Immortal – Northern Chaos Gods

Eerbetoon aan zichzelf
82/100

Eind 2014 brak de pleuris uit in Blashyrkh, het fictieve land waar de albums van de Noorse black metalband Immortal zich al sinds jaar en dag afspelen. Ordinair gesteggel over de rechten (lees: de pegels) zorgde ervoor dat Immortal op sterven na dood leek. Er moest uiteindelijk een rechtszaak aan te pas komen om het dispuut tussen oerleden Abbath Doom Occulta (Olve Eikemo) en Demonaz Doom Occulta (Harald Nævdal) te beslechten: Demonaz won de zaak, gitarist/vocalist Abbath ging op eigen houtje (en onder eigen naam) verder en op 6 juli 2018 zal dan toch eindelijk het eerste Immortal-album zónder Eikemo in de gelederen het levenslicht zien. Northern Chaos Gods is in elk geval een veelbelovende titel…

En na één luisterbeurt valt er een pak van ons zwarte hart. Immortal is geen millimeter van de eigen sound afgeweken sinds All Shall Fall uit 2009. Demonaz speelde voor het laatst mee op Blizzard Beasts uit 1997, daarna dwong een chronische peesontsteking hem tot een rol in de luwte; de gitarist ging wel mee op de verschillende tournees van zijn band, vervulde een rol als manager én schreef nog altijd de lyrics voor de albums van Immortal. Ondanks zijn nieuwe rol, bleef hij altijd lid van de band en anno 2018 is zijn inbreng zelfs groter dan ooit. Op Northern Chaos Gods neemt hij – behalve de gitaarpartijen – namelijk ook de zang voor zijn rekening, wat hij overigens prima doet. Met de sinds 1996 aan de band verbonden drummer Horgh (Reidar Horghagen) als secondant, klinkt Immortal precies zoals we het willen horen: ijskoude, ietwat ‘dunne’ black metal, gegromde vocalen; eigenlijk is er weinig nieuws onder de midwinterzon. Het hele album voelt vooral als een eerbetoon aan het eigen oeuvre, en een statement: ook zonder Abbath is Immortal nog gewoon Immortal.

Dat Northern Chaos Gods zo herkenbaar en ‘typisch Immortal’ klinkt, is overigens zowel een voor- als een nadeel. Enerzijds zijn we blij dat juist de elementen die ons zo aanspreken aan de stijl van de band gehandhaafd blijven. Anderzijds heeft het album daardoor erg weinig nieuws te bieden; soms rijst zelfs de vraag of we een bepaalde song niet al eerder gehoord hebben. De uitvoering is prima, waardoor het eerste prevaleert over het tweede. Experimenteren en/of buiten de eigen niche kijken zat al nooit in het karakter van het beestje, dus laten we vooral blij zijn dat het album bevlogen en energiek klinkt en dat ‘Immortal 2.0’ niet vervallen is tot een parodie van zichzelf.

Het (relatieve) bombast van de voorgaande albums én de iets venijnigere stijl uit de periode daarvoor, klinken beiden door in de songs op Northern Chaos Gods. Zeker afsluiter Mighty Ravendark is een regelrecht eerbetoon aan het nummer Blashyrkh (Mighty Ravendark) van het heerlijke album Battles in the North uit 1995. Immortal klinkt op de nieuwe plaat vooral als de best mogelijke en meest bevlogen versie van zichzelf. En dat is precies zoals fans het op dit moment – zeker gezien de recente geschiedenis – willen horen.

Releasedatum: 06-07-2018 | Label: Nuclear Blast Records | Website

Tracklist:
01. Northern Chaos Gods
02. Into Battle Ride
03. Gates to Blashyrkh
04. Grim and Dark
05. Called to Ice
06. Where Mountains Rise
07. Blacker of Worlds
08. Mighty Ravendark

Tags: , , , , , , , , , ,

FacebookTwitter