Ragherrie redactie: jaarlijsten 2015

Jaarlijst 2015 van Aäron van der Sanden
“Muzikaal hoopgevend jaar”

Aäron

In muzikaal opzicht heeft 2015 mij meermaals zielsgelukkig gemaakt (ook op andere gebieden hoor, bel alstublieft de GGD niet). De rode draad door het jaar heen valt in één begrip samen te vatten: hoop. Verschillende bands die het niet makkelijk hebben gehad, kwamen in 2015 met een plaat die hen en ons weer vooruit liet kijken, in plaats van achterom. Denk aan Lamb of God, na de arrestatie van Randy Blythe. Of Atreyu, bij wie na een jarenlange stilte weer de energie terugkeerde om de studio in te duiken en op te treden. Maar ik denk vooral aan de mannen van Baroness, die de heftige crash met hun tourvoertuig een plek hebben weten te geven en op de valreep een prachtplaat uitbrachten. Een uitgebreide terugblik met vijf toppers en vijf albums die toch op zijn minst een eervolle vermelding verdienen.

05. Steak Number Eight – Kosmokoma
Naarmate de jaren vorderen begin ik ook steeds meer waardering te krijgen voor bands die muziek buiten de hard- en metalcore fabriceren. Steak Number Eight is in dat opzicht één grote verrassing voor me. Hun mengeling van hardrock, progressive en sludge maakte dat ik gefascineerd raakte door Kosmokoma, waarvoor openingstrack Return Of The Kolomon als hoofdverantwoordelijke kan worden aangewezen. Maar ook Gravity Giants staat bij mij hoog in aanzien. Ik ben benieuwd waar het voor deze West-Vlaamse heren gaat eindigen; in mijn ogen is voor hen the sky the limit.

04. Lamb of God – VII: Sturm Und Drang
De hele metalwereld leefde mee met LoG toen zanger Randy Blythe werd aangeklaagd wegens het mogelijk duwen van een fan die op zijn hoofd landde en na het optreden overleed. Na het zien van de documentaire ‘As the Palaces Burn’ werd mijn medeleven alleen maar groter; wat een hel, natuurlijk voor de nabestaanden, maar ook voor LoG. Want het had zomaar afgelopen kunnen zijn met muziek maken voor de mannen die ook een gezin hebben te onderhouden. Gelukkig is het allemaal goedgekomen en bleek hun plaat VII: Sturm Und Drang een perfecte manier om weer op de muziek te focussen. Het album is bijzonder veelzijdig naar Lamb of God-normen, waarbij het kalme Overlord me verraste en Erase This het meest is blijven hangen.

03. Atreyu – Long Live
Jarenlang hoorde niemand iets van Atreyu en ook ik begon te twijfelen aan een terugkeer. Maar plots was er de mededeling dat ze met een nieuw album zouden komen; yes! Want hoewel er genoeg mensen zijn die het laatste album Congregation of the Damned maar niets vonden, ben ik altijd siked geweest wat betreft Atreyu. De, in mijn ogen, perfecte mix van hard- en metalcore komt ook op Long Live goed tot zijn recht. Dat het allemaal niet te ingewikkeld is: who cares? Dan zet ik wel een djent-album op of trek ik een boek van wijle Harry Mulisch uit de kast. Ik kijk er reikhalzend naar uit om tracks als Cut Off The Head en Do You Know Who You Are? aankomende zomer terug te horen op Graspop 2016 en ongegeneerd mee te schreeuwen.

02. Ghost – Meloria
Het is bijna niet voor te stellen hoe snel de ster van deze band rijst. Was dit eerst vooral een leuke act, tegenwoordig is het gewoon een hele goede band. Ik ben me ervan bewust dat de mythe die de Zweden rond zichzelf hebben opgebouwd hier een grote rol bij speelt, maar ik laat me door hen graag een beetje voor de gek houden. Want ook ik twijfel er niet aan dat de huidige Papa Emiritus III dezelfde is als de vorige twee en dat Dave Grohl echt niet achter het drumstel heeft gezeten, maar hetgeen Ghost losmaakt in de muziekwereld doet mij breeduit glimlachen. Meloria versterkt mijn sympathie voor de band alleen maar. Wat een machtig werk is dit en wat prachtig klinkt He Is, zeker de vertolking van dit nummer tijdens het optreden in Tivoli Vredenburg Utrecht, wat mij minutenlang kippenvel bezorgde.

01. Baroness – Purple
Waar ik mijn top vijf in november eigenlijk al rond had, kwam daar op de valreep nog verandering in. Want doe het maar eens; met je tourbus de diepte in donderen en drie jaar later een meesterwerk afleveren. Deze koppositie heeft Baroness dus niet alleen te danken aan topalbum Purple, maar aan het hele verhaal dat om de Amerikanen heen hangt. De lichamelijke én mentale gevolgen van de crash waren gigantisch en, laten we eerlijk zijn, niemand had het Baizley en co. kwalijk genomen als ze er een punt achter hadden gezet. In plaats daarvan rechtten ze de rug en kwamen ze eind 2015 met een totaalconcept dat zowel muzikaal als visueel steeds weer iets nieuws onthult. Iedere blik op de albumhoes levert weer een ontdekking op, terwijl nummers als Chlorine & Wine en Shock Me de klasse en dynamiek van Baroness perfect laten horen. Na The Red AlbumBlue Record en Yellow & Green is Purple een volgende tint op het pallet van de meester; een tien met een gouden griffel.

Aaron

Eervolle vermeldingen:
06. Painted Wives – Obsessed With The End
07. We Butter The Bread With Butter – Wieder Geil!
08. Being As An Ocean – Being As An Ocean
09. We Came As Romans – We Came As Romans
10. Pro-Pain – Voice of Rebellion

IndexFriso | Mitchell | Marieke | Aäron | Rafaël | Jil | AndreasNick | BerryCorne

FacebookTwitter

Bekijk het hele verslag

One response to “Ragherrie redactie: jaarlijsten 2015

  1. Oei dat is schrikken. Ik mis toch een hoop moois.
    Wiegedood, Akhlys, Misþyrming en Tod Heutet Uebel. Gelukkig weet Marieke toch nog MGLA te vermelden, maar dan wel op plaats nummer 9. Die zou toch echt op 1 horen te staan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.