Ensiferum in Doornroosje

Lekker potje metal op moederdag

‘Sorry mam, ik kan op Moederdag niet mee uit eten want ik heb een concert’. De Finse band Ensiferum besluit op 13 mei namelijk hun Europese tournee in Doornroosje, Nijmegen – en dat willen we natuurlijk niet missen. Zeker niet omdat er met Ex Deo een uitermate sterke support-act meekomt. Aan de hoge opkomst te zien, zijn wij niet de enigen die hun moeder dan maar op een andere dag in het zonnetje zetten om vandaag aanwezig te kunnen zijn in de keizerstad. En opvallend genoeg: eigenlijk zit de sfeer er al goed in nog vóór er een noot gespeeld is.

Het bal wordt geopend door Wind Rose. De ontvangst vanuit de zaal is opvallend hartelijk en het duurt niet lang voor we snappen hoe dat komt. De folk metal van deze Italianen is doorspekt met Tolkien-referenties (Dúrin, Erebor) en catchy melodieën, wat de handjes in Doornroosje moeiteloos op elkaar krijgt. Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan? De dwergenmetal is sec beschouwd weinig vernieuwend maar ligt erg prettig in het gehoor, wat ook geldt voor de stem van frontman en opperdwerg Francesco Cavalieri. Wind Rose blijkt de perfecte band om het feest van vandaag mee te openen; meezingmomenten te over en het Nijmeegse publiek maakt daar gretig gebruik van. Als de show na dik een half uur tot een einde komt, zit de sfeer er goed in en hebben we de eerste voorzichtige moshpitjes ook al achter de kiezen.

Wind Rose

De toon is daarmee gezet en de Romeinse death metal van Ex Deo gaat er vervolgens ook al in als zoete koek. Aangevoerd door Kataklysm-brulboei Maurizio Iacono is de show van de Canadezen een ware zegetocht. Het afgelopen jaar verschenen album The Immortal Wars komt uitgebreid aan bod, al vallen de paar ‘oudjes’ op de setlist zeker niet uit de toon. Het geluid houdt zich vanavond prima, de symfonische elementen verlenen de muziek de nodige grandeur, terwijl de haren om ons heen onafgebroken wapperen dankzij het stevige gitaar- en drumwerk. Songs als I, Caligvla en vooral afsluiter Romulus worden uit volle borst meegeschreeuwd vanuit de inmiddels lekker volle en lekker warme zaal, terwijl ondertussen ook de nekspieren goed opgewarmd raken. De laatste show van de tour wordt gevierd met een glas champagne voor Maurizio en een welverdiend applaus van het enthousiaste publiek. Dat belooft wat voor de headliner van vandaag; om nog even in Romeinse wateren te blijven: alea iacta est! De teerling is geworpen…

Ex Deo

Het feest gaat vrolijk verder als de heren van Ensiferum het podium betreden. De zaal staat inmiddels bomvol en de Finse mix van melodische death metal en folk bevalt bijzonder goed. Evenals tijdens de show in Arnhem in oktober 2017, wordt ook vandaag het meest recente wapenfeit Two Paths flink in het zonnetje gezet. Net als in Willemeen oogt de band ook vanavond in Doornroosje scherp en bevlogen. De lange drinkpauzes blijven deze keer achterwege en in rap tempo werkt ‘Ensi’ zich door een bomvolle setlist heen, waarbij ook voor oudgedienden in de zaal het nodige te genieten valt. Songs als Wanderer, Treacherous Gods en het ontzettend pakkende LAI LAI HEI worden luidkeels begroet en vervolgens meegezongen, terwijl er zich voor het podium een fiks pitgebied ontvouwt. Zowel muzikanten als publiek gooien zich zonder reserves in de strijd. Ook nu houdt het geluid zich perfect. Ensiferum is momenteel gereduceerd tot viertal, zonder toetsenist(e) of accordeonist(e), al is daar opvallend weinig van te merken, zowel qua sound als qua energie lijkt de band prima uit de voeten te kunnen als kwartet. Vooral bassist Sami Hinkka vliegt en stuitert over het podium en ook zijn iets introvertere gitaarcollega’s Markus Toivonen en Petri Lindroos doen hun best om het toch al uitzinnige publiek nog verder op te zwepen. En met succes!

Ensiferum

Voor we er erg in hebben, zit het reguliere deel van de show er al op. De onvermijdelijke encore wordt gestart met een geïmproviseerd stukje van Metallica-hit Enter Sandman – natuurlijk luid meegezongen door het publiek. Daarna wordt tijdens ‘good old’ monstersong Iron (tutududuuuuuh! tutududuuuuuh!) het podium bestormd door roadies en leden van de supports, het is immers de laatste show van deze tournee en dan mag er extra raar gedaan worden. De alcoholische versnaperingen vloeien rijkelijk, waarbij ook het publiek niet overgeslagen wordt. Het allerlaatste muzikale woord is daarna aan gitarist Markus Toivonen; hij zet de intro-riff van Sweet Child O’ Mine (Guns N’ Roses) in, waarna ook dit nummer gedeeltelijk gecoverd wordt – met Francesco van Wind Rose op zang. Het is een feestelijk eind van een feestelijke avond zonder wanklanken in Doornroosje. Vaak is het publiek bij zondagsshows al half bezig met de volgende (werk)dag; daar blijkt vandaag gelukkig geen sprake van te zijn. Complimenten zijn er dus niet alleen voor de optredende bands maar zeker ook voor de toeschouwers!

Datum: 13-05-2018 | Locatie: Doornroosje, Nijmegen | Line-up: Wind Rose, Ex Deo, Ensiferum
Setlist Ex Deo | Setlist Ensiferum

Ragherrie wil Gerard van Roekel bedanken voor zijn foto’s.

FacebookTwitter