Deconstructing Sequence – Cosmic Progression – An Agonizing Journey Through Oddities Of Space

Ritmische chaos in de ruimte
70/100

Het Pools/Britse Deconstructing Sequence is een bijzondere band. Dat is nog zacht uitgedrukt. De muziek van het trio laat zich het  best omschrijven als ‘progressieve sci-fi technical death metal’ met héél veel blastbeats en tempowisselingen. Sinds de oprichting in 2013 heeft de band twee ep’s uitgebracht en is het dan eindelijk tijd voor de eerste langspeler in de vorm van Cosmic Progression – An Agonizing Journey Through Oddities Of Space. Een al net zo uitgebreide titel als het eerdergenoemde genre van de band, maar wel één die de lading van de buitenaardse metal prima dekt.

De muziek zit zoals gezegd vol brute, harde en vernuftige tempowisselingen en blastbeats. Het etiket ‘extreem’ mag hier gerust aan toegevoegd worden, want zodra de eerste tonen van openingsnummer Lifreforce Awakens doorklinken, weet je haast niet waar je naar moet luisteren. Snoeiharde en ingenieuze muziek met vele lagen en elementen schalt door de speakers. Drummer J. Nerexo is ongelofelijk snel en zijn double bass drums en blastbeats vliegen je om de oren. De toegevoegde space-sounds op de synthesizer houden de aandacht vast en maken dat je je in een ander universum waant.

De gesproken woordpassages en koorzang op onder andere Memories Of The Sun, Memories Of The Earth brengen wat rust en diepte aan in de toch al niet erg vlakke muziek. Maar dan volgen die oorverdovende, retesnelle drumpartijen weer, waardoor je het verhaal dat de band je klaarblijkelijk wil vertellen maar moeilijk meekrijgt. De ietwat nerveuze technische elementen zitten slim in elkaar, en je hoort dat je hier met uiterst getalenteerde muzikanten te maken hebt, die dolgraag willen laten horen wat ze allemaal in hun mars hebben.

Overdaad schaadt, want na het zoveelste nummer is dit alles gewoon teveel om te kunnen verwerken. Alle bliepjes, toeters en bellen worden hierdoor toch een bron van irritatie naarmate het album vordert.

De duistere gitaarriffs, computerstemmen en lage growls brengen wel wat melodie en afwisseling in het materiaal. Halverwege de plaat, op Dark Matter, wordt er zelfs een rustmomentje gepakt, in de vorm van prachtige gitaarpartijen, begeleid door rustig slagwerk en kosmische synthesizerdeuntjes. Ook de koorzang die her en der op het album doorklinkt weet de tracks van epische tonen te voorzien, zodat het altijd ‘vol’ en bombastisch blijft klinken.

De band heeft het voor elkaar gekregen om een geheel eigen sound te creëren, maar met een knipoog naar The Project Hate MCMXCIX en soms zelfs een vleugje Keep of Kalessin, ten tijde van Epistemology. Het werk steekt slim in elkaar, maar het is wel een behoorlijke uitdaging om te blijven luisteren. Met name de retesnelle blastbeats en de daarbij behorende computerbliepjes zijn véél te veel van het goede, met als gevolg dat alle bijkomende poespas de luisteraar afleidt van de krachtige kern. Tip voor de band: weg met de opsmuk en terug naar de kern, zodat we reikhalzend uit kunnen kijken naar een opvolger van dit bijzondere debuut.

Releasedatum: 15-01-2018 | Label: Eigen beheer | Bandcamp

Tracklist:
01. Lifeforce Awakens
02. V4641 Sgr
03. Memories Of The Sun, Memories Of The Earth
04. My Way Through The Stars
05. Dark Matter
06. Luminous (In The Process of Merging)
07. Heading To The Virgo Constellation
08. Run Starchild…You Are Free Now!
09. Supernova (The Battle for Matter Begins)

 

Tags: , , , , , ,

FacebookTwitter