Words Of Concrete – Negative Vibes

Deze Duitsers zijn boos
65/100

“Niet ieders kopje thee”, dat is eigenlijk de eerste gedachte die zich aandient tijdens het beluisteren van het nieuwe album van Words Of Concrete, Negative Vibes. Binnen de 30 minuten die de plaat duurt, weet het vijftal uit het voormalige Oost-Duitse Dresden toch mooi maar liefst tien nummers te proppen. Voordeel daarvan: als een nummer zuigt, is ‘ie ook snel weer afgelopen.

Words Of Concrete – opgericht in 2009 – werd door hun platenmaatschappij BDHW (Beatdown Hardwear) al vrij snel na de oprichting ingelijfd, zijnde ‘de hardste band van Oost-Duitsland’. Er werd een split-ep opgenomen met Delusions Of Lunacy, om vervolgens twee eigen albums uit te brengen: East German Cold en Between Home And Hell. In 2014 kregen de heren onderling bonje en werd er een rustpauze ingelast, die maar liefst twee jaar duurde. Na een reünie, ter gelegenheid van Taste of Anarchy Fest, kwamen de heren tot de conclusie dat ze de sound van de hedendaagse generatie hardcorebands uitkotsten en die wilden veranderen. Met Negative Vibes als resultaat.

Tijdens de eerste 30 à 40 seconden van openingsnummer Ghettobeat 2.0 ontstaat er een grijns op het gezicht. “Ow leuk! Dit klinkt als Linkin Park en dat is tof!” Maar dan trekt zanger Robin Exner zijn strot open en is iedere associatie met deze legendes direct verleden tijd. Alleen tijdens de breakdowns komt dat gevoel nog een beetje terug.

De redelijk goed verstaanbare “what the fuck” in de tekst nodigt na twee of drie keer luisteren al uit tot meebrullen. Dit leidt de luisteraar wel af van de boze boodschap die de mannen hebben te verkondigen, over verpaupering en ‘verbetonnisering’ van steden. Of dát nou echt de bedoeling is, durven we te betwisten.

Het album als geheel wordt trouwens wel gekarakteriseerd door boosheid. Zo wordt er gedurende het titelnummer Negative Vibes veel gal gespuugd over het feit dat ‘men’ tegenwoordig geleefd wordt en niets meer ‘echt’ lijkt te zijn. Een beetje ‘hoog over’, misschien.

De razernij die tijdens de song wordt opgebouwd, kan weer een beetje kalmeren tijdens het volgende nummer, Still On The Botttom, waarbij de grunts niet worden ondersteund door strakke riffs en knallende drums, maar door een heerlijke chille beat en vibes die bijna als lounge aanvoelen.

Of Words Of Concrete erin geslaagd is om deze generatie hardcorebands te veranderen, is zeer de vraag. De bevestigende onderdelen worden namelijk overschaduwd door twee heel erg negatieve aspecten, beide toe te schrijven aan de stem van Exner. Ten eerste klinkt zijn stem heel erg zeurderig en lijkt hij bij tijd en wijle niet zozeer zijn lyrics uit te spugen, maar meer uit te kotsen. Bovendien is het irritant dat hij zingt met een Duits accent. Zoals je een persiflage zou geven van een Duitser die Engels spreekt, zó grunt Exner zijn teksten. Niet overal is het even goed hoorbaar, maar tijdens bijvoorbeeld Touched By Hell ligt het er soms wel héél dik bovenop.

Voorstel: luister Negative Vibes desondanks een keer.

Releasedatum: 15-06-2018 | Label: BDHC (Beatdown Hardware) | Facebook

Tracklist:
01.Ghettobeat 2.0
02.The Thirst The Hunger
03.Touched By Hell
04.Cold Nothing
05.Negative Vibes
06.Still On The Botom
07.Drama Here Drama There
08.The Trip
09.No More Blood Between Us
10.Still Strugglin

Tags: , , , , ,

FacebookTwitter