Árstíðir – Nivalis

Gevoelige indie folk om bij weg te dromen

Het IJslandse indie rock-/folkgezelschap Árstíðir (wat overigens ‘seizoenen’ betekent) brengt met Nivalis de vijfde studioplaat uit. Een grotendeels in het Engels gezongen album, waardoor het gelijk een stuk commerciëler aandoet en hierdoor ook het grote publiek aan zal kunnen spreken. Tags: a capella, árstíðir, classical, Icelandic, Ijsland, indie folk, indie rock, Nivalis, season of mist

Lees meer

FacebookTwitter

Heilung – Ofnir

Pagan folk in de geest van Wardruna

Heilung maakt geen snelle, agressieve muziek en heeft – in dat opzicht – ook maar weinig met metal te maken. De Denen zitten in het subgenre van de pagan folk en tonen behoorlijk wat overeenkomsten met bijvoorbeeld Wardruna. Het hart van de band wordt gevormd door Christopher Juul, die alle instrumenten voor zijn rekening neemt. …

Lees meer

FacebookTwitter

Glorior Belli – The Apostates

Verfrissende combinatie van stijlen

Glorior Belli is een Franse groep welke al enige tijd meegaat. In 2002 werd de band opgericht en inmiddels hebben ze reeds zes langspelers op hun naam staan, met The Apostates wordt daar een zevende aan toegevoegd. Hun stijl en geluid is een werkende combinatie van black metal en southern rock. Wat het volgende inhoudt: …

Lees meer

FacebookTwitter

Rotting Christ – Their Greatest Spells (Compilatie)

Een mooie selectie uit 30 jaar black metal

Het Griekse Rotting Christ is al meer dan dertig jaar een van de meest toonaangevende black metal bands. Het is dan ook de hoogste tijd om (min of meer) de balans op te maken van hetgeen de afgelopen jaren allemaal is uitgekomen. Their Greatest Spells is het resultaat. Niet alleen krijg je 32 reeds bestaande …

Lees meer

FacebookTwitter

Drudkh – They Often See Dreams About The Spring

Maakt de verwachtingen niet helemaal waar

Drudkh is een bekende naam in de metalwereld en dat is geheel terecht. Sinds 2003 brengen de Oekraïners albums uit waarop een Slavische interpretatie van de Noordse metal wordt gegeven. Met name de albums Autumn Aurora en Microcosmos zijn pareltjes die breed gewaardeerd worden. Drudkh heeft binnen de black metal een vrij herkenbaar geluid, ondanks …

Lees meer

FacebookTwitter

Hyborian – Vol. 1

Kom maar op met Vol. 2!

Hyborian is een stoner/groove/retro-rockbandje dat in 2015 het levenslicht zag toen Martin Bush (vocals, gitaar), Ryan Bates (gitaar, vocals), Justin Rippeto (drums) en Anthony Diale (bass) bij elkaar kwamen, muziekjes speelden en zagen dat het goed was. De heren schreven maar liefst zes nummers, welteverstaan. Die brachten de mannen uit Kansas City op 17 maart …

Lees meer

FacebookTwitter

Hooded Menace – Ossuarium Silhouettes Unhallowed

Trager dan voorheen

Het Finse Hooded Menace is een band die aanspraak kan maken op verschillende fanbases. Trage, slepende doomfans aan de ene kant en liefhebbers van lompe death metal aan de andere kant. Onder de bezielende leiding van gitarist/bassist/tweede zanger Lasse Pyykkö heeft de band al vier albums en talloze splits en ep’s ingeblikt, en na een …

Lees meer

FacebookTwitter

Shining – Varg Utan Flock

Degelijke plaat, maar niet zo goed als gehoopt

Het Zweedse Shining is de band rondom Niklas Kvarforth die ons sinds 1998 bestookt met releases. Shining, niet te verwarren met de Noren die onder dezelfde naam opereren, maakt steevast complexe releases waarbij een kijkje wordt gegeven in de doorleefde ziel van deze man. Vaak bejubeld door de één, even vaak onbegrepen door de ander. …

Lees meer

FacebookTwitter

Sinistro – Sangue Cássia

Middelmaat troef

Sinistro is een vijfkoppige band uit Portugal. De bandleden gaan schuil achter ieder één letter, met uitzondering van zangeres Patricia Andrade. Niet dat we één van hen van andere bekendere bands kennen, dus we laten ons verrassen. De naam ‘Sinistro’ associeer je, wellicht met ons eigen Sinister, dus met zware agressieve muziek. Fans die daar …

Lees meer

FacebookTwitter

Ne Obliviscaris – Urn

Complex en uitdagend

De Australische progressive/melodeath band Ne Obliviscaris is terug met hun derde langspeler, genaamd Urn. Anders dan dat de titel suggereert, klinkt deze plaat allesbehalve dood of verdorven. Eerder zeer melancholische pracht en bombast, zoals we dat al kenden van voorganger Citadel. Urn zou gerust een vervolg op Citadel genoemd kunnen worden, want dezelfde elementen en zelfs …

Lees meer

FacebookTwitter