Fedrespor – Tid

Instrumentaal graag!
63/100

Het Zweedse label Nordvis is niet vies van wat neofolk. Bij het label staan dan ook bands als Tervahaat en Ulvesang onder contract. Het subgenre lijkt geleidelijk aan populairder te worden nu ook zeer recent Grift en het grote Winterfylleth akoestisch materiaal hebben uitgebracht. In februari tekende Fedrespor, dat in feite niets meer is dat een eenmansband rond de Noor Varg Torden Saastad, bij Nordvis.

Tid is het debuut van Fedrespor en ademt in alles Noorse folk. Inspiratie wordt gehaald uit de natuur en vele oude gebruiken. Wat dat betreft reflecteert de albumhoes de inhoud prima. De plaat bevat negen nummers en duurt zo’n 45 minuten. Het is een rustige trip, die je probeert in extase te brengen. Daarbij wordt niet voor een retro-benadering gekozen, zoals bij Wardruna of Heilung, aangezien ook moderne keyboards voorbijkomen.

De keys hoor je, samen met de akoestische gitaar, op opener Ginnungapap, dat meer als een intro is bedoeld. Het nummer duurt uiteindelijk vijf minuten en is te repetitief, waardoor het veel te langdradig klinkt. Met Det Vekkes treedt de zang meer op de voorgrond. Ofja, zang: het zijn meer wat schelle proclamaties die niet lekker in het gehoor liggen. Eigenlijk is het een flinke inbreuk op de muziek, omdat de kalme klanken van de akoestische gitaar en piano een somber maar aangenaam duet verkondigen.

Op Gripedyr wordt, naast een enkele schelle “aaahhh”, ook gewoon gezongen. Dat klinkt al iets beter, maar het enige lid van de band blijkt helaas geen begenadigd zanger te zijn. Dat werkt op den duur erg vermoeiend in het gehoor. Bepaald geen compliment dus. Het is erg spijtig, zeker omdat de beste man behoorlijk goed kan componeren. Het heerlijke, reflectieve Unknown Self zou zo door labelgenoten Ulvesang kunnen zijn uitgebracht. Op Langt Skal de Vandre klinken aangename tribal-achtige percussies, waarbij een bitterzoete melodie door een akoestische gitaar ten gehore wordt gebracht, terwijl de keyboard melancholisch op de achtergrond klinkt. De clean vocals klinken hierop stukken beter en op het einde volgen zelfs wat uitstoten die je, met een beetje goede wil, ‘screams’ zou kunnen noemen. Deze wisselwerking is lekker, maar horen we jammer genoeg te weinig op Tid

Gedurende het opvolgende Takk klinkt het namelijk vocaal weer alsof iemand de Noor bij de keel pakt.

Ze zeggen weleens dat niet helemaal zuivere zang zijn charme kan hebben en kan bijdragen aan de sfeer. Daar is in dit geval absoluut geen sprake van. De zang doet behoorlijk wat afbreuk aan de muziek en dat is zonde. De muziek zelf is namelijk meer dan de moeite waard. Uiteraard is er een hoofdrol voor de akoestische gitaar weggelegd, maar Fedrespor wisselt voldoende in aanvullende instrumenten om een sleur te voorkomen. De instrumentatie werkt beeldend, is rustgevend en af en toe melancholisch. Tid is best een aardig album, maar heeft last van een te prominent euvel om een goede score te rechtvaardigen. Volgende keer graag instrumentaal!

Releasedatum: 20-04-2018 | Label: Nordvis | Facebook

Tracklist:
01. Ginnungapap
02. Det Vekkes
03. Gripedyr
04. Unknown Self
05. Evighetens Vidder
06. Langt Skal de Vandre
07. Takk
08. Evigdom
09. Tid

Tags: , , , , , , , , , ,

FacebookTwitter