Anathema ‘ambient acoustic’ in 013, Tilburg

Intiem, sfeervol, dromerig en heerlijk breekbaar

Anathema en 013, het lijkt een meer dan gelukkig huwelijk. Of het nu de show in 2014, tijdens Roadburn 2015 of het optreden in 2017 was, telkens maakte de Britse proggroep indruk. We verheugen ons op voorhand dan ook erg op de volgende show in die reeks: op 29 september zal Anathema een speciale ‘ambient acoustic’ show spelen. Natuurlijk zijn wij van de partij!

Sinds de verbouwing van een aantal jaren geleden, is 013 er een stuk groter op geworden. Dit heeft echter één fiks nadeel: bij optredens waar het geen storm voor loopt, oogt de zaal al snel kil en sfeerloos. Ook daarvoor is gelukkig een oplossing; zo is de zaal vanavond min of meer gehalveerd, door een gordijn op te hangen achter de eerste paar traptreden. Ook het balkon blijft gesloten, waardoor 013 qua grootte weer een beetje doet terugdenken aan ‘vroeger’ en het geheel een stuk intiemer aandoet dan anders het geval zou zijn geweest.

Enfin, de ‘kleine grote zaal’ stroomt nog langzaam maar zeker vol op het moment dat de solo-set van Mike St. Jean begint. De elektronische muziek van de Devin Townsend Project-toetsenist/programmeur slaat een beetje dood als bier in een vet glas; aandacht voor de statische show – een man met een toetsenpaneel aan de zijkant van het podium plus één of twee lampen – is er nauwelijks en het geroezemoes van het publiek overstemt de muziek regelmatig. Het gebrek aan waardering is wel te snappen; voor metal- en rockliefhebbers gebeurt er simpelweg te weinig boeiends.

Dan doet Daniel Cardoso het al een stuk beter. De Anathema-toetsenist geeft ons een half uurtje instrumentale muziek met een hoog soundtrack-gehalte. Ook dit solo-optreden oogt logischerwijs wat statisch, al heeft de lichtshow stukken meer om het lijf. Qua sfeer sluit de set van Cardoso aan bij de meer ingetogen Anathema-momenten, waardoor het publiek aandachtiger luistert en Cardoso dit optreden als een bescheiden overwinning kan noteren.

Het Duits-Nederlandse duo AVA krijgt de handen even later moeiteloos op elkaar met een indrukwekkende performance. Het is niet helemaal Ragherrie-materiaal wat de dames ons voorschotelen; daarvoor is de muziek te gepolijst en te filmisch. Desalniettemin geven Anna Phoebe (viool) en Aisling Brouwer (toetsen, zang) een energieke show waarbij vooral het vioolspel van Phoebe (die als gast ook meedeed op Anathema-DVD A Sort of Homecoming, 2015) indruk. De ietwat iele stem van Brouwer en het bevlogen spel van Phoebe contrasteren mooi en zorgen voor een enerverende luisterervaring. Goede keus voor een support-act voor het hoofdprogramma van vanavond!

Anathema is terug in 013 en dat zullen we weten ook! De Liverpudlians spelen vanavond, zoals gezegd, een ‘ambient acoustic’ show, wat er in de praktijk op neerkomt dat de meeste songs (iets) anders gearrangeerd zijn. Vaak zijn de wijzigingen vrij subtiel en wordt de originele magie van de composities intact gelaten. ‘Anders maar minstens even goed’ dekt de lading wat ons betreft het beste. Sfeervol, dromerig en soms breekbaar in de goede zin van het woord: Anathema is – zoals eigenlijk altijd – steengoed. Het feest komt met Springfield en The Lost Song, Part 2 direct lekker op gang en ook in het vervolg van de show hebben we over de setlist weinig reden tot klagen. De ‘usual suspects’ komen eigenlijk allemaal voorbij gedurende deze avond. Van het nieuwe album The Optimist (2017) komt (behalve Springfield) ook nog een prachtige uitvoering van Can’t Let Go voorbij; meesterwerkje Distant Satellites (2014) is het beste vertegenwoordigd met de titeltrack, twee-derde van de The Lost Song-trilogie, een kippenvel-opwekkende uitvoering van Ariel en bandanthem Anathema.

Halverwege de show komt de focus iets minder op ‘ambient’ en iets meer op ‘acoustic’ te liggen en krijgen we een minimalistische uitvoering van de trippy Massive Attack-kraker Teardrop te horen, met een glansrol voor zangeres Lee Douglas. De zaal hangt aan de lippen van Vincent en Danny Cavanagh, die de nummers met de nodige humor (en soms zelfs in gebroken Nederlands) aan elkaar praten. Net zoals op de A Sort of Homecoming-DVD is er vanavond op twee nummers een gastrol voor AVA-violiste Anna Phoebe en de show komt uiteindelijk grandioos ten einde met Untouchable, Part 1 & 2. Onder luid applaus nemen de heren en dame vervolgens afscheid van ‘hun’ 013. Zo exclusief en uniek als het etiket ‘ambient acoustic’ op voorhand deed vermoeden, bleken de uitvoeringen tijdens het optreden van vanavond uiteindelijk niet. Natuurlijk lagen de nuances anders maar het was toch in de eerste plaats ‘gewoon’ een sterk Anathema-optreden. De sfeer in de intieme versie van de grote zaal van 013 zat er evenwel goed in en de uitvoering en lichtshow waren ontzettend goed, zoals eigenlijk altijd het geval is als deze rasmuzikanten het podium beklimmen. Anathema staat in hun specifieke niche op eenzame hoogte en slaagt er prima in de magie van hun studio-albums te vertalen naar een live-setting, ook dat is vanavond weer bewezen. Tot de volgende keer!

Datum: 29-09-2018 | Locatie: 013, Tilburg | Line-up: Mike St. Jean, Daniel Cardoso, AVA, Anathema
Setlist Anathema

FacebookTwitter