Abhorrence – Megalohydrothalassophobic (EP)

Oldskool - maar toch fris en fruitig
79/100

De bandnaam Abhorrence zal bij velen niet direct een belletje doen rinkelen. Uitzonderingen daarop zijn misschien de fans van het eveneens uit Finland afkomstige Amorphis, aangezien Vulgar Necrolatry (van origine inderdaad een Abhorrence-song) tot op de dag van vandaag een graag geziene gast is op de setlist van de sfeervolle progressievelingen. Ooit, lang geleden, maakte Amorphis nog stevige death metal. In die periode (1990) was gitarist Tomi Koivusaari korte tijd lid van nóg een bandje. U raadt het misschien al: dat was Abhorrence. Deze band was geen lang leven beschoren en na amper twee jaar bestaan te hebben, viel Abhorrence in 1990 uit elkaar. De weg was vrij voor Amorphis. Tot 2012 bleef het stil rond Abhorrence, tot plotsklaps een reünie werd aangekondigd. In 2017 volgde zelfs een heus live-album (Totally Vulgar: Live at Tuska Open Air 2013) en nu verschijnt er zelfs nieuw studiowerk! Met de titel van deze nieuwe ep, Megalohydrothalassophobic, weet de band in elk geval direct onze nieuwsgierigheid te wekken…

Megalohydrothalassophobia betekent zoveel als ‘angst voor heel grote dingen die onder water leven’. Zeemonsters dus. Daarnaast snijdt Abhorrence een weinig subtiele eco-thematiek aan, waarin het er kort gezegd op neerkomt dat de mensheid een vloek is voor moeder aarde. Na Intro The Mesh hakt Anthem for the Anthroposcene er direct lekker in. Megalohydrothalassophobic bevat bijna 24 minuten stevige (midtempo) death metal, met een ouderwetse (maar fijne) productie en af en toe een sfeerverhogend slomer stuk. De link met het stokoude Amorphis is wat dat betreft zelden of nooit ver weg, al houdt Abhorrence de zaakjes lekker puntig. Het gruizige sfeertje van deze ep blijkt, ook na meerdere luisterbeurten, erg smakelijk. Hoewel de muziek lekker ouderwets (en dat bedoelen we echt als compliment!) aandoet, is het geluid verre van gedateerd. Een song als Hyperobject Beneath the Waves klinkt heerlijk bevlogen, hoewel wij het ook hadden geloofd als die track afkomstig was van een lang vergeten death metal-meesterwerk uit de vorige eeuw.

Juist die synergie tussen ‘ouderwets’ en ‘nog altijd relevant’ maakt dit ep’tje zo’n fijne luisterervaring. Het valt ons dan ook lastig om niet mee te wiegen op de smeuïge death metal-pareltjes van Megalohydrothalassophobic. Toegegeven: Abhorrence doet ons elke seconde dat de ep duurt denken aan hoe Amorphis geklonken zou kunnen hebben als die band in de héél vroege jaren negentig wat radicaal andere keuzes had gemaakt. Deren doet dat niet; de uitvoering is namelijk uitermate sterk en de songs zijn zonder uitzondering boeiend. Zeker de afsluitende (bijna groovende) track The End Has Already Happened is niet te versmaden. Met deze ep laat Abhorrence toch vooral horen met één been in de jaren 90 en met één been in 2018 te staan. En dat is knap, zeker voor een band die zo lang van het toneel verdwenen leek. Oldskool? Zonder twijfel – maar toch ook opvallend fris en fruitig.

Releasedatum: 14-09-2018 | Label: Svart Records | Website

Tracklist:
01. Intro The Mesh
02. Anthem for the Anthropocene
03. The Four Billion Year Dream
04. Hyperobject Beneath the Waves
05. The End Has Already Happened

Tags: , , , , , , ,

FacebookTwitter