DevilDriver – Trust No One

Groove-machine doet wat het moet doen
78/100

Na een kleine hiatus van twee jaar is DevilDriver weer terug van weggeweest! De charismatische frontman Dez Fafara heeft in de tussentijd oude tijden doen herleven bij het (door hem in 1992 opgerichte) nu-metal gezelschap Coal Chamber, maar anno 2016 richt hij de pijlen weer volledig op zijn groovende geesteskindje DevilDriver. Trust No One is alweer de zevende plaat van de band en is de eerste met Austin D’Amond (ex-Chimaira) en Neal Tiemann (Burn Halo) in de gelederen. Zorgt het verse bloed voor een nieuwe heropleving van de band?


Nou, het vervelende voor DevilDriver is dat de piek voor de band al is geweest met de eerste 3 à 4 albums. DevilDriver (2003), The Fury Of Our Makers Hand (2005), The Last Kind Words (2007) en zelfs Pray For Villians (2009) waren stuk voor stuk van dergelijk groovende kwaliteit, dat de albums nadien het niveau niet meer konden bijhouden. Dat wil niet zeggen dat Beast (2011) en Winter Kills (2013) geen goede albums waren óf toffe nummers herbergde, maar het is wel allemaal een onsje minder dan in de beginjaren van de band. Ook Trust No One mag hiertoe gerekend worden. Het inmiddels vrijgegeven Daybreak laat dit ook horen. Het is wederom een lekker agressief, melodisch alsook groovend nummer, maar een status van Hold Back The Day of Clouds Over California zal het niet bereiken.

Bovenstaande conclusie geldt grotendeels ook voor de rest van het album. DevilDriver doet wat ze moeten doen en doet dat (zoals altijd) ook bovenmatig goed, maar een stijgende lijn zit er niet in. Oude en nieuwe invloeden worden op Trust No One verweven tot één geheel. Testimony Of Truth en Bad Deeds laten het oude vertrouwde geluid horen, maar door ruimte te maken voor meer melodisch en solistisch gitaarwerk en het veelvuldig gebruiken van dubbele bassdrums wordt het geheel wel in een frisser, haast melodeath, jasje gehesen.

My Night Sky slaat de plank echter wél volledig raak. De sinistere ondertoon van het nummer doet de klok ietwat terugzetten naar Digging Up The Corpses van The Fury Of Our Makers Hands terwijl het middenstuk doet denken aan het groovende Back With A Vengeance van Pray For Villians. Wat mij betreft één van de hoogtepunten van het album.

Al met al is Trust No One een goede comeback na de afwezigheid van een aantal jaar. Het zal ze niet hogerop brengen in de ranglijsten, maar dat is voor DevilDriver ook niet nodig. Zo lang de band goede, groovende platen blijft uitbrengen en nog steeds festivaltent-vullende circlepits kunnen laten ontstaan bij het spelen van Meet The Wretched, dan heb je het nog niet zo slecht gedaan lijkt me. Good to have you back!

Releasedatum: 13-05-2016 | Label: Napalm Records Website

Tracklist:
01. Testimony of Truth
02. Bad Deeds
03. My Night Sky
04. This Deception
05. Above It All
06. Daybreak
07. Trust No One
08. Feeling Ungodly
09. Retribution
10. For What It’s Worth

Tags: , , , ,

FacebookTwitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.