Volbeat op Strijp-S, Eindhoven

Feelgood metal voor de hele familie

Volbeat is terug in Nederland. Deze dinsdag 5 september geeft de groovende Deense band een show in Eindhoven. Volbeat trekt inmiddels dermate grote groepen publiek dat ervoor is gekozen om een buitenpodium op te bouwen op Strijp-S, het voormalig industriegebied waar het hart van Philips decennia lang pompte, pal naast het van Speedfest/Distortion/Epic Metal Fest bekende Klokgebouw. Behalve de headliner komen er met Amorphis en Flogging Molly ook twee bijzonder interessante (en compleet verschillende) supports mee naar de Lichtstad.

Als de eerste band om 19:00 begint met spelen, is het terrein op Strijp-S, wat vanavond meer weg heeft van een festival area, nog vol aan het stromen. Het Finse Amorphis is niet bepaald een partyband en valt vanavond, waarschijnlijk vanwege dat gegeven, dan ook een beetje uit de toon. Ondanks het sterke songmateriaal is de melancholische metal duidelijk niet voor iedereen in het publiek weggelegd – waarbij het matige geluid helemaal aan het begin ook niet erg helpt. Dat euvel wordt gelukkig snel verholpen en dan blijken er wel degelijk toeschouwers (waaronder wijzelf) die wél wat kunnen met de show, die grotendeels bestaat uit materiaal van het nieuwste album Under the Red Cloud (2015). Een half uurtje Amorphis bleek eerder (bij Nightwish) al aan de korte kant en ook vandaag hadden we de band rond zanger/grunter Tomi Joutsen graag een stuk langer aan het werk gezien. Maar helaas! We moeten het met een zestal songs doen. Gelukkig is er daarbij wel een plekje gereserveerd voor het death metal-bommetje Into Hiding, waarna met het meezingbare House of Sleep een einde komt aan de fijne set van de op papier hardste band van de avond.

Amorphis

Zelden zagen wij zoveel roadies en crew op het podium als vanavond tijdens de change overs. Het moge duidelijk zijn: er ligt een strak schema en de vaart dient er goed in te blijven. We hoeven dan ook niet lang te wachten op de show van de tweede band van de avond: Flogging Molly. De Iers-Amerikaanse groep vliegt er meteen vol in en bouwt een mooi feestje, waarbij de droge humor van frontman Dave King ervoor zorgt dat de aandacht van Strijp-S ook tussen de songs door niet verslapt. Zo mag er vrolijk een middelvinger worden opgestoken naar de “cheap bastards” die vanuit hun lofts of vanaf het dakterras van de aanpalende gebouwen een gratis showtje meepikken.

De dansbare ‘folk punk’, met een prominente rol voor de banjo en de accordeon, is ontzettend aanstekelijk en makkelijk te volgen, waardoor ook de minder nuchtere medemens er geen enkele moeite mee heeft om de teksten mee te blèren. Aandacht voor de verjaardag van Queen-frontman Freddy Mercury (RIP) én een korte snippet van We Will Rock You even later zijn leuke extraatjes. Zelfs een regenbuitje kan geen roet in het eten gooien; Flogging Molly is dan misschien verre van metal, de zeven muzikanten kunnen vandaag drie kwartier lang op bijzonder veel bijval rekenen – en dat is volkomen terecht. 

Flogging Molly

Na opnieuw een snelle ombouw is het om 21:00 tijd voor de band waar het vanavond allemaal om draait: Volbeat. Vanaf opener The Devil’s Bleeding Crown grijpen de vier heren ons bij de strot. Strijp-S staat inmiddels bomvol en ondanks de korte regenbuien die nog altijd vallen, is de sfeer zowel op als voor het podium opperbest. De Deense formatie heeft kosten noch moeite gespaard om van headline-shows zoals deze een onvergetelijke ervaring te maken: van pyro’s, projectieschermen en een heuse boksring tot het weggeven van een gitaar én het op het podium roepen van de allerjongste Volbeat-fans: de show van vanavond is één groot feest, voor het hele gezin.

Het publiek – waar ogenschijnlijk ook een boel niet-metalheads tussen lopen – wordt deze dinsdagavond getrakteerd op een moddervette setlist, waarop vrijwel alle ‘hitjes’ prijken – en dat is natuurlijk het belangrijkste! Volbeat is voor metalbegrippen redelijk radiovriendelijk en in dat opzicht moeten songs als Radio GirlLola Montez en 16 Dollars het vooral hebben van de dikke gitaarpartijen en de meezingbare refreinen. Ook de bijzondere stem van frontman en slaggitarist Michael Poulsen is een belangrijk wapen. De sympathieke Poulsen is vanavond (zoals altijd) dé grote blikvanger, al verdient vooral zijn collega-gitarist Rob Caggiano (ex-Anthrax) ook complimenten voor zijn spel.

Volbeat

De muziek van Volbeat is erg aanstekelijk, soms heerlijk heavy, maar bovenal erg toegankelijk. Het vorig jaar verschenen Seal the Deal & Let’s Boogie komt vanavond ruimschoots aan bod; daarentegen wordt debuutplaat The Strength/The Sound/The Songs (2007) compleet genegeerd. Het maakt eigenlijk niet uit, want elke song is raak. Met The Everlasting worden we zowaar getrakteerd op een splinternieuw nummer en zonder al te veel te verklappen: dat smaakt naar meer! Ook Sad Man’s Tongue (ingeleid door de Johnny Cash-kraker Ring of Fire) ontbreekt niet op de setlist.

De muziek wordt vanavond visueel ondersteund door live-beelden of stukjes van de bijhorende videoclips. Hoewel over alle aspecten van het optreden duidelijk goed is nagedacht, voelt de show toch niet ‘fony’ of slapjes aan. Professioneel? Zeker. Maar in de bekende valkuilen (overacting, muziek die het niet haalt bij de show) trapt Volbeat niet. Poulsen draagt het voorlaatste nummer van de reguliere set, Goodbye Forever, op aan de man die zijn band ooit als eerste naar Nederland haalde: Bidi van Drongelen, die kortgeleden overleed. Na Maybellene I Hofteholder (“who-ho-ho!”) verlaten de muzikanten onder luid applaus het podium.

De toegift speelt zich voornamelijk af in de boksring die aan het einde van de ‘catwalk’ is opgetrokken. Drummer Jon Larsen verschijnt hier (met drumstel en al) om de eerste toegiften (A Warrior’s Call en The Hangman’s Body Count) aan elkaar te roffelen. Met Black Rose, gevolgd door Still Counting (inclusief een podium vol kinderen), komt de goedgevulde show vol ‘feelgood metal’ dan toch echt ten einde. Moe maar voldaan keren wij huiswaarts.

Een dag na de show staan de regionale kranten én het internet vol over de ‘geluidsoverlast’ die Volbeat en co. zouden hebben geproduceerd; het optreden zou tot 15 km (!) verderop te horen zijn geweest. Natuurlijk, het volume stond op standje elf, maar dat het zó knoephard was, hebben wij (gelukkig) niet aan den lijve ondervonden. Foutje in de afstelling, waardoor een deel van het geluid over de hoofden van het publiek heen vloog misschien?

Verder verliep onze kennismaking met Strijp-S als concertgebied uitermate positief, al duurde het lang voor we de parking konden verlaten. Maar ach, we moeten toch iets te klagen hebben, hè? De optredende bands gaven ons er in elk geval geen aanleiding toe vandaag. En dat zegt eigenlijk alles.

Datum: 05-09-2017 | Locatie: Ketelhuisplein, Strijp-S, Eindhoven | Line-up: Amorphis, Flogging Molly, Volbeat
Setlist Amorphis | Setlist Flogging Molly | Setlist Volbeat

Ragherrie wil Gerard van Roekel bedanken voor zijn foto’s.

FacebookTwitter