Ghost – Infestissumam

Zombie-Sinterklaas leidt de duistere mis
85/100

Toegegeven, als een band enorm gehyped wordt ben ik er meestal geen fan van. Triggerfinger, Bring Me The Horizon, Hacktivist…allemaal bands die mijn leven niet veel completer hebben gemaakt. Ghost is de uitzondering. De hype was (is) gigantisch. Zes heren (waarschijnlijk), allemaal onbekend, vijf van hen bedekt met zwarte kappen en mantels en ééntje vermomd als een zombie-Sinterklaas die hun lofliederen aan Satan heffen. Een succesrecept dus, want plotsklaps kende de hele metalwereld de band. Verdeeld in twee kampen, de haters en de liefhebbers. Ik bekeek het met sceptisisme maar uiteindelijk werd ik nieuwsgierig. Gelukkig won mijn liefde voor goede rockmuziek het van de afkeer van hypes want Opus Eponymous was een heerlijk plaatje.

Nu is er dus Infestissumam en is het aan Ghost (of in Amerika: Ghost B.C.) om de impact van hun debuut minstens te evenaren. Ten eerste hebben ze het wel overtroffen qua lengte. Er zijn meer nummers, langere nummers, meer orgel, meer botte stukken, meer psychedelica en meer koor. De bombastische koren waarmee het album begint lopen naadloos over in de eerste track Per Aspera Ad Inferi, een track net zoals Con Clavi Con Dio van het vorige album. Pure 70’s orgel en stevige doch soepele riffs, dat is waar Ghost goed in is en dat weten ze. De band heeft duidelijk meer ‘hardere’ stukken geschreven. Jiggolo Har Megiddo en Depths of Satan’s Eyes bevatten lekker catchy riffwerk. Op Body and Blood wordt er wat plechtiger van stuk getrokken. De zang van Papa Emeritus II preekt met de subtiele verdorvenheid die een echte satanist moet hebben.

Ghost-B.C.1

De single Secular Haze is wat progressiever klinkend en spreekt mij minder aan. Year Zero is dan weer precies mijn pakkie an. Plechtige koren, ingehouden gitaarstukken en een nadruk op de bas en orgel, heerlijk! Als de track halverwege openbarst krijgen we wellicht het meest pakkende stuk van het album voor onze kiezen. Het is een geweldig voorbeeld van de simpele en pakkende sound van Ghost. 
Het lang uitgesponnen Guleh/Zombie Queen heeft twee duidelijke hoofdstukken en na het psychedelische eerste stuk is Zombie Queen een heerlijk rocknummer. Met Monstrance Clock sluiten we weer was psychedelischer af nadat Depths of Satan’s Eyes ons de haren laat losgooien.

Infetissumam is de perfecte opvolger van het debuut. Het album verbetert waar dat kon en doet de goede dingen minstens even goed. Er is wat meer ruimte voor stevigere stukken en dat bevalt mij. De productie van Nick Raskulinecz (Stone Sour) is helder met een vintage korstje. Vooral de bass schittert in zijn brommende (Satanistische) glorie. Natuurlijk is het Satanisme van Ghost maar een act. Sommigen vinden de teksten storend. Ik niet, want het maakt hun act helemaal af. En zolang de Zweedse band zulke rockende platen aflevert zal ik niet klagen.

Releasedatum: 16-04-2013 | Label: Loma Vista | Website

Tracklist:
01. Infestissumam
02. Per Aspera Ad Inferi
03. Secular Haze
04. Jiggolo Har Megiddo
05. Guleh/Zombie Queen
06. Year Zero
07. Body and Blood
08. Idolatrine
09. Depths of Satan’s Eyes
10. Monstrance Clock

Tags: , , , , , ,

FacebookTwitter