Iron Fire – Voyage Of The Damned

75/100

Ken je dat: van die bands die al jaren opereren in dezelfde stijl, die album na album afleveren waarop nooit wat nieuws gebeurd maar toch van bovengemiddelde kwaliteit zijn? Iron Fire is zo’n band. Al twaalf jaar en zes albums lang levert de Deense band onder leiding van zanger Martin Steene prima power metal af. Power metal in de Duitse traditie, dus zonder dikke lagen toetsen, hoge zang en teksten over feeën, draken en epische queestes, maar stevige riffs, rauwe zang en teksten over…metal, draken en zwaarden.

Ok, de teksten zijn behoorlijk afgezaagd. Hoewel, op Voyage Of The Damned valt het mee. De teksten richten zich wat meer op science-fiction fantasy dan op de gebruikelijke sword and sorcery. De toetsen worden ook wat meer bovengehaald waardoor er in sommige nummers toch wel een symfonische ondertoon zit. De gitaar blijft echter het lead instrument.We worden meteen keihard het album binnengetrokken met Enter Oblivion OJ-666, een keihard power metal nummer met woest ratelende bassdrums. Power metal volgens het boekje, fijn nummer. Op Taken doet een verassend element zijn intrede: grunts. Ja, grunts op een power metal album! Ik weet niet of het een gastzanger is of dat Martin Steene ze zelf doet, maar ze klinken erg goed. Zonder de grunts zou het epische Leviathan niet goed overkomen. Een erg prettig nummer met fijne riffs en een leuk refrein. Toetsen leuken het geheel een beetje op, maar nog steeds ligt de focus op de riffs.The Final Odyssey is de ballad van het album. Op zich is het geen slecht nummer, maar de stem van Martin Steene is minder geschikt voor ballades. De instrumentatie is wel erg goed. Misschien komt het omdat ik er de laatste tijd veel naar luister, maar het doet me wel een beetje aan Ayreon denken. Misschien een tip voor Arjen Lucassen?

De titeltrack steekt qua lengte torenhoog boven de andere nummers uit, tien minuten durend epos. Dit is typisch zo’n nummer dat alle elementen van een band in zich heeft: traditionele metal, een uitgebreide brug met verschillende transities en brede symfonische arrangementen, een  gastzanger (Nils K. Rue van Pagan’s Mind), een bruut stuk gevolgd door een soft stuk en meezingbare coupletten. Een uitstekend nummer en het beste van het album.Hierna vervalt het album een beetje. Hoe vaak je ook luistert, With Different Eyes, Dreams Of The Dead Moon en Verge To Collide zijn gewoon minder sterk. Het woeste Realm Of Madness weet de eer nog wat te redden door de focus wat meer op de toetsen te leggen. De zanglijnen zijn erg sterk en zeer headbangbaar.

Voyage Of The Damned is op zich een goede power metal plaat geworden. Er staan zeker goede nummers op, waaronder Enter Oblivion OJ-666, Slaughter Of Souls, Leviathan en de titeltrack. Het is jammer dat de tweede helft van het album gewoon minder goed is dan de eerste. Maar toch is Voyage Of The Damned een vermakelijk album geworden. Gewoon lekker voor af en toe.

Releasedatum: 27-01-2012 | Label: Napalm Records | Website

Tracklist:
01. The Dark Beyond
02. Enter Oblivion OJ-666
03. Taken
04. Slaughter Of Souls
05. Leviathan
06. The Final Odyssey
07. Ten Years In Space
08. Voyage Of The Damned
09. With Different Eyes
10. Dreams Of The Dead Moon
11. Verge To Collide
12. Realm Of Madness
13. Warmaster Of Chaos

Tags: ,

FacebookTwitter