Steven Wilson in AFAS Live

Moderne progheld brengt indrukwekkende show naar Nederland

Op 7 maart 2018 reist menig progliefhebber af naar Amsterdam om een van de vaandeldragers van de progressieve rock, Steven Wilson, live te mogen zien in de AFAS Live. Afgelopen jaar heeft hij zijn nieuwe album To the Bone uitgebracht en met dit uitverkochte concert komt hij zijn nieuwe tracks promoten.

Het voorprogramma van de avond bestaat uit de jonge Donna Zed. Deze 19-jarige dame heeft onlangs haar eerste ep uitgebracht, waarop ze enkel met haar piano en stem te horen is. Met deze opzet komt ze ook hier haar liedjes vertolken. Ze heeft een flinke strot en laat ook goed horen dat ze een uitstekende pianospeelster is. Hoewel haar nummers zeker niet slecht zijn, kon het de meeste aanwezigen halverwege haar set al niet meer zo boeien. Ze zegt dat ze normaal met een band speelt, die ook op haar volgende ep te horen zal zijn, en die band zal haar liveoptredens naar nieuwe hoogtes brengen. Al met al een degelijk optreden, maar misschien niet zo gepast als voorprogramma van Steven Wilson.

Kort hierna gaan de lichten in de zaal uit en is het podium voor Steven Wilson. Eerst wordt het publiek getrakteerd op een korte film. Er komen foto’s langs met daarbij een woord, zoals ‘science’ bij de maanlanding, of ‘fiction’ bij een Scientology kerk. Een algemeen thema op To the Bone is het concept van waarheid en hoe flexibel dit begrip is. Die flexibiliteit wordt in dit filmpje uitgebeeld door voorgenoemde foto’s en woorden te husselen, waardoor soms interessante combinaties langskomen, maar het voornamelijk tot nonsens leidt. Dit begin van de show komt nogal pretentieus over helaas, maar dan wordt eindelijk het eerste nummer Nowhere Now ingezet. Zoals bij voorgaande tours hangt er een groot, doorzichtig doek voor het podium, waarop soms beelden worden geprojecteerd. Zo ook bij het duet Pariah, waarbij zangeres Ninet Tayeb op het doek verschijnt. Hoewel het visuele aspect dik in orde is, is het audio-gedeelte van de show in de eerste helft nog niet helemaal goed. Wilson is iemand die veel waarde hecht aan goed geluid, en hij komt dan ook aan met een surround sound setup bij zijn shows. Helaas staat de bas wel echt te hard. Bij nummers zoals Home Invasion en Ancestral komen de harde gitaarpartijen daardoor niet goed uit de verf. Het geluid klinkt wel zeer helder, wat echt genieten is.

Tijdens Regret #9 laat ook nieuwe gitarist Alex Hutchings zien wat hij kan: zijn gitaar schreeuwt en jankt bij zijn solo, zoals het dit nummer betaamt. Hij is een waardige opvolger van voorgaande Wilson-gitaristen zoals Dave Kilminster en Guthrie Govan. Na een pauze van ongeveer twintig minuten is het tijd voor de tweede set, en tijdens Porcupine Tree-klassieker Arriving Somewhere but not Here (van voordat Wilson solo ging) lijkt het geluid nu eindelijk te zijn rechtgetrokken. Na dit nummer geeft Wilson een speech over hoe hij met allerlei soorten muziek is opgegroeid, waaronder ABBA en Donna Summer, en dat hij het allemaal geweldig vindt. Dit is natuurlijk een inleiding tot Permanating, een puur popnummer dat binnen zijn fanbase tot veel controverse heeft geleid. Daar is hier echter niks van te merken en de mensen in de zaal genieten in het licht van de discobal die is verschenen. De show wordt sterk afgesloten. Bij Vermillioncore zorgen de beelden op het doek voor het podium en het scherm erachter voor een prachtig visueel schouwspel, en de samenzang tussen Hutchings en basgitarist Nick Beggs tijdens Heartattack in a Layby is ronduit prachtig. In de toegift speelt Wilson nog Porcupine Tree-fanfavoriet Even Less solo, en eindigt hij de show met de vaste afsluiter The Raven that Refused to Sing.

Al met al heeft Wilson weer een heerlijk concert neergezet. Hij heeft bijna alles van het nieuwe album gespeeld én een paar van de beste Porcupine Tree-nummers in zijn setlist verwerkt. Het is wel echt jammer dat het geluid in de eerste helft wat te wensen over liet, maar dat mocht de pret uiteindelijk niet drukken. De band was in topvorm en het visuele aspect van de show voegt erg veel aan het geheel toe. In de trein terug naar huis was menig progliefhebber lyrisch over deze avond!

 

Datum: 07-03-2018 | Locatie: AFAS Live, Amsterdam | Line-up: Donna Zed, Steven Wilson
Setlist Donna Zed | Setlist Steven Wilson

FacebookTwitter