Redemption – Long Night’s Journey Into Day

Zevende plaat laat de oude koeien lekker in de sloot liggen
85/100

Soms zit het leven mee, en soms zit het een beetje tegen. Nouja, van ‘een beetje’ kunnen we in het geval van Redemption niet meer spreken. Bandleider Nick van Dyck werd gediagnosticeerd met kanker, bij gitarist Bernie Versailles sloeg een aneurysma toe en als klap op de vuurpijl gaf frontman Ray Alder er ook nog eens de brui aan (want Fates Warning)! De afgelopen jaren waren dan ook niet bepaald een (vrij vertaalde) ‘verlossing’, wel?

Dat de band zich echter niet uit het veld laat slaan, blijkt wel: hier is immers Long Night’s Journey Into Day, alweer het zevende album dat het levenslicht ziet. Om dit te verwezenlijken werd (wederom) de hulp van Simone Mularoni (DGM) en Chris Poland (o.a. ex-Megadeth en OHM) ingeschakeld, wist de band toetsenist Vikar Shakram achter de toetsen te scharen en niemand minder dan Evergrey-frontman Tom Englund in te lijven! Het zal je dan ook niet verbazen dat dit heeft geresulteerd in een machtig album waar de progressieve metalfanaat de vingers, tot onder de nagels aan toe, bij zal aflikken. En ondanks wisselingen in de line-up is het wederom een echte Redemption-plaat gebleken, waarin zich de geesten van o.a. Dream Theater, Symphony X en (in zekere mate) Amorphis wanen.

Het album staat dan ook stijf van progressieve en hemelsbreed melodieuze composities. De uitgerekte nummers resulteren in een hele zit, gezien je als progressieve metalband niet aan kan komen schijten met ‘slechts’ 40 minuten aan muziek (behalve als je Between The Buried And Me of TesseracT heet natuurlijk, gnif gnif).

Album-ontkurker Eyes You Dare Not Meet In Dreams laat van meet af aan horen dat de band, ondanks diens gehavende line-up, op volle kracht een nieuwe start weet te maken. Het kenmerkende gitaarspel van oerlid Nick van Dyck is hierin de doorslaggevende factor. Hij is diegene die de songwriting doet en ook al heeft Tom Englund enkele subtiele veranderingen aangebracht in het reeds geschreven materiaal (welke beter aan zouden sluiten bij zijn zanglijnen), wordt er gelukkig weinig van de klassieke richting afgeweken, waardoor Last Night’s Journey Into Day zich met gemak kan meten met voorgangers The Art Of Loss (2016) en This Mortal Coil (2011). Alhoewel, de echte progliefhebber vindt een track als Someone Else’s Problem tekstueel gezien misschien toch nét wat te corny.

Op de nieuwe schijf huist daarnaast een opmerkelijke cover. In plaats van de zoveelste Iron Maiden of Black Sabbath-cover heeft de band ervoor gekozen een eigen interpretatie te geven aan New Year’s Day van U2. Wat ons betreft een originele keuze, waarin met name de drumskills van Chris Quirarte uit de verf lijken te springen. Erg krachtig!

Ondanks dat de weersvoorspellingen er voor Redemption niet goed uit zagen, lijkt de zon inmiddels weer te zijn doorgebroken. Met een puik zevende album op zak en goede muzikanten (waar in tijden van nood op teruggevallen kan worden) in de gelederen, kan Last Night’s Journey Into Day gelden als een nieuwe start. Tijd om de oude koeien lekker in de sloot te laten liggen en te focussen op het heden en een hopelijk voorspoedige en verlossende toekomst!

Releasedatum: 27-07-2018 | Label: Metal Blade Records | Facebook 

Tracklist:
01. Eyes You Dare Not Meet In Dreams
02. Someone Else’s Problem
03. The Echo Chamber
04. Impermanent
05. Indulge In Color
06. Little Men
07. And Yet
08. The Last Of Me
09. New Year’s Day
10. Long Night’s Journey Into Day

Tags: , , , ,

FacebookTwitter