Enthousiaste doom met Swallow The Sun in Baroeg

Een stille zaal voor Finse doommeesters

De prijs voor meest ambitieuze band van het jaar gaat naar Swallow The Sun. Hun driedelige werk Songs From The North (recensie hier) oogstte louter lof. Een week na de release trekt de Finse band de weg op, met in hun kielzog de landgenoten van Wolfheart en het Italiaanse gezelschap Adimiron. Twee Nederlandse data staan op het programma, waaronder Baroeg in Rotterdam. Tijd om te kijken of Swallow The Sun hun driedeling ook live waar kan maken.

Adimiron trapt af. Dit Romeinse gezelschap beschrijft zichzelf als ‘progressief’ en ‘experimenteel.’ Dat roept beelden op van waanzinnige songstructuren, vol vreemde tempowisselingen, rare overgangen en vreemde geluiden. In de praktijk komt het neer op een mix van Gojira en Meshuggah, maar helaas haalt de band het niveau van die twee groepen bij lange na niet. Hoewel er wat zeer toffe momenten zijn, komt de muziek live vooral over als een aaneenschakeling van vreemde maatsoorten zonder orde of structuur. Meest in het oog springend is de bassiste, die funky lijntjes slapt als een volleerd Mark King-adept. Dat de bass, bassdrum en zang de gitaren volledig overstemmen maakt het er echter niet beter op. De snaredrum valt volledig weg. Adimiron heeft dan ook moeite Baroeg mee te krijgen, en de rij bij de bar is al snel groter dan die voor het podium.

Adimiron
Adimiron

Dan doet Wolfheart het een heel stuk beter. Niet alleen is het veel voller, maar ook het geluid is beter afgesteld. Dit maal is het de zang van Tuomas Saukkonen die verdrinkt in de brij van gitaar en drums. De melodielijnen komen er echter goed uit, dus bijzonder storend is dit niet. Wolfheart brengt een mooie mix van hun twee albums, met het lange Veri als een van de hoogtepunten. De typische Finse sound bevat precies genoeg afwisseling tussen snel en langzaam die het nodig heeft. Wolfheart oogst dan ook applaus en headbangers. Er is zelfs een voorzichtige moshpit te bespeuren. De drie kwartier vliegen zo voorbij. Volgende keer als headliner?

Wolfheart
Wolfheart

Als Swallow The Sun rond half tien aantreedt staat Baroeg behoorlijk vol. Het moge duidelijk zijn voor wie het publiek gekomen is. Het intro The Womb Of Winter zet perfect de toon voor 10 Silver Bullets, dat meteen een goede pot doom wegzet. Het kost welgeteld een minuut zang voordat Mikko Kotämaki te horen is, heel anders dan bij de voorprogramma’s. Het komende anderhalf uur (ruim) domineert het Finse zestal. Mikko staat vooral aan zijn microfoonstandaard gekluisterd, dus wat beweging betreft hoeven we niet veel te verwachten. Het zijn vooral toetsenist Aleksi Munter, die immer voorovergebogen over zijn keyboard staat en headbangt, en de gekke bekken trekkende bassist Matti Honkonen die voor de activiteiten zorgen. Maar wie wil beweging met zo veel goed materiaal? Natuurlijk ligt de nadruk op het nieuwe album Songs From The North. Naast de videosingle Rooms & Shadows en Lost & Catatonic wordt het eerste deel van de set afgesloten met het loodzware Empires Of Loneliness, live nog slopender dan op cd. De duisternis staat in schril contrast met het vervolg, dat bestaat uit drie nummers van Songs Of The North II, het akoestische deel. Naast Pray For The Winds To Come krijgen we The Heart Of A Cold White Land en het wat pakkendere Autumn Fire. Baroeg is stil en luistert aandachtig.

Swallow the Sun
Swallow the Sun

Voor duisternis en boosheid is even geen plaats, slechts schoonheid en rust. Het vergt lef om akoestische nummers te brengen, maar StS komt er mee weg, vooral vanwege de mooie zang van Mikko Kotämaki, die geen noot mist. Natuurlijk komt er nog ander werk voorbij. Alleen van New Moon horen we geen nummer. Tot de hoogepunten behoren het stevig trage Hope, het van extreme contrasten volstaande Cathedral Walls en de headbanger Hate, Lead The Way. Als de akoestische gitaren zijn opgeborgen krijgen we nog Descending Winters en afsluiter Swallow, dat mag rekenen op veel bijval van het publiek.

Het was een prima avond. De nasmaak van Adimiron werd goed weggespoeld door Wolfheart, maar Swallow The Sun was heer en meester. Een schoolvoorbeeld voor alle doombands, in hoe aandacht vast te houden, ook met nummers langer dan tien minuten.

Datum: 28-11-2015 | Locatie: Baroeg, Rotterdam | Lineup: Adimiron, Wolfheart, Swallow The Sun | Setlist Swallow The Sun

Ragherrie wil Andre Schröder bedanken voor de foto’s!


[Best_Wordpress_Gallery id=”96″ gal_title=”Swallow the Sun in Baroeg”]

FacebookTwitter