremière, gevolgd door een akoestisch verrassingsoptreden. Er is dus genoeg te beleven!

FemMEIIbannerRagherrie is alle dagen aanwezig en doet per dag verslag. Houd onze website en dit artikel dus in de gaten!

Overzicht | Donderdag | Vrijdag | Zaterdag

Plaats van handeling voor de officieuze “pre-party” op donderdag 15 oktober is de Service Bioscoop Zien in Eindhoven. Er staat namelijk een heuse filmpremière op het programma: vanavond draait voor het allereerst de zeer toepasselijke documentaire “Soaring Highs and Brutal Lows (The Voices of Women in Metal)”.

Na te zijn aangekondigd door FemME-organisator Ton Dekkers, mag regisseur Mark Harwood zijn creatie zelf inleiden. Harwood vertelt hoe hij geïnspireerd werd door het overbekende “Metal: A Headbanger’s Journey” en hoe hij heeft gepoogd om één van de hiaten in die documentaire te dichten met zijn eigen film. En daar is hij bijzonder goed in geslaagd. “Soaring Highs and Brutal Lows” is een indrukwekkend geheel. De film bestaat uit interviews met metalzangeressen, waarbij Anneke van Giersbergen (ex-The Gathering, The Gentle Storm), Floor Jansen (ReVamp, Nightwish, ex-After Forever), Simone Simons (Epica) en Charlotte Wessels (Delain) voor de erg ruime Nederlandse vertegenwoordiging zorgen. Daarnaast komen de Mexicaanse Marcela Bovio (van de Nederlandse band Stream of Passion), Alissa White-Gluz (Arch Enemy), Kobra Paige (Kobra & The Lotus) en metals eigen “grootmoeder” Doro Pesch aan het woord. Ook Mark Jansen (ex-After Forever, Epica) en Martijn Westerholt (Delain, ex-Within Temptation) worden tussendoor opgevoerd om hun zegje te doen. De dames (en heren) zijn opvallend eensgezind over velerlei onderwerpen; verschillen zitten (zonder de film voor geïnteresseerden te verpesten) vooral in de nuances.

FemME_Screening_Teaser_EDIT

Sporadisch komen concertbeelden aan bod, al is dat maar bijzaak. Ondanks het ontbreken van ondertitels, is alles perfect te volgen. De geïnterviewde zangeressen gaan geen onderwerp uit de weg. Alle “gender issues”, verschillende aspecten van het leven “on the road” als vrouw in een door mannen gedomineerd wereldje, enzovoort, komen aan de orde – evenals privé-zaken. De altijd stoere Floor Jansen schiet vol als ze uitgebreid vertelt over haar burn-out van een aantal jaren geleden. Daarmee zorgt ze voor het meest indrukwekkende moment van de hele vertoning. Inhoudelijk zit de docu sterk in elkaar. Dankzij de snelle en vaak humoristische montage en de welbespraaktheid van de dames in kwestie (met een glansrol voor Floor Jansen en Charlotte Wessels) is de film een genot om te aanschouwen. Een hele dikke aanrader!

Als kers op de taart geeft Stream of Passion (in afgeslankte vorm) nog een akoestisch optreden weg. Zangeres Marcela Bovio maakte al een sterke indruk in de film, maar nu ook op de geïmproviseerde bühne voor het bioscoopscherm. Wát een stem heeft die dame! Ze wordt bijgestaan door toetsenist Jeffrey Revet en (op de meeste nummers) ook nog door gitarist Stephan Schultz. Naast een viertal uitgeklede Stream of Passion-songs, komen ook Radiohead-kraker Street Spirit (Fade out) en een Mexicaans nummer voorbij (La Llorona). Als extraatje doet Anneke van Giersbergen mee op de laatste twee (cover)songs van het optreden, te weten Leaves (The Gathering – met enkel Anneke op zang) en Valley of the Queens (Ayreon – met prachtige samenzang tussen Marcela en Anneke) waardoor er nóg iets meer kippenvel op onze armen verschijnt. Dit bijzondere optreden belooft veel voor FemMe II.

Stream of Passion met Anneke van Giersbergen
Stream of Passion met Anneke van Giersbergen

Overmorgen, op zaterdag 17 oktober, speelt Stream of Passion een normale set op het hoofdpodium van de Effenaar. Ook Anneke van Giersbergen zal die dag optreden met ‘haar’ The Gentle Storm. Wij hebben er, op basis van het gehoorde van vanavond, nu al ontzettend veel zin in. Tot dan!

Datum: 15-10-2015 | Locatie: Service Bioscoop Zien, Eindhoven | Line-up: Stream of Passion (met Anneke van Giersbergen) | Setlist

Overzicht | Donderdag | Vrijdag | Zaterdag

Ragherrie wil Wendy Steenmans bedanken voor haar foto’s.

[Best_Wordpress_Gallery id=”78″ gal_title=”FemMe II (preparty)”]

Op deze regenachtige vrijdagavond 16 oktober, de eerste officiële dag van FemME II, staan acht bands op het programma. Alles is vandaag netjes om-en-om geprogrammeerd (afwisselend in grote- en kleine zaal) waardoor we vrijwel geen minuut van de muziek hoeven te missen.

Opener Whyzdom is afkomstig uit Frankrijk en maakt zich op het hoofdpodium schuldig aan overacting. De symfonische metal is erg doorsnee en de podiumshow is een tikkeltje potsierlijk; zo is er wat gehannes met een plastic mensenschedel en staan er rare “neppe vlammen” op het podium – om over de overdreven “rockstar poses” nog maar te zwijgen. De drie achtergrondzangeressen lijken zich ook niet erg op hun gemak te voelen, wat de flow van het optreden zeker niet ten goede komt. Leadzangeres Marie Rouyer heeft zeker geen slechte stem. Ze perst er zelfs nog wat prima grunts uit, al kan ze de tenenkrommende praatjes tussen de nummers door volgende keer beter wat inkorten.

Snel door naar de kleine zaal voor het eerste bandje van eigen bodem. En dat is niet de minste: Autumn. Vandaag wordt de Groningse groep bijgestaan door Ronald Landa (ex-Delain) op gitaar en Marjolein Kooijman (ex-The Gathering) op bas. De sfeervolle rock/metal gaat er bij de aanwezigen in als zoete koek. Hoewel het even duurt voor het geluid lekker staat afgesteld, knalt de band vol vuur uit de startblokken. Zangeres Marjan Welman heeft er duidelijk zin in vanavond. Naast de bekendere nummers, zoals Altitude, Closest Friends Conspire en natúúrlijk ook Satellites, krijgen we vandaag ook een veelbelovend nieuw nummer voorgeschoteld met de titel Blackout. Om het speelschema maar meteen overhoop te schoppen, krijgt Autumn tien minuten langer de tijd dan oorspronkelijk de bedoeling was. Het lekkere optreden (van uiteindelijk dus veertig minuten) wordt besloten met The Venamoured.

Autumn
Autumn

Elk voordeel heeft zijn nadeel: Visions of Atlantis begint namelijk stipt op tijd. De Oostenrijkse groep heeft, naast zangeres Clémentine Delauney, met Siegfried Samer ook een mannelijke zanger in de gelederen. VoA speelt lekker energieke melodische (symfonische) power metal, met voldoende ruimte voor rustmomenten. De set van vanavond bevat dan ook twee ballad-achtige songs; één met Clémentine op zang, de ander met Siegfried achter de microfoon. Wat direct opvalt is dat de zangeres veel meer in haar mars heeft dan de ietwat onvast klinkende zanger. Tijdens de samenzang valt dit overigens (gelukkig) niet op. Er wordt nog altijd respectvol stilgestaan bij de nagedachtenis van Visions of Atlantis voormalige zangeres Nicole Bogner, die in 2012 overleed. VoA is geen band die veel optreed in onze contreien; wat ons betreft komt daar snel verandering in. Deze show is in elk geval bijzonder overtuigend en vermakelijk.

De kleine zaal staat vervolgens bomvol voor het optreden van Aeverium. De Duitse band heeft tot op heden pas één album uitgebracht en we laten ons vanavond graag verrassen. Het is dan ook erg opvallend hoe druk het is; en er staan heus niet alleen Duitsers bij deze show. De toegankelijke en opzwepende muziek is erg aanstekelijk en catchy. Wel zijn we, wederom, meer onder de indruk van de stem van de zangeres dan van de prestaties van haar mannelijke collega. In maart verscheen het debuutalbum met de titel Break Out. Wij gaan deze band in de toekomst zeker wat beter in de gaten houden!

En weer rennen we met gezwinde spoed de trappen op om bijtijds aanwezig te kunnen zijn als Draconian begint te spelen. De Zweedse gothic/doomband zal op 30 oktober 2015 een nieuw album met de titel Sovran (review) op de wereld loslaten. Vanavond worden we verblijd met maar liefst drie nieuwe songs: Dishearten, Heavy Lies the Crown en Rivers Between Us. Dit laatste nummer wordt, net als op de studioversie, opgeleukt met een vocale bijdrage van zanger Daniel Änghede. De (relatief) nieuwe Zuid-Afrikaanse zangeres Heike Langhans kwijt zich prima van haar taak. De techniek gooit wel een beetje roet in het eten; met name grunter Anders Jacobsson lijkt constant in gevecht met zijn reverbende microfoon. In de maat meeklappen op doom-ritmes, lijkt na een paar biertjes voor sommige toeschouwers een hele opgaaf. Het zijn niet meer dan kleine kanttekeningen bij een verder prima show waarbij melancholie en agressie lekker in balans zijn. Kippenvel op de armen en headbangen maar.

Draconian
Draconian

Het Haagse Kingfisher Sky speelt direct daarna in de kleine zaal. De ietwat ingetogen progressieve metal van deze band is melancholisch en soms zelfs folky; iets wat verder wordt versterkt door de smaakvolle cello-partijen van Maaike Peterse. Wat ook direct in het oog springt, is dat zangeres Judith Rijnveld in de loop der jaren flink gegroeid is in haar rol als frontvrouw. Kingfisher Sky speelt vanavond natuurlijk een aantal songs van het sterke nieuwste wapenfeit Arms of Morpheus (2014, review) maar met “hitjes” The Craving en Balance of Power wordt ook het debuut (Hallway of Dreams, 2007) niet overgeslagen. Voor de volledigheid: er wordt afgesloten wordt met Rise from the Flames van tussenplaat Skin of the Earth. Een prima optreden en de muziek blijft prachtig. Over een kleine maand zal de band met onder andere La-Ventura een paar kilometer verderop optreden tijdens de “FemME Clubtour” in PopEi. Gaat dat zien en horen!

De absolute headliner van vandaag is het Italiaanse Lacuna Coil. De gelikte en professionele show van vanavond, inclusief cover-uitvoeringen van Losing My Religion (R.E.M.) en Enjoy The Silence (Depeche Mode) is bijzonder vermakelijk. Who cares dat er tegenwoordig nog maar zo afschuwelijk weinig oude songs de revue passeren? Eigenlijk krijgen we op FemME alleen Heaven’s A Lie en Our Truth te horen; zelfs een song als Closer ontbreekt. Songtechnisch haalt het nieuwe materiaal het niet bij de “klassiekers”, al werken de simpelere alternatieve rocksongs van de laatste albums in een live-setting wel bijzonder goed. De perfomances van zangeres Cristina Scabbia en haar mannelijke collega Andrea Ferro verdienen een pluim; al zal laatstgenoemde nooit een echt overtuigende zanger worden. Lacuna Coil scoort verder de nodige punten met de energie van het optreden, wat erg aanstekelijk werkt. Het blijft jammer dat de instrumentalisten er vanavond (zoals altijd) een beetje bijstaan als overleden vogeltjes. De band neemt geen afscheid van het publiek in Eindhoven vóór te hebben verklapt dat er wordt gewerkt aan een nieuw album, wat ook zal betekenen dat Lacuna Coil spoedig weer in ons land gaat optreden. Dat is goed nieuws, want deze show op FemME smaakt naar meer.

Lacuna Coil
Lacuna Coil

De Effenaar stroomt daarna wel leger, al blijven er gelukkig ook nog voldoende mensen achter in de kleine zaal. Daar staat immers nog één laatste band op het programma: Aria Flame. De Amerikaanse groep bracht bijna exact een jaar geleden de EP A World of Silence op de markt, en dat materiaal vormt het geraamte van de show van vandaag. De band klinkt helaas wel bijzonder clichématig; van (neoklassieke) symfonische metal met opera-vocalen kijkt niemand nog op, zeker niet na een dag als vandaag. Wanneer je dan als band ook de nodige power in je (gitaar)spel mist, heb je een probleempje. De uitvoering is wel sterk en de sympathieke zangeres Aziza Poggi (buik)danst dat het een lieve lust is. Toch bekruipt ons gedurende de set steeds meer het gevoel dat dit het (nog) net niet is. Wie weet waartoe Aria Flame in de toekomst in staat is – vandaag is het aardig maar ook niet meer dan dat.

De eerste “echte” dag van FemME zit er iets na middernacht dan toch echt op. Moe maar voldaan kan het terugblikken beginnen. We kunnen nu al niet wachten op de tweede dag van dit festival – ook dan staat ons weer een bijzonder druk en interessant programma te wachten. Maar eerst nog even wat slaap proberen mee te pikken. Tot morgen, of eigenlijk moeten we zeggen: tot later vandaag!

Datum: 16-10-2015 | Locatie: Effenaar, Eindhoven | Setlists

Overzicht | Donderdag | Vrijdag | Zaterdag

Ragherrie wil Wendy Steenmans bedanken voor haar foto’s.

[Best_Wordpress_Gallery id=”80″ gal_title=”Femme II (vrijdag)”]

Zaterdag 17 oktober staan er maar liefst 15 bands op het programma. Het is ook de dag waarop opvallend veel artiesten niet bij één maar bij twee bands op het podium verschijnen. Afgetrapt wordt om klokslag half één met een modeshow. Onder de naam Back to ROOTS Fashion keert ontwerpster Ingeborg Steenhorst (I Style Stars) ook dit jaar terug op FemME om haar creaties te tonen. Haar creaties variëren van lekker stoere en relatief casual kleding, tot prachtige jurken die minder voor alledaags gebruik lijken te zijn bestemd. De synergie tussen mode en muziek wordt verder versterkt door de begeleidingsband, waarvan de zangers en zangeressen zich ook in mooie outfits hebben gestoken. De grote zaal van de Effenaar is opvallend goed gevuld op dit vroege uur – het is ook weer eens wat anders, zo’n modeshow.

Modeshow
Modeshow

Het uit Finland afkomstige Unshine mag daarna het puur muzikale programma van vandaag openen in de kleine zaal. De band omschrijft hun geluid zelf als “druid metal”, en daar kunnen we ons wel in vinden. Het is allemaal niet bijzonder baanbrekend, maar wel prima muziek om even rustig helemaal bij wakker te worden. De muziek klinkt liefelijk en rustgevend, met af en toe een folky touch. Jammer dat alle toetsen meelopen op band en dat de zaal niet beter gevuld is.

Vorig jaar functioneerde de muziek van Karmaflow nog als begeleiding tijdens de modeshow, dit jaar is het multidisciplinaire project, onder leiding van Xystus-drummer Ivo van Dijk, terug. De catwalk in de grote zaal is inmiddels afgebroken als de show begint. Het optreden kent een valse start door wat gedoe met intro-samples. De band laat zich daar echter niet door uit het veld slaan. Het theatrale optreden zit goed in elkaar, al voegt het bijzonder korte gastoptreden van Mariangela Demurtas (Tristania, die later vandaag zullen spelen) op Bird Goddess eigenlijk maar erg weinig toe. De prachtige kostuums, verhalende songs en afwisselende zang maken ook vandaag indruk.

Karmaflow
Karmaflow

Sin7SinS komt ook uit Nederland en timmert al de nodige tijd serieus aan de weg. De show van vandaag (in de wederom goed gevulde kleine zaal) oogt dan ook professioneel en is erg aangenaam om naar het luisteren. Muzikaal is het afwisselend catchy en heavy, zonder overbodige poespas. Zangeres Lotus beschikt bovendien over een prettige stem. Misschien niet de meest ingewikkelde of vooruitstrevende muziek, al ligt het daardoor allemaal wel goed in het gehoor. We kunnen dus kort zijn over dit geslaagde optreden, het is namelijk bijzonder vermakelijk.

Daar Xandria helaas heeft moeten afzeggen wegens een blessure van hun drummer, is het programma in de grote zaal enigszins omgegooid. Het Nederlandse Nymeria neemt de plaats in van Stream of Passion, die op hun beurt het tijdsslot van Xandria overnemen. Nymeria, met een vrouwelijke toetsenist in de gelederen, is de eerste band op FemME dit jaar zonder vrouwelijke (achtergrond)zang. Verandering van spijs doet eten: de melodic death metal van de Tielse groep klinkt helemaal niet verkeerd, al hadden de Dani Filth-achtige speenvarken-screams van zanger Marnix van Malsen niet zo gehoeven. Omdat het nog vroeg is en flink anders klinkt dan de overige bands op FemMe, slaat de show van Nymeria helaas toch een beetje dood als bier in een vet glas.

In de kleine zaal staat vervolgens een andere vervanger, al was het in dit geval al wat langer bekend. End of the Dream speelt (in plaats van Effloresce) een alleraardigste set. Leuke songs, prima zang en een bijzonder goedgevulde kleine zaal kenmerken dit optreden. Het Bossche gezelschap heeft er zichtbaar zin in, en die gretigheid werkt aanstekelijk. Toch die in eigen beheer opgenomen debuutplaat All I Am (2015) maar eens een keertje gaan checken dus, want dit optreden op FemME bevalt ons wel!

Terug naar het hoofdpodium voor Stream of Passion. Op donderdagavond verzorgde de band al een prachtig akoestisch optreden na de filmpremière van “Soaring Highs and Brutal Lows” (zie artikel). Nu is de groep dus terug voor een reguliere show. Zangeres Marcela Bovio verontschuldigt zich tijdens het optreden: ze is niet honderd procent fit vandaag. Hoewel je dat helaas wel kunt horen aan haar stem, veegt Stream of Passion “gewoon” alsof het de normaalste zaak van de wereld is, de vloer aan met het gros van de bands van vandaag. De volle zaal komt voor het eerst vandaag echt los. Opvallende noviteit op de setlist is I Have a Right, een cover van Sonata Arctica, verder voelt het optreden vooral vertrouwd. Zuurpruimen als wij zijn hebben we nog wel één kleine kanttekening: de toetsen overstemmen de gitaren soms een beetje. Het mag de pret niet drukken.

Stream of Passion
Stream of Passion

Misschien wel de meest aangename verrassing van deze hele FemME-editie is Scarlet Stories. De progressieve metal, met soms zelfs elementjes van Opeth, maakt een bijzonder sterke indruk. In deze band vinden we trouwens ook gitariste Carmen Raats en zangeres Lisette van den Berg terug, die eerder vandaag al met Karmaflow op de mainstage stonden. Scarlet Stories is compleet anders dan de veel andere bands van vandaag en waait als een frisse wind door de kleine zaal.

Luciferian Light Orchestra is dat andere project van Christofer Johnsson, de bandbaas van Therion. Zijn psychedelische retrorock-formatie heeft vanavond tijdens hun allereerste optreden (een primeur dus!) veel personele overlap met Therion zelf, dat later vandaag zal spelen. Dit wordt “opgelost” door de Therion-leden in maskers te hullen, al weet natuurlijk iedereen wie het zijn. De muziek zelf is occult, op een goede manier ouderwets en aanstekelijk. Van nervositeit voor het live-debuut lijkt geen sprake te zijn; LLO zet een bijzonder professioneel optreden neer dat smaakt naar meer.

Het optreden van Dyonisis uit het Verenigd Koninkrijk valt eigenlijk vooral op omdat er gebruik wordt gemaakt van een drumcomputer. De computerbeats verlenen de zweverige muziek een new-wave-achtige gothic-vibe. De band beschikt over twee zangeressen, waarvan één weet te overtuigen en de ander niet. De aparte muziek is duidelijk “anders” maar weet niet echt te boeien. Daarvoor gebeurt er muzikaal helaas te weinig dat ook maar enigszins spannend genoemd kan worden.

The grand dame van de Nederlandse female fronted-scene, Anneke van Giersbergen, blaast vervolgens met haar The Gentle Storm iedereen in de bomvolle grote zaal omver. Ze doet dit, bijgestaan door onder andere Johan van Stratum en Marcela Bovio (beide eerder ook al op de bühne met Stream of Passion) en vaste Ayreon-drummer Ed Warby. De stemmen van Anneke en Marcela klinken prachtig samen; iets wat beide zangeressen op donderdagavond ook al bewezen tijdens de “pre-party”. Naast materiaal van het erg sterke album The Diary (review hier) komen vandaag ook covers voorbij van Agua de Annique, Ayreon, Devin Townsend Project en natuurlijk The Gathering. Met name Strange Machines (The Gathering) met Anneke op zang blijkt één groot kippenvelmoment. The Gentle Storm kroont zich met dit sterke optreden tot de grote winnaar van FemME II.

The Gentle Storm
The Gentle Storm

Net als het allemaal wat te liefelijk en zoet lijkt te worden, is daar het Duitse Cripper. De ongecompliceerde thrash/death met vrouwelijke “zang” hakt er stevig in en is bijzonder energiek. De band komt vandaag in de donkere kleine zaal stukken overtuigender uit de hoek dan afgelopen jaar op het hoofdpodium van de Effenaar tijdens de Eindhoven Metal Meeting. De opzwepende ritmes en de “niet zeiken maar rammen”-mentaliteit werken als een driedubbele espresso. Precies wat we even nodig hadden!

Tristania is één van de bekendste symfonische metalbands wereldwijd. De droevige muziek is prachtig maar toch meer geschikt om rustig naar te luisteren dan om er een feestje op te bouwen. Desalniettemin staat de grote zaal wederom ramvol als de Noren aftrappen. Zangeres Mariangla is duidelijk beter bij stem dan tijdens haar gastoptreden bij Karmaflow vroeger op de dag. De mooie muziek staat tijdens deze set duidelijk meer centraal dan het show-element.

Als Xandria niet was vervangen door Nymeria, was Purest of Pain de enige band op heel FemME II geweest zonder vrouwenzang. Ook hier zien we trouwens weer wat bekende gezichten terug. Gitariste Merel Bechtold speelde eerder vandaag al mee met The Gentle Storm en zanger Jesper de Kruyff verzorgde ’s middags al de harsh vocals bij Karmaflow. PoP zelf gaat met hun aanstekelijke mix van (melodische) death metal en metalcore lekker verder waar Cripper eerder ophield. Lekker hoor!

Headliners van vandaag (en eigenlijk van heel FemME) zijn de oude rotten van Therion. De symfonische “opera metal” blijkt ook live bijzonder boeiend. Nummers als Lemuria en Åsgard zijn en blijven een genot om naar te luisteren. De nieuwe live-zangeres Chiara Malvestiti kwijt zich prima van haar taak en ook de stem van haar collega Linnéa Vikström (inderdaad de dochter van frontman Thomas) maakt indruk. Het zegt alles over de kwaliteit van dit theatrale optreden dat de grote zaal van de Effenaar tot het einde toe goed gevuld blijft. Voor een grote groep mensen zit het festival er na Therion wel op. Eerlijk gezegd is onze accu na twee dagen muziek ook wel behoorlijk leeg.

Therion
Therion

In de kleine zaal mag Lovelorn Dolls als uitzwaaiband fungeren voor de die-hards die na twee dagen FemME nog energie hebben. De dansbare muziek van het Belgische ensemble doet ons besluiten toch nog even te blijven plakken. Frontvrouw Ladyhell doet haar uiterste best om het laatste restje energie uit de aanwezigen te peuren. Leuk is ook vooral het gastoptreden van zangeres Margriet Mol (Asrai) tijdens het nummer Happy Valentine. Het is officieel al zondag als er een einde komt aan de show, en daarmee aan het hele festival.

FemME II was een enerverende maar aangename ervaring. Op eigenlijk alle fronten heeft het festival een fikse sprong voorwaarts gemaakt ten opzichte van de debuuteditie. Net als in een groot museum waar zoveel prachtige kunst hangt dat zelfs de mooiste schilderijen op een gegeven moment nog maar weinig indruk maken (omdat je het simpelweg allemaal niet meer kunt opnemen) is het wel zaak dat FemME in de toekomst de afwisseling goed blijft bewaken. Overdaad schaadt en wij waren dan ook blij met “afwijkende” bands, zoals Cripper en Purest of Pain, tussen alle groepen met zoetgevooisde zangeressen door.

Het wegvallen van Xandria was bijzonder jammer en ongetwijfeld voor sommige aanwezigen een fikse domper, zeker gezien de opvallend grote hoeveelheid Xandria t-shirts in het publiek. Dergelijke zaken heb je als organisatie echter totaal niet in de hand; misschien Xandria als “goedmakertje” maar direct vastleggen als eerste band voor FemME III? Daarover gesproken: voor volgende edities van dit festival zal de huidige organisator, Ton Dekkers, de nodige hulp krijgen van de crew van JBM events en de expertise achter Metal Female Voices Fest. Dat belooft veel goeds! Ook de data voor FemME III werden reeds bekend gemaakt: het weekend van 23 en 24 september 2016. Wij noteren het nu vast in de agenda en zullen u allen op de hoogte houden met betrekking tot nieuwe namen en andere aankondigingen. Tot volgend jaar!

Datum: 16-10-2015 | Locatie: Effenaar, Eindhoven | Setlists

Overzicht | Donderdag | Vrijdag | Zaterdag

Ragherrie wil Andre Schröder bedanken voor zijn foto’s

[Best_Wordpress_Gallery id=”79″ gal_title=”FemME II (zaterdag)”]

FacebookTwitter

Bekijk het hele verslag

2 responses to “Female Metal Event II (FemME II) in Effenaar

  1. De eerste cd van Aeverium, “Break Out” staat al een paar maanden in mn cd kast. Het is een kleine opmerking op het verslag hierboven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.