In Flames terug in de Effenaar

Even vermakelijk als energiek

Op 23 augustus 2018 keert de Zweedse band In Flames terug in de Effenaar, de zaal die in 2015 voor het laatst werd aangedaan. Net als toen, is Ragherrie ook vandaag van de partij voor een verslag!

Maar voor het feest (hopelijk) echt losbarst, staan er eerst twee support-acts op het programma. De Effenaar is al aardig volgestroomd op het moment dat Spoil Engine het podium beklimt. De Belgische band – sinds 2015 aangevoerd door de Nederlandse frontvrouw Iris Goessens – geeft een energieke show. De melodeath/metalcore heeft een fijne groove en vooral het gitaarwerk kan ons bekoren, al lukt het ondanks herhaalde verzoeken niet om het publiek echt aan het moshen te krijgen. Opvallend genoeg krijgt Goessens echter wél een meer dan beleefde wall of death van de grond, gedurende de set die grotendeels gevuld is met materiaal van het nieuwste album Stormsleeper, dat afgelopen jaar op de markt kwam. De afwisseling tussen cleane en harsh vocals is misschien geen nieuw trucje, het werkt wel en de eerste haren wapperen al snel goedkeurend mee op het ritme van de muziek. Spoil Engine laat een heel behoorlijke indruk achter, ondanks dat de vlam nooit helemaal in de pan weet te slaan. Op vrijdag 12 oktober krijgt de band een paar honderd meter verderop een kans om dat recht te zetten; dan treden de heren en dame immers aan in het nabijgelegen Dynamo tijdens FemME 2018.

Spoil Engine

Na een vlotte ombouwpauze betreden de mannen van Walkways de bühne. De Israëli’s maken een niet-onverdienstelijk allegaartje van moderne (alternatieve) metalstijlen, met een lekkere groove – maar helaas ook met héél matige cleane zang. De brul van frontman Ran Yerushalmi is heel redelijk, zijn stem is echter weinig toonvast – iets wat hij wel enigszins compenseert door een fikse dosis energie in zijn performance te leggen. Desalniettemin bevalt Walkways ons beduidend minder dan Spoil Engine eerder op de avond, alle goede bedoelingen ten spijt. De nummers van Walkways zijn redelijk voorspelbaar en missen net dat beetje extra om te blijven hangen. Ook een lekker rauw randje had al een slok op een borrel kunnen schelen, nu voelt het allemaal niet erg overtuigend. Kortom: dit optreden zal zeker niet als ‘onvergetelijk’ in de boeken gaan.

Walkways

Het is allemaal vrijwel direct vergeten wanneer headliner In Flames met My Sweet Shadow begint aan een overtuigende en energieke show. Natuurlijk zijn er de nodige overeenkomsten met het optreden met Five Finger Death Punch in Amsterdam afgelopen december, toch zijn er ook voldoende verschillen. In Flames maakte in de jaren 90 naam als één van de boegbeelden van de Gothenburg-scene, een term die uiteindelijk synoniem werd voor die specifieke stijl van melodic death metal. Met melodeath heeft de muziek van de Zweden anno 2018 echter weinig meer van doen, zoals we al schreven in de review voor het nieuwste album Battles uit 2016. Live weten de nieuwe(re) alternatieve metalnummers ons veelal stukken meer te boeien dan op plaat – en dat is maar goed ook, want op de setlist van vanavond prijken louter songs uit deze eeuw. Daarmee blijft een flink deel van de discografie van In Flames onbelicht; iets wat eeuwig zonde blijft maar waar we de laatste jaren stukje bij beetje aan gewend zijn geraakt. De paar ‘semi-oudjes’ (denk aan Pinball Map en Cloud Connected) bevinden zich bovendien grotendeels in midtempo-wateren én in het eerste deel van de show van vanavond. Dat zal ongetwijfeld een bewuste keuze zijn; de mannen van In Flames zijn ook de jongsten niet meer – toch laat het optreden een meer dan positieve indruk achter.

In Flames

Het geluid houdt zich heel aardig, waardoor vooral het heerlijke gitaarspel van Björn Gelotte alle ruimte krijgt om de zaal in vervoering te brengen. Frontman Anders Fridén is vanavond niet erg goed bij stem; hij past een flink aantal zangpartijen aan en laat het publiek een deel van het brulwerk van hem overnemen. Toch zit de sfeer er goed in, getuige de moshpitjes in de lekker volle zaal. Zo af en toe is er zelfs een crowdsurfer te bespeuren. Sinds het optreden in de Effenaar in 2015 zijn er liefst drie nieuwe gezichten in de bandgelederen te verwelkomen (bassist Bryce Paul, toetsenist Niels Nielsen en de allernieuwste aanwinst: drummer Tanner Wayne) maar daar heeft het bandgeluid zeker niet onder geleden. We zagen In Flames zelden eerder zo ontspannen op het podium staan. Er wordt breeduit gelachen en ook tussen de songs door is er flink wat interactie met de voorste rijen van het publiek. Dat was in het verleden ook wel eens anders…

In totaal krijgen we liefst zeventien songs voor onze kiezen. Het venijnige Take This Life vormt wat ons betreft hét hoogtepunt van de avond, waarna we met Deliver Us en het toepasselijk getitelde The End alweer aan het eind van de show zijn aanbeland. Een toegift zit er niet in, toch keren we meer dan voldaan huiswaarts. Spoil Engine liet aan het begin van de avond een veel betere indruk achter dan het ietwat matte Walkways. De headliner begon uitermate voortvarend, al wist het eerste deel van de set ons qua songkeuze meer te boeien dan het wat meer ingetogen tweede deel. Dit was over de hele linie beschouwd dan ook zeker niet het allersterkste optreden van In Flames dat we ooit mochten aanschouwen; de koers van de laatste jaren legt de heren echter overduidelijk geen windeieren, getuige ook de uitbundigheid waarmee het (overwegend piepjonge) publiek afscheid neemt van de muzikanten. Termen als ‘glorieuze terugkeer’ gaan misschien wat ver; wat de mannen van In Flames vanavond in de Effenaar doen, doen ze uitzonderlijk goed. Was dit optreden even vermakelijk als energiek? Hell yes!

Datum: 23-08-2018 | Locatie: Effenaar, Eindhoven | Line-up: Spoil Engine, Walkways, In Flames
Setlist In Flames

Ragherrie wil Kealey Oosterom bedanken voor haar foto’s.

FacebookTwitter