Ragherrie redactie: jaarlijsten 2015

Jaarlijst 2015 van Jil Bos
“2015 was een prima jaar voor folk/power metal-liefhebbers”

Jil2015 was een uitstekend jaar voor liefhebbers van power- en folkmetal zoals ik, en onze redacteuren Mitchell, Friso en Nick met mij, zijn. Het was af en toe dan ook “vechten” om de nieuwste power/folk promo’s. Wat me dit jaar opvalt is dat mijn favorieten allemaal albums zijn van bands die ik al langer ken. Elke keer hoop ik bij een nieuwe review op een ‘onbekende verrassing’, zo’n undergroundbandje waar je nog nooit van gehoord hebt en die je na een paar luisterbeurten helemaal omver weten te blazen met hun cd, waardoor je echt het gevoel krijgt ‘the next big thing’ ontdekt te hebben. Dat bleef dit jaar dus helaas uit.

Toch kan ik zonder moeite zo in ieder geval een stuk of 15 ‘goeie albums’ van afgelopen jaar opnoemen. Wanneer me gevraagd wordt om voor Ragherrie mijn persoonlijke top 5 samen te stellen, vind ik dat ineens toch wat lastiger. Ik zit elk jaar weer in dubio; want wat is nou écht het beste album van het jaar? En wat maakt een album het beste? Betekent dat, dat je deze platen grijs draait in korte tijd? Dat je alle nummers kunt dromen? Dat er voor jou een speciale betekenis kleeft aan de muziek? Dat de band enorm gegroeid is of uniek is? Of telt een ‘lekker plaatje voor tussendoor’ ook mee als top 5-materiaal? Ik ben er nog niet helemaal uit, maar feit is in ieder geval wel dat deze onderstaande vijf pareltjes het meeste uit de speaker hebben geschald bij mij thuis. Dus lees mee en (nogmaals) veel luisterplezier:

05. Amorphis – Under The Red Cloud
Amorphis levert de laatste jaren platen van de hoogste kwaliteit, zo ook Under The Red Cloud, dat halverwege dit jaar uitkwam. Ik kon begin augustus al twee gloednieuwe nummers live horen toen de Finnen het Tsjechische festival Made of Metal aandeden en toen werd ik al direct nieuwsgierig naar meer. Met Under The Red Cloud brengt de band iets minder melancholie en iets meer vrolijke deuntjes en dito gitaarriffs. Technisch gezien steekt dit album goed in elkaar, maar de kracht van Amorphis heeft altijd in haar veelzijdigheid gelegen. De band heeft heel wat subgenres uitgevoerd door de jaren heen, van folk tot brute death metal. De melodieuze gitaarpartijen en zanglijnen afgewisseld met wat ruigere grunts zorgen ervoor dat deze cd voor iedereen wat te bieden heeft, en toch op het niveau zit dat we gewend zijn van de succesvolle band.

04. Battle Beast – Unholy Saviour
Het was zó moeilijk kiezen voor de beste power metalplaat van het jaar voor in deze top 5. De Finnen van Stratovarius leverden halverwege dit jaar een prima werkje af met Eternal en ook de grappige, over-the-top power metal van Gloryhammer had bijna een plaatsje bemachtigd. Toch heb ik gekozen voor het Finse Battle Beast dat zichzelf met Unholy Saviour een eigen geluid heeft aangemeten. Met de fantastische zangeres Noora Louhimo in het middelpunt, is deze band wat anders dan de anderen in een soms wat uitgekauwd genre als power metal. Unholy Saviour is enorm aanstekelijk en catchy, maar het zijn de fenomenale uithalen van Noora die de band écht naar een hoger niveau tillen. Voor fans van Helloween, Edguy, Gloryhammer, Hammerfall, enzovoorts, is Battle Beast een fijne toevoeging aan hun speellijst.

03. Baldrs Draumar – Aldgillissoan
Baldrs Draumar is de kleinste (en enige Nederlandse!) band die in mijn lijstje staat. Toch weten de sympathieke Friezen met hun brute pagan/folk metal – tevens gezongen in het Fries! – altijd te overtuigen en zich te meten met de grootheden in deze lijst. Ik was al jaren fan, maar ook ik kan niet ontkennen dat Aldgillissoan mij positief verrast heeft. Voorganger Forfedres Fortellinger was van een beduidend lagere kwaliteit, zowel qua productie als composities en teksten. De algehele sound van de Friezen is er enorm op vooruit gegaan. Daarnaast roem ik de unieke aanpak van Baldrs Draumar; de band heeft een duidelijke visie en trekt zich niks aan van wat hun collega’s in het folk metal-wereldje allemaal uitspoken. De Friese teksten geven de band een eigen stempel en daarnaast is deze cd bruut maar toch melodieus. Een aanrader voor liefhebbers van de wat hardere slag folk metal.

02. Leprous – The Congregation
“Ah toe, mag ik Leprous ook luisteren als ‘ie uit is? Gimme, gimme!” – schreeuwde ik al een tijdje vóór de release van The Congregation door het Ragherrie hoofdkantoor. Sneak peeks van Rewind en Third Law (als ik me niet vergis) beloofden al veel goeds voor liefhebbers van unieke progressive metal. Het hele album maakte de beloftes meer dan waar, vooral nummers als het eerdergenoemde Rewind en Down zijn werkelijk fenomenaal; de loepzuivere a-capella zang, de hoge noten, de vele maatwisselingen en de afwisseling tussen harde, snelle passages en het zeer gevoelige, rustige werk maken van dit album een unieke beleving die continue de aandacht vasthoudt. Geheel in de lijn van voorganger Coal, en dat is helemaal prima, aangezien dat dat ook echt een prachtig album was dat nog steeds niet verveelt. The Congregation is ook één van die albums die ik wel als originele hardcopy móest hebben voor in mijn toch al zo uitgebreide cd-collectie. Leprous bewees bovendien eens te meer een geweldige liveband te zijn, bijna foutloos en loepzuiver werd er gespeeld toen ze openden op FortaRock dit jaar.

01. Keep of Kalessin – Epistemology
Ik zat al maanden uit te kijken naar deze nieuwste release van de Noorse ‘epic extreme metal’-giganten van Keep of Kalessin. Toen Epistemology eindelijk bij mij op de (digitale) deurmat viel, heb ik het album meteen grijs gedraaid. Trouwe lezers van mijn reviews zal het niets verbazen dat deze plaat op één staat in deze lijst; het album kreeg van mij 95 punten omdat wat mij betreft álles aan het geheel klopte: het is episch, bombastisch, extreem hard en ruig maar tegelijkertijd zeer melodieus. Kippenvel all over! Door voor het eerst veelvuldig gebruik te maken van clean vocals naast de harsh vocals/grunts van Obsidian sloeg de band een nieuwe muzikale, meer melodieuze richting in. Fans van de echte black metal die Keep of Kalessin in het verleden produceerde, haakten dan ook af. Maar ik zie deze stap juist als groei en zie een glansrijke verdere carrière in het verschiet liggen voor deze Noorse band.

Jill

Eervolle vermeldingen:
06. Stratovarius – Eternal
07. Luca Turilli’s Rhapsody – Prometheus – Symphonia Ignis Divinus
08. Heidevolk – Velua
09. Himinbjorg – Wyrd
10. Kamelot – Haven

IndexFriso | Mitchell | Marieke | Aäron | Rafaël | Jil | AndreasNick | BerryCorne

FacebookTwitter

Bekijk het hele verslag

One response to “Ragherrie redactie: jaarlijsten 2015

  1. Oei dat is schrikken. Ik mis toch een hoop moois.
    Wiegedood, Akhlys, Misþyrming en Tod Heutet Uebel. Gelukkig weet Marieke toch nog MGLA te vermelden, maar dan wel op plaats nummer 9. Die zou toch echt op 1 horen te staan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.