Female Metal Event (FemME) V: het verslag

Female Metal Event, kortweg FemME, is in 2018 alweer toe aan haar vijfde editie. Het Eindhovense festival, waar metalbands met dames in de gelederen in de spotlight staan, heeft ook dit jaar weer een fijne mix van gevestigde namen en jong talent weten te strikken. Lees hieronder het verslag (per dag) en bekijk de foto’s.

Voor in de agenda: FemME zal in 2019 gehouden worden op 11, 12 en 13 oktober, deze keer in The Box in Hilvarenbeek. De eerste bands voor de 6e editie zijn inmiddels ook al vrijgegeven: all-star Iron Maiden-tribute Maiden uniteD, het Canadese Breaking the Silent, de Britten van Voodoo Vegas én de Duitse Nightwish-coverband Sleeping Sun zullen volgend jaar acte de présence geven tijdens FemME 2019. Tickets zijn inmiddels al te koop. Stay tuned voor meer namen!

Bekijk hier de verslagen van de vorige FemME-edities:

Index | Pre-party | Vrijdag | Zaterdag | Zondag

Data: 11, 12, 13 en 14 oktober 2018 | Locaties: Altstadt, Dynamo en PopEi, Eindhoven | Setlists

Index | Pre-party | Vrijdag | Zaterdag | Zondag

Op donderdag 11 oktober is Café Altstadt de plaats van handeling. Hier zal vanavond, in samenwerking met platenlabel Painted Bass Records, de officiële FemME Pre-party plaatsvinden. Phantom Elite, Ann My Guard, Caterina Nix en Hell City zorgen voor de muziek, Kelly Thans voor onderstaande plaatjes. Tot morgen!

Index | Pre-party | Vrijdag | Zaterdag | Zondag

Ragherrie wil Kelly Thans bedanken voor haar foto’s.

Index | Pre-party | Vrijdag | Zaterdag | Zondag

Vrijdag 12 oktober is de eerste volledige festivaldag van FemME V. Beide podia van Dynamo zullen vandaag (en morgen) om-en-om gebruikt worden, zodat de aanwezigen geen minuut van optredende bands hoeven te missen.

Na een kort inleidend praatje door festival-oprichter Ton Dekkers, begint het muzikale programma op het hoofdpodium om 14:30 met de bombastische en behoorlijk lange intro van Hydra. De Duitse band speelt symfonische metal uit het boekje – en doet dat heel redelijk. De zang van frontvrouw Lisa Riedler is prima maar niet bovengemiddeld memorabel; het zijn vooral haar grunts die indruk maken. Het zorgt voor afwisseling tijdens deze show, waarin we ook vast twee nieuwe nummers van de aankomende ep te horen krijgen. We zijn los!

Hypdra

In de kelder wordt het feest aansluitend in gang gezet door Mir Zur Feier. Deze Duitsers kwamen als publiekswinnaar uit de bus bij de officiële FemME Band Battles dit jaar en na een paar minuten snappen we precies waarom. De melodische maar stevige metal(core) is lekker energiek en frontvrouw Mara Bach beschikt over een fijne schreeuw en gooit er af en toe ook wat theatrale zang tussendoor die neigt naar een spoken word-voordracht. Mir Zur Feier is meer dan een simpel schreeuwbandje: de groep is vernoemd naar een bundel van de Duitse dichter Rainer Maria Rilke (1875-1926) en alle songteksten zijn ook ontleend aan zijn mystieke werken. De show is kort maar ontzettend krachtig en ronduit overtuigend; een lekker begin van het basement-programma!

Snel terug de trappen op voor alweer een Duitse band, de derde op rij: Souldrinker. De traditionele heavy metal, vol heerlijk gitaarwerk en meebrulbare refreinen, is boeiend en de songs zijn direct herkenbaar – en meezingbaar! Een groot aandeel daarin heeft zangeres Iris Boanta, die met haar schuurpapieren strot iets unieks toevoegt aan de band. Kort na het festival (maar nog vóór publicatie van dit artikel) bereikte ons het nieuws dat Boanta wegens gezondheidsreden met onmiddellijke ingang uit Souldrinker is gestapt, waardoor alle verdere shows van de band afgeblazen zijn. Beterschap! Tijdens FemME leek er overigens weinig aan de hand, zeker de afsluitende Skid Row-kraker Youth Gone Wild viel bijzonder goed in de smaak in Dynamo.

Souldrinker

De eerste niet-Duitse band van vandaag staat dan al op het punt van beginnen in de Basement. Sounds of September komt uit Estland en maakt melodische, alternatieve rock met veel energie. Zangeres Mari-Liis Aljas begint haar optreden tussen het publiek en doet de hele show lang haar best om de zaal aan het dansen te krijgen, al slaagt ze daar uiteindelijk niet in. Dat wil overigens niet zeggen dat de toehoorders de catchy songs van Sounds of September niet weten te waarderen; de jurywinnaar van de FemMe Band Battle laat een prima indruk achter en is weer compleet anders dan de bands eerder op de middag. Minder zwaar maar zeker niet minder fijn; Sounds of September is wat ons betreft één van de aangename verrassingen van FemME 2018.

Op het hoofdpodium speelt daarna de Amerikaanse band Masqued. De Texanen vinken netjes alle female fronted metal-hokjes af maar echt boeiend wordt de show toch niet. Bassist/zanger Shane Dubose speelt met een zonnebril op (waarom?) en zijn iele stemgeluid heeft weinig tot geen meerwaarde voor het bandgeluid. Zangeres Steffany Jonhston kwijt zich een stuk beter van haar taak, al wordt de show geen seconde echt memorabel. Daarvoor is de muziek van Masqued te standaard en te voorspelbaar. Een Iron Maiden-cover als afsluiter (Moonchild) is op papier nog wel geinig, al is Dubose duidelijk geen Dickinson waardoor het uiteindelijk een heel mager eerbetoon wordt. Zonde.

Het Franse Talvienkeli is misschien wel de minst ervaren band van heel FemME dit jaar. Dat komt tot uiting in een slordig en rommelig begin, daarna komen de heren en dames gelukkig steeds beter in hun ritme. Zangeres Camille Borrelly beschikt over een lieflijk stemgeluid maar het is vooral bassiste Laëtitia Bertrand die de show steelt. Met een basgitaar die bijna even groot is als zijzelf, straalt de spelvreugde er vanaf de eerste seconde van af. De sympathie van het publiek is al snel gewonnen en ook de zenuwen lijken steeds meer overwonnen te worden, waardoor we toch terug kunnen kijken op een heel aardige set vol symfonische metal met zo links en rechts wat progressieve touches. Nu snel veel vlieguren maken, en dan komt het allemaal wel in orde met Talvienkeli!

Talvienkeli

En snel de trap weer op, voor de show van Crysalys op de Main Stage. De Italiaanse band kleurt netjes binnen de lijntjes met een show vol symfonische metal, voorzien van Engelse en Italiaanse teksten. Stevige gitaren en de sopraanzang van Chiara “Dusk” Malvestiti (die u misschien kent van haar optredens met Therion) weten redelijk te boeien; we zijn echter toch wel blij met de mannelijke gastzang van Salvatore “Sirio” Perrien de daaruit voortvloeiende duetten. Het broeierige Mutual Love is dan ook het meest memorabele moment van de show.

De stad Carthago – jarenlang de grote rivaal van Rome – lag in wat nu Tunesië is. De stad Cartagena (oftewel Carthago Nova) ligt in Spanje en werd gesticht door de Carthaagse aanvoerder Hannibal. De band Cartagena komt dan weer uit Tunesië (snapt u het nog?) en speelt vanavond als laatste band in de kelder van Dynamo. Zangeres Nesrine Mahbouli basste in het verleden in Persona maar moest de show van die band op FemME 2017 aan zich voorbij laten gaan wegens visumproblemen. Nu is ze er dan toch en ze blijkt ook prima te kunnen zingen. De muziek is symfonisch, de teksten van het album Roma Delenda Est over het oude Carthaagse rijk zijn interessant (en anti-Romeins) en zo links en rechts bevat de muziek ook wat exotische touches. Vermakelijk optreden!

De headliner van deze vrijdag is een oude bekende. Op de eerste editie van FemME was het Schiedamse Asrai namelijk ook al van de partij. Daarnaast viert de band dit jaar op FemME ook hun dertigste jubileum. De groep – tegenwoordig all-female – is tevens de enige Nederlandse afgevaardigde vandaag. Asrai is met hun melancholische en duistere muziek tevens de act die het plakkaat ‘gothic’ meer verdient dan alle andere bands die vandaag op het podium staan. Het publiek oogt enigszins vermoeid, nog voor de show goed en wel van start is gegaan. TMF-hitje (ja ja!) Pale Light komt al vroeg in de set voorbij. Dat zangeres Margriet Mol de hoge uithalen met enige regelmaat laat voor wat ze zijn, kan de pret niet drukken. Met het ontbreken van een bassist hebben we iets meer moeite; live hebben de songs daardoor iets minder om het lijf dan op plaat.

Na een uurtje komt de show met Sour Ground vrij abrupt en zonder veel plichtplegingen ten einde, wat meestal teken is dat de artiest in kwestie nog een toegift voor ons in petto heeft – en zo geschiedde. Er gebeurt eerst echter wel iets wat wij in al onze jaren van concertbezoek nog nooit meemaakten: in de korte break tussen reguliere set en toegift, verlaat ruim de helft van de toeschouwers de zaal – vreemd. Daarna volgen nog twee nummers voordat Stone Cold uiteindelijk het smakelijke slotakkoord vormt van de show én deze muzikale vrijdag in Dynamo. Morgen weer een goedgevulde dag!

Index | Pre-party | Vrijdag | Zaterdag | Zondag

Ragherrie wil Kelly Thans bedanken voor haar foto’s.

Index | Pre-party | Vrijdag | Zaterdag | Zondag

Zaterdag 13 oktober zijn wij weer bijtijds aanwezig voor deze tweede volledige FemME-dag in Dynamo. Er staan wederom negen female fronted-bands op het programma, te beginnen op het hoofdpodium.

Echt wakker zijn we nog niet zo rond de klok van half drie in de middag; gelukkig zorgen de Maltezers van Martyrium voor wat muzikale cafeïne. De band klinkt als een bastaardbaby van SepticFlesh, Fleshgod Apocalypse en Cradle of Filth: symfonische black/death met een satanisch randje. De splinternieuwe frontvrouw Mikaela Attard is pas net lid van de band, ze is direct duidelijk aanwezig. Haar krijsvocalen werken na verloop van tijd een beetje op de zenuwen en haar ietwat dubieuze latexpakje laat wel erg weinig aan de verbeelding over, toch is ook dit optreden weer lekker ‘anders’ dan de standaard prinsessenmetal die we in deze niche zo vaak tegenkomen. Het publiek heeft in elk geval een meer dan beleefd applaus over voor de prestaties van Martyrium.

Martyrium

In de kelder mag Project Renegade het feest vandaag in gang zetten. De Griekse band maakt fijne, melodieuze, melancholische en soms lekker groovende muziek à la Lacuna Coil. Ook door het timbre van zangeres Marianna doet dit bandje wel wat denken aan de bekendere Italiaanse genregenoot – en dan hebben we het nog niet over de bijpassende werkoutfits, die ook zo van de ideeëntafel van Lacuna Coil geleend lijken te zijn. De show in de aardig gevulde kelder boeit van begin tot einde en Project Renegade gaat wat ons betreft de boeken in als één van de meestbelovende ‘talenten’ die we tijdens deze editie van FemME aan het werk hebben gezien!

Als het optreden van Martyrium een muzikaal kopje koffie was, dan is de show van Spoil Engine een dubbele shot espresso. Kortgeleden zagen we de Belgen nog een paar honderd meter verderop in de Effenaar, toen als openingsact voor In Flames. Ook vanavond flink wat (welverdiende!) aandacht voor het nieuwe album Stormsleeper. Meer dan een mini-moshpit van drie personen krijgt de band – die de laatste jaren onder de bezielende leiding staat van de Nederlandse frontvrouw Iris Goessens – niet van de grond. Toch valt de rauwe melodeath/metalcore ook op FemME in de smaak. Sterk gitaarspel, lekker veel energie en spelvreugde die van het podium spat: wij zijn wakker, warm én vermaakt.

Spoil Engine

We sjezen weer de trap af, nu voor het optreden van Chrysilia in de Basement. De Griekse band maakt aanstekelijke, upbeat power metal met symfonische en folky touches – kortom: muziek om vrolijk van te worden. Bar origineel of uitmuntend is het allemaal niet, vermakelijk en aanstekelijk des te meer. Zangeres Chryso zingt met minder accent dan ze praat en kwijt zich prima van haar taak. Vuistpompen en meebewegen gaat haast vanzelf op de songs van het in 2017 verschenen debuut Et in Arcadia Ego. De ietwat zoetsappige ballad nemen we op de koop toe; de set van Chrysilia vliegt ondertussen voorbij – altijd een goed teken!

Aan Autumn de schone taak de Nederlandse eer vandaag hoog te houden. Door technische problemen begint de show iets later dan gepland; daarna krijgen we een dromerige en melancholische show van de Groningse band, die tegenwoordig uit liefst zeven (!) muzikanten bestaat. Autumn overtuigde in 2016 al in de Effenaar tijdens FemME II en ‘gast’ Ronald Landa is inmiddels een vast onderdeel van de bezetting geworden. Hoewel de techniek vanavond steeds net niet perfect is, ligt het niveau bijzonder hoog. Proggy én zware passages, de wonderschone zang van Marjan Welman zorgen er al snel voor dat dit optreden één van onze persoonlijke hoogtepuntjes van FemME dit jaar wordt. Alsof er nog niet genoeg te smullen valt, krijgen we ook nog een aantal splinternieuwe songs te horen – en dat smaakt naar meer! Stay tuned voor een review van dat album aan het begin van 2019.

Autumn

Het gaat er even later weer behoorlijk upbeat aan toe in de kelder, met dank aan Secret Rule. De Italiaanse band kleurt netjes binnen de lijntjes en valt zeker niet uit de toon op dit festival. Met een fikse dosis energie krijgt de band al snel bijval uit de zaal. Het spelplezier spat van de heren en dame af, waarbij gitarist Andy en bassist Michele geen kans onbenut laten om het publiek op te zwepen en de handjes in de lucht te krijgen. Hoogtepunt van het optreden van de enige niet-Griekse band die vandaag in de kelder te bewonderen zal zijn, is de afsluitende Nightwish-cover Storytime. Prima show van een sympathieke band.

Het even sterke als gelikte optreden van Beyond the Black is daarna ronduit headliner-waardig. De Duitse band heeft eigenlijk alles om een grote speler in de female fronted metal-scene te worden en hoewel de show erg professioneel (lees: weinig spontaan) oogt, maalt daar niemand om in Dynamo. De publieksrespons is hartelijk en opvallend energiek, wat ook komt doordat alles aan de show gewoon klopt. Hoewel Beyond the Black pas sinds 2014 bestaat, werden er al wel drie studioalbums uitgebracht, waarvan het anderhalve maand geleden verschenen Heart of the Hurricane het meest recente is. Genoeg materiaal om uit te putten dus; alle drie de albums komen ongeveer evenveel aan bod vanavond. Het tempo zit er flink in en voor we er erg in hebben wordt met Running to the Edge alweer de laatste song van de show ingezet. Hou een oogje op deze Duitsers – dit kan wel eens ruwe diamant zijn.

Beyond the Black

Enemy of Reality mag vervolgens het licht in de Basement uitknippen na een vermakelijke show vol “klassieke” female fronted metal. Ietwat schelle opera-zang wordt gekoppeld aan dik aangezette symfonische sfeerlagen, gebracht met een aan overacting grenzende pathos. Desalniettemin is deze Griekse band een spekkie naar het bekkie van de gemiddelde female fronted-fan, wat resulteert in een aardig gevulde kelder en flink wat positieve reacties uit de zaal. Ook nu een cover, al is die niet bijzonder geslaagd: Bad Romance, van Lady Gaga. Zangeres Iliana Tsakiraki krijgt zelfs een huwelijksaanzoek van een (behoorlijk beschonken) fan; daar steekt drummer/echtgenoot Philip Stone toch maar even een stokje voor.

Enemy of Reality

Anna Murphy was ooit zangeres en draailier-speelster in Eluveitie, tegenwoordig staat de Zwitserse dame op eigen benen met haar nieuwe band Cellar Darling – daarbij krijgt ze overigens wel hulp van oud-Eluveitie-maatjes Merlin Sutter (drums) en Ivo Henzi op gitaar. De band noemt hun eigen muziek ‘the new wave of folk rock’, al valt het folk-element in de praktijk behoorlijk mee. Makkelijk in het gehoor liggende en vaak droevige songs, prima zang en af en toe flink wat draailier (en zelfs wat dwarsfluit) komen voorbij tijdens de show, waarin zo ongeveer het hele debuutalbum This is the Sound (2017) verwerkt wordt. Na minder dan een uur is de koek dan ook al op, al verklapt de charmante Murphy wel dat er druk aan nieuw materiaal wordt gewerkt én krijgen we nog een toegift in de vorm van Hedonia. Geen slecht optreden, al blijft het allemaal wat vlakjes, zeker vergeleken met de show van Beyond the Black eerder op de avond.

Cellar Darling

Cellar Darling zorgt voor een mooi maar nu niet direct spetterend einde van deze volle FemME-zaterdag. Morgen begeven we ons naar PopEi – een paar kilometer verderop – voor een smakelijk toetje, in de vorm van de laatste vier bands van het festival. Welterusten!

Index | Pre-party | Vrijdag | Zaterdag | Zondag

Ragherrie wil Kelly Thans bedanken voor haar foto’s.

Index | Pre-party | Vrijdag | Zaterdag | Zondag

Terwijl het zonnetje lekker schijnt, ploeteren wij op de vroege middag van zondag 14 oktober dwars door de Marathon van Eindhoven naar Strijp-S. In PopEi – gelegen in het Klokgebouw, om de hoek van het Blue Collar Theater waar vorig jaar de afsluiting van FemME plaatshad – staan vandaag de laatste vier optredens van FemME 2018 op het programma. Na twee enerverende dagen, gaat het er vandaag allemaal iets rustiger aan toe.

We beginnen het muzikale programma met de Hongaren van Leecher. De band weet zich te onderscheiden van alle andere optredens de voorbije dagen en is alleen al daarom de moeite waard. Leecher bestaat namelijk uit een drummer, een zangeres en drie cellisten. Vooral celliste Ágnes Szijártó steelt de show met haar fijne soleerwerk, terwijl de band moeiteloos wisselt van stevige naar bijna klassieke passages. Toegegeven: de iele harsh vocals van cellist Ádám Nagy hadden wat ons betreft achterwege mogen blijven, de heldere stem van frontvrouw Anett Horváth past gelukkig prima bij de ‘cello metal’ van Leecher.

Leecher

Het eveneens Hongaarse Ann My Guard speelde donderdag, tijdens de pre-party, al een ‘metalset’ en vanmiddag gaat het er allemaal iets rustiger aan toe. Daarmee is deze show eigenlijk een herhaling van datzelfde kunstje tijdens FemME 2017, toen om de hoek in het Blue Collar Theater. Ook nu is zangeres/dwarsfluitiste/bassiste Eszter Anna Baumann de grote blik- en oorvangster, de nieuwe songs van het kakelverse album Moira vallen duidelijk in de smaak bij de aanwezigen. Smaakvol (semi-)akoestisch gitaarspel kleurt het muzikale plaatje verder in tijdens deze officieuze releaseshow voor het nieuwe album.

Ann My Guard

Na twee Hongaarse acts, is het nu de beurt aan twee Nederlandse optredens. Allereerst mag Lesoir de zaal veroveren met hun progressieve, uitgesponnen composities. De band rond zangeres/dwarsfluitiste Maartje Meessen raakt duidelijk een snaar bij het publiek en laat een zeer positieve indruk achter, al is dit zeker niet het makkelijkste optreden dat we dit weekend hebben aanschouwd. Ook op de muziek van Lesoir zijn de termen ‘dromerig’ en ‘melancholisch’ zeer zeker van toepassing. Het nieuwe album Latitude (2017) is een beetje aan ons voorbij gegaan; de artistiek-verantwoorde progrock bevalt echter zo goed vanmiddag, dat we voornemens zijn die plaat toch maar eens te checken!

Lesoir

FemMe zou FemME niet zijn zonder Marcela Bovio. De Mexicaanse zangeres was tot op heden alle jaren van de partij: in 2014 en 2017 was ze aanwezig met MaYaN, in 2015 trad ze op met ‘haar’ Stream of Passion (R.I.P.) en in 2016 speelde ze al eerder een set vol solowerk. Dat laatste doet ze ook deze avond, zij het zonder strijkensemble. Marcela wordt enkel ondersteund door toetsenist Erik van Ittersum (Kingfisher Sky, Ayreon) en speelt nieuw en ouder solo-materiaal plus een heerlijk breekbare uitvoering van Pure Imagination van de filmklassieker ‘Willy Wonka & the Chocolate Factory’ uit 1971. We worden ook erg blij van het feit dat Stream of Passion-song Open Your Eyes een plekje op de setlist heeft weten te bemachtigen. Ook de uitvoering hiervan is namelijk wonderschoon. Marcela is een erg goede zangeres met een veelzijdig stemgeluid die zich – ondanks een fikse verkoudheid – kranig weert deze avond. Nadat de show erop zit, heeft het publiek nog altijd geen genoeg. Na luttele ogenblikken komen Bovio en van Ittersum dan tóch nog terug voor een toegift. Het publiek kiest voor het nieuwe nummer Scientist van het nieuwe album Through Your Eyes dat op 7 december 2018 uitgebracht zal worden; een song die halverwege de set ook al voorbij kwam en voor een fijn slotakkoord én luid applaus zorgt.

Marcela Bovio

Daarmee komt er een einde aan FemME 2018. Het festival gaf dit jaar een podium aan een fiks aantal aanstormende talenten en desalniettemin lag de kwaliteit behoorlijk hoog. Wij hebben ons goed vermaakt en verheugen ons nu al op de verrassingen die FemME in 2019 voor ons in petto zal hebben! Voor in de agenda: FemME zal in 2019 gehouden worden op 11, 12 en 13 oktober, deze keer in The Box in Hilvarenbeek. De eerste bands voor de 6e editie zijn inmiddels ook al vrijgegeven: all-star Iron Maiden-tribute Maiden uniteD, het Canadese Breaking the Silent, de Britten van Voodoo Vegas én de Duitse Nightwish-coverband Sleeping Sun zullen volgend jaar acte de présence geven tijdens FemME 2019. Tickets zijn inmiddels al te koop. Stay tuned voor meer namen!

Index | Pre-party | Vrijdag | Zaterdag | Zondag

Ragherrie wil Kelly Thans bedanken voor haar foto’s.

FacebookTwitter

Bekijk het hele verslag