Wintersun ‘by request’ in Fluor, Amersfoort

Voor herhaling vatbaar

Op een koude zaterdagavond bevinden uw reporter en fotograaf van dienst zich op een winderige parkeerplaats in Amersfoort. Het is bijna zeven uur – het tijdstip waarop de deuren van de lokale popzaal Fluor open zullen zwaaien om de aanwezige zwartgeklede massa toe te laten. Het  bordje met ‘uitverkocht’ kan worden opgehangen; het programma voor vanavond mag er dan ook wezen. De Finse melodeath-meester Jari Mäenpää en zijn Wintersun zullen een setlist spelen die door de aanwezige fans is samengesteld. Maar voor het zover is, volgen eerst nog optredens van support-acts Vetrar Draugurinn en Darkest Horizon.

Opstoppingen bij de kluisjes zorgen ervoor dat de zaal nog niet bepaald vol is als de eerste klanken van Vetrar Draugurinn opklinken. De Nederlandse band rond gitarist Eric Hazebroek (ex-Stream of Passion) en zangeres Marjan Welman (met haar andere band Autumn pas nog op FemME) pakt de zaakjes lekker doomy én stevig aan en bevalt ons – net als eerder op FemMe en in Willemeen – prima. Behalve twee songs van de sterke ep I uit 2017, krijgen we ook al een een drietal splinternieuwe songs van Hinterlands, het debuut dat in maart 2019 zal verschijnen. De show opent met het titelnummer van die plaat, waarna er in een klein halfuurtje nog vier melancholische songs aan ons voorbij trekken. Haast is duidelijk geboden; de toegestane speeltijd is minimaal en voor we het weten komt er met het heerlijke Black Earth al een einde aan de sterke show. Geen Into The Black Light (origineel van Ghost Brigade) dus dit keer, al kunnen we daar gezien de positieve indruk die Vetrar Draugurinn achterlaat niet lang mee zitten. Stay tuned voor een review van Hinterlands in 2019!

Vetrar Draugurinn

Inmiddels hebben de meeste mensen hun jassen succesvol in een kluisje weten te proppen, zodat de zaal gezellig gevuld is. Na een korte ombouwpauze is het aan de Duitsers van Darkest Horizon om het feest naar het volgende niveau te brengen met hun ‘epische’ en symfonische melodic death metal. Natuurlijk is er daarbij ruimschoots aandacht voor het afgelopen maand verschenen tweede album Aenigmata. Hoewel de band een energieke show weggeeft en de handjes ontegenzeggelijk op elkaar krijgt, hebben wij toch zo onze bedenkingen bij hetgeen we aanschouwen en horen. De mix van de verschillende muzikale ingrediënten die de band gebruikt mag dan op papier prima klinken; de lat ligt hoog in deze specifieke niche, waardoor de band zich niet van de massa weet te onderscheiden. De songs zijn te voorspelbaar en missen een duidelijk eigen geluid – het gevoel bekruipt ons meer dan eens dat deze band wel erg goed naar hun land- en genregenoten van Equilibrium heeft gekeken. Het niveau van Equilibrium wordt overigens geen moment gehaald. Ook de tenenkrommende aankondigingen (ondanks de tijdsdruk veel te lang) en overdreven poses doen afbreuk aan de amusementswaarde. Enfin, om een lang verhaal kort te maken: met een paar biertjes op is de show prima en zelfs redelijk vermakelijk; echt bovengemiddeld goed of memorabel is het allemaal echter niet. Next.

Darkest Horizon

De zaal staat inmiddels bomvol. Iedereen in Fluor komt natuurlijk maar voor één ding: de speciale ‘by request’-show van Wintersun. De aanwezigen konden de voorbije maanden via de event-page op Facebook aangeven welke songs in hun optiek vanavond niet mochten ontbreken op de setlist van de Finse band. Er werd massaal gestemd, met een diverse show met ook lekker veel ‘oud spul’ van debuutplaat Wintersun (2004) tot gevolg – het hele concept is wat ons betreft dan ook zeker voor herhaling vatbaar. Na een wat weifelend begin (hitje Winter Madness wordt behoorlijk ontsierd door het abominabele geluid) komt de schwung er steeds beter in. Al snel is het één groot feest in Fluor. Het geluid houdt zich de rest van de avond gelukkig heel behoorlijk en het publiek is van begin tot eind bijzonder enthousiast. Ook Jari Mäenpää en co hebben er zichtbaar zin in, met veel gekke bekken en zelfs een paar rare dansjes op de bühne tot gevolg. De positiviteit werkt aanstekelijk en zaal en band zwepen elkaar steeds verder op.

Wintersun

Het publiek lijkt ook uitermate tevreden met hun eigen songkeuzes en zingt alles luidkeels mee; de vuisten pompen en er is zo nu en dan zelfs een kleine moshpit te bespeuren, hoewel daar eigenlijk geen plaats voor is in de uitverkochte zaal. Ondertussen heeft de temperatuur haast tropische waarden bereikt. Wintersun geeft deze avond een uitermate sterke en strakke show weg. We vliegen in rap tempo kris-kras door de discografie van de Finnen heen, waarbij opvalt dat de songs van The Forest Seasons (2017) ondanks hun lange speelduur zeker niet onderdoen voor de tracks van het wat meer gematigde epos Time I uit 2011. Het zijn in de rijkgevulde show toch echt de songs van het debuut die het meeste indruk maken; Starchild en Beyond the Dark Sun zijn een regelrechte aanslag op de nekspieren en net als met het epische Battle Against Time (ook een oudje!) een kippenvel-waardig afscheid lijkt te zijn genomen van de Amersfoortse fans, krijgen we als encore ook nog Time voor onze kiezen. Die twee songs hadden qua energielevels misschien beter omgedraaid kunnen worden, verder maakt het weinig verschil: we gaan er hoe dan ook luidkeels zingend uit vanavond in Fluor!

Datum: 03-11-2018 | Locatie: Fluor, Amersfoort | Line-up: Vetrar Draugurinn, Darkest Horizon, Wintersun
Setlist Vetrar Draugurinn | Setlist Wintersun

Ragherrie wil Kay Lucas bedanken voor zijn foto’s.

FacebookTwitter