Orphaned Land in Willemeen, Arnhem

Feest met de headliner én 'special guest' In Vain

Op zaterdag 24 februari begeven we ons, door de inzettende vrieskou, richting Arnhem, voor een (uitverkochte!) avond in Willemeen. Orphaned Land zal, vergezeld door ‘special guest’ In Vain, het podium beklimmen en dat feest willen wij natuurlijk niet missen. Met in totaal vier bands is het affiche goedgevuld én kan het oorspronkelijke speelschema al bijzonder snel de prullenmand in…

De eerste band van de avond is het uit Italië afkomstige Aevum. Het achttal (!) maakt simpele symfonische metal met af en toe een quasi-extreme passage en zowel mannelijke als vrouwelijke vocalen. Erg overtuigend is het optreden helaas niet; daarvoor teert de band teveel op gimmicks en overacting en is de muziek gewoon niet boeiend genoeg. Er beklijft hoegenaamd niets, of het moeten de vreemde outfits en de totaal overbodige danseres op het podium zijn. Ook de techniek laat te wensen over – en die electro-deuntjes die overal tussendoor fietsen hoeven van ons al helemaal niet – waardoor we dit korte optreden zeker niet als ‘geslaagd’ zullen markeren; FemME-baas Ton Dekkers hoeft deze band in elk geval niet te boeken de komende jaren, wat ons betreft.

Aevum

Dan doet de volgende band het gelukkig al een stuk beter. Toegegeven: ook bij Subterranean Masquerade is het geluid niet altijd om door een ringetje te halen, maar toch zijn de energieke performance en het lekkere progsausje dat royaal over de muziek gegoten wordt erg de moeite waard, zeker als er zo links en rechts ook een subtiele folktouch de kop opsteekt. De Amerikaans/Noors/Israëlische band heeft er duidelijk zin in vandaag en krijgt de handjes al snel op elkaar. Hoewel er nauwelijks ruimte op het podium is, doen de heren hun best er een feestje van te maken. En dat lukt heel aardig! Dat vooral de vocals niet altijd even goed te volgen zijn en er weinig ruimte op het podium is, nemen we dan ook graag voor lief.

De band waar we op voorhand het meest nieuwsgierig naar waren, is ‘special guest’ In Vain. De Noren maakten recent indruk met het ijzersterke Currents en ook live valt de progressieve muziek, gestoeld op een venijnige mix van black en death metal, niet te versmaden. Met enige vertraging beginnen de mannen van In Vain aan hun set met het heerlijke Against the Grain van Ænigma uit 2013. Vergeleken met de voorgaande bands hebben we, op wat irritante feedback na, weinig te klagen over het geluid. De show staat als een huis en ondanks het complexe karakter van de muziek valt het geheel prima te volgen. Naast het werk van de twee meest recente albums, blijven ook ‘oudjes’ October;’s Monody en Captivating Solitude fier overeind. Vanwege de verschuivingen in het tijdschema moet er helaas wel wat in de setlist gesneden worden; het slotakkoord wordt (na wat overleg met de tourmanager) gevormd door nog één song van Ænigma. Het meeslepende Image of Time zorgt voor een heerlijk einde aan deze toffe show.

Voor aanvang van het optreden spraken we uitgebreid met componist/gitarist Johnar Håland en zanger/tekstschrijver Sindre Nedland van In Vain – stay tuned voor dat interview!

In Vain

Dat het bordje ‘uitverkocht’ vandaag op de deur hangt, is een groot compliment voor headliner Orphaned Land. De sympathieke Israëliërs hebben afgelopen maand met Unsung Prophets & Dead Messiahs een nieuw album uitgebracht, waarvan – natuurlijk – een handvol songs een plaats op de setlist toebedeeld hebben gekregen. Het nieuwe werk past moeiteloos in de ‘best of’ set die we voorgeschoteld krijgen; ook is er speciale aandacht voor ‘good old’ Mabool – The Story of the Three Sons of Seven, het album dat vandaag precies veertien jaar en één dag oud is. De fijne mix van oosterse melodieën en stevige metal krijgt de handjes op elkaar, en de heersende atmosfeer is bijzonder prettig. De techniek houdt zich koest en het publiek heeft er duidelijk vanaf de eerste minuut zin in. Maar ook op het podium lijkt de sfeer bijzonder goed; frontman Kobi Farhi is in topvorm en zowel zijn zang als de wijze waarop hij zich richting het publiek presenteert maken indruk.

Orphaned Land

Metal verbroedert, zo blijkt ook vanavond weer. Fans met wortels in Syrië, Egypte, Duitsland, België en natuurlijk Nederland (en dan vergeten we er vast nog een paar) headbangen gebroederlijk op de klanken die worden voortgebracht door de Israëliërs op het podium. Heerste er maar altijd zoveel harmonie op momenten dat verschillende culturen en religies met elkaar samenkomen. Dat sluit trouwens precies aan op de boodschap van Orphaned Land: politiek voor de politici en geen haat tussen ‘gewone’ mensen, ongeacht je afkomst of geloofsovertuiging. De muziek is en blijft echter leidend en zelfs de Jiddische teksten worden luidkeels meegezongen door de aanwezige fans. De vooraf gestelde curfew komt en gaat, al blijft de klok de grote spelbreker. Door de opgelopen vertragingen bij de eerdere bands, wordt ook de show van Orphaned Land uiteindelijk iets ingekort. Sommige muziekliefhebbers hebben Willemeen dan al verlaten om hun laatste trein nog te kunnen halen, al blijft het overgrote deel van de aanwezigen gelukkig tot het eind. Een fijne uitvoering van Norra el Norra (Entering the Ark) vormt uiteindelijk de toegift, en daarmee de afsluiter van deze zeer geslaagde (en bijzonder internationale) avond, waarop achtereenvolgens In Vain en Orphaned Land ons bijkans omver bliezen. Shalom!

Datum: 24-02-2018 | Locatie: Willemeen, Arnhem | Line-up: Aevum, Subterranean Masquerade, In Vain, Orphaned Land
Setlist Subterranean Masquerade | Setlist In Vain | Setlist Orphaned Land

Ragherrie wil Ton Dekkers bedanken voor zijn foto’s.

FacebookTwitter