Faster & Louder 2018: het verslag

Eindhoven karakteristiek festival rijker

Alleen maar bandjes is allang niet meer genoeg om je als festival te onderscheiden. Had Helldorado freakshows, Faster & Louder heeft – naast 18 bandnamen – motorcross als extra element aan een hele dag vol muziek toegevoegd. Gierende motoren, scheurende gitaren en een ronkende mensenmassa vormen de hoofdingrediënten van deze eerste Faster & Louder, die we als bijzonder geslaagd mogen beschouwen. Eindhoven is – mits dit succes een vervolg krijgt natuurlijk – een erg karakteristiek eendaags festival rijker.

Het einde van Peter Pan Speedrock betekende niet alleen dat de meest roemruchte band van Eindhoven en omstreken zijn gitaren aan de wilgen hing, maar ook achter enkele jaarlijkse evenementen kon een punt worden gezet. Geen Speedfest meer?! Rockend Nederland stond het huilen nader dan het lachen, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat er aan de aanbodkant meer dan genoeg alternatieven zijn geïntroduceerd. Zo was er in november 2017 nog Helldorado, komt er in 2018 opnieuw een editie van The Sound of Revolution en op 17 maart was er dan voor de eerste keer Faster & Louder. Faster zijn de motoren, Louder is de muziek, maar Vertrouwd is het concept, dat voortborduurt op hetgeen Speedfest in al die jaren heeft opgebouwd. 

Hartverwarmend was het vooruitzicht van een hele dag muziek luisteren, biertjes drinken en een vette hap scoren in de eetzaal (voor de gelegenheid omgedoopt tot ‘Frikandellenhal’), maar buiten was het desalniettemin snijdend koud. De VIP/Pers/Kaartverkoop-balie kende, ondanks dat de deuren al bijna een uur open waren, bij aankomst nog de nodige opstartproblemen, met als gevolg een blauwbekkende rij mensen buiten het Klokgebouw. Direct een verbeterpuntje voor de organisatie. Maar always look on the bright side of life (“tudum, tudum, tudum tudum tudum”): des te fijner is de warmte bij binnenkomst. Het moge niet verbazen dat om 13.00 de grote Faster-zaal nog kil en leeg aandoet.

De vroege vogels staan wel lekker knus bij de kleinere Louder-stage, waar Speedözer de dag aftrapt. En allejezus, wat staat het hard! Snel de oordopjes in, maar net zoals tijdens Speedfest blijkt ook nu het meest gemoedelijke podium het minste geluid te produceren (kwalitatief dan). Qua attitude is Speedözer in ieder geval wél precies wat Faster & Louder zoekt: luid, lomp en underground. 

Speedözer

Het Zweedse Night Viper tapt weer uit een heel ander vaatje, met hun heavy metal, ondersteund door vrouwelijke vocalen. Het vijftal uit Gothenburg maakt misschien niet de meest vernieuwende muziek, maar onder het motto “beter goed gejat dan slecht verzonnen” laten ze desondanks een uitstekende indruk achter. 

De organisatie van Faster & Louder blijkt een uitstekende, uitgebalanceerde line-up samen te hebben gesteld, waarop écht grote namen ontbreken, maar waar toch voor bijna ieder wel wat wils valt terug te vinden. Hardcore- en punkfanaten kunnen zich bijvoorbeeld verblijden met de aanwezigheid van het Duitse psychobilly-gezelschap Mad Sin, aangekondigd door niemand minder dan Dikke Dennis. Al meer dan dertig jaar staan deze mafketels op het podium, maar de energie (en het zweet) spat nog steeds van de planken, zeker wanneer frontman Koefte (wat een geweldige naam) DeVille zijn t-shirt uittrekt en alles wat daaronder zit (en dat is behoorlijk wat) zonder gêne toont. Mad Sin en Faster & Louder lijken voor elkaar gemaakt. 

Mad Sin

Bands als Coffin Nails en Cannabis Corpse (nee, geen coverband, ja, wel marihuana-georiënteerd) zijn weer van een ander kaliber, waarbij de eerste naam voornamelijk indruk maakt door de (flinke) blote getatoeëerde basten die de psychobilly vergezellen. Cannabis Corpse laat zich op zijn beurt – met zijn death metal – muzikaal nog van een zeer behoorlijke kant zien, ondanks dat de Louder-stage geluidstechnisch nog steeds amper weet te bekoren. Beide bands moeten het misschien niet van de uitgebreide fanbase hebben, maar net zoals Speedözer is het qua uitstraling dikke mik met het publiek.

Cannabis Corpse

Ook het The Exploited en Slapshot zullen de gemiddelde hardcore- en punkliefhebber tot een *kreetje* van blijdschap hebben verleid toen hun namen aan het affiche werden toegevoegd. En terecht: zeker eerstgenoemde band toont zich van zijn beste kant in het Klokgebouw en doet de zaal kolken en meebewegen, zoals het “heurt”.  

Slapshot

Verder vermaak kan worden gezocht bij de motorcross. Een super tof initiatief, maar voor motorliefhebbers moet dit qua intensiteit toch dichter tegen Ponypark Slagharen dan tegen Supercross aanschuren. Dan liever het vermaak in de Frikandellenhal, waar de mannen van Goe Vur In Den Otto (zouden die mannen niet inmiddels een huis hebben gekocht in Eindhoven?) hun plaatjes draaien, waar nog eens een polonaise wordt ingezet én waar de frikandellenkoning de eer krijgt toebedeeld die hem toekomt. Zeventien en een halve frikandel in een kwartier: we geven het u te doen. Ton Firing (18, Dordrecht) krijgt op Faster & Louder erkenning voor zijn harde werken (en een pluim voor de organisatie, die naadloos op de actualiteit wist in te spelen).

Aan High On Fire om de eerste editie van Faster & Louder waardig af te sluiten. Toegegeven, als een échte headliner is het misschien een beetje karig, maar anderzijds krijgen we geen volgevreten vedettes voorgeschoteld die nog even hun zakken komen vullen, maar een band die dankbaar is dat er nog zoveel mensen overeind staan na een hele dag headbangen, bier (en Nozem Oil) drinken en frikandellen schuiven. De heavy metal van High On Fire klinkt strak, de lichtshow is lekker fel en de afsluiting van de avond daarmee perfect. 

Wij duiken nog even de afterparty in het naastgelegen Blue Collar Hotel in, maar niet voordat we de organisatie een dikke duim hebben gegeven. Uitstekend gedaan en bedankt voor de koppijn!

Datum: 17-03-2018 | Locatie: Klokgebouw, Eindhoven

Ragherrie wil Bernard Bodt bedanken voor zijn foto’s.

 

FacebookTwitter