Orden Ogan, Rhapsody Of Fire, en Unleash The Archers in Doornroosje

Cowboys en ridders in concert

De vorige keer dat Ragherrie Doornroosje bezocht werden allerhande duistere klanken over de zaal uitgesmeerd tijdens Soulcrusher. Groter kon het contrast met vandaag niet zijn, wanneer een van de grootste power metal bands van het moment Nijmegen bezoekt. Met in zijn kielzog een hoog geëerde gast, en een jonge wolf. Orden Ogan prijkt vanavond bovenaan het affiche, op hun eerste headliner tournee door Europa. Power metal koning Rhapsody Of Fire is mee, niet als support, maar ‘special guest’, zodat het niet lijkt alsof de band wordt afgescheept met een supportslot, en (wel als support) Unleash The Archers uit Canada. Drie maal power, drie maal anders.

De zaal druppelt al snel vol, het is immers uitverkocht. Hoewel menigeen verbaasd is dat we ons vanavond in de kleinere Paarse Zaal bevinden, en niet de grote Rode Zaal, zoals verwacht. Toegegeven, Orden Ogan is geen Powerwolf, maar de band heeft enorm aan populariteit gewonnen de laatste jaren. Voor dat ze dat kunnen bewijzen warmt Unleash The Archers het publiek vast op. Eerlijk toegegeven, op persoonlijk vlak spreekt de band mij niet aan. Bij een aanzienlijk deel van het publiek gaat de mix van power en melodische death (hoewel er vooral power voorbij komt vandaag) er beter in. Aan de band ligt het hoe dan ook niet, die speelt met verve, hoewel ietwat statisch, maar dat krijg je met twee zingende gitaristen en een drumstel ver vooraan op het podium. De meeste beweging komt dan ook van enthousiaste zangeres Brittney en (de handen van) bassist Nikko, die er een hele interessante techniek op nahoudt. Afgetrapt wordt er met Apex, de lange afsluiter van het pas verschenen (jawel) Apex. Ook The Matriach van die plaat komt voorbij, meegezongen door het publiek, en van vorige plaat Time Stands Still krijgen we Test Your Metal. De band doet goed zijn/haar best, maar de vlam wil nog niet helemaal in de pan slaan. Pas bij afsluiter Tonight We Ride komt er schot in de zaak en zien we echt veel haren bewegen, maar dan is het eigenlijk al te laat. Na afloop zijn er wel aanzienlijk meer shirtjes te vinden van Unleash The Archers, dus er zijn goede zaken gedaan. 

Unleash The Archers

Na de ombouwpauze is het beduidend voller voor het podium. Rhapsody Of Fire speelt niet zo vaak in Nederland, en dit is de eerste show met drummer Manu Lotter en, belangrijker nog, zanger Giacomo Voli. Hoewel men nog volop door het intro heenpraat eist Distant Sky meteen de aandacht op. Laten we meteen het oordeel vellen waar iedereen op wacht: Giacomo is absoluut geen Fabio Lione. Maar men wordt niet tweede in The Voice zonder talent. Hij kan zingen, en goed ook! Hoewel zijn hoge noten wat beknepen klinken en het even wennen is als hij wat zanglijnen anders doet dan Fabio deed, is er nergens dissonantie tussen de man en de muziek. Goedgekeurd. De reden dat men hier is, is het nieuwe verzamel/heropname album Legendary Years. Dus de rest van de set is louter klassiek Rhapsody werk. Meteen na Distant Sky raast men door met Dargor, Shadowlord Of The Black Mountain en het oudje Flames Of Revenge. Bizar eigenlijk, als we bedenken dat alleen toetsenist Alex Staropoli nog over is van de line-up die deze platen inspeelde. Toch voelt het nergens als een coverband, sterker nog, vanaf Dawn Of Victory heeft Giacomo de zaal volledig op zijn hand, hoewel het gissen is hoeveel daarvan aan hem ligt, en hoeveel aan het sterke songmateriaal. Verassing van de set is Magic Of The Wizard’s Dream, die ook wordt meegezongen, en wanneer de Italianen daarna Holy Thunderforce inzetten is het hek helemaal van de dam. Het geluid staat goed, met veel toetsen en gitaar, zonder op kracht in te leveren. De grande finale komt er met March Of The Swordmaster en het onvermijdelijke Emerald Sword, waarbij letterlijk iedereen voor de geluidsman meeschreeuwt. De band mag een verdiend applaus in ontvangst nemen. 

Rhapsody Of Fire

Het ombouwen na Rhapsody bestaat vooral uit het plaatsen van een hele hoop doeken en backdrops om de illusie van een stal in het wilde westen te geven. Twee animatronische poppen met rode ogen richten dreigend geweren op het publiek, en bandmascotte Aleister Vale kijkt neerbuigend op ons toe vanaf de backdrop. Dat die niet helemaal in de zaal past en de band vandaag Rden Oga heet negeren we even. Onder het motto ‘goed beginnen’ ramt Orden Ogan meteen goed binnen met To New Shores Of Sadness. Nieuw album? Komt later. Eerst herrie maken. De band put vanavond vooral uit het nieuwe Gunmen en vorige plaat Ravenhead. F.E.V.E.R. en Here At The End Of The World zetten die toon meteen, waarna het titelnummer Gunman de eerste nieuwe tonen laat horen. Aan het eind van het nummer schieten de animatrons confettislierten over het publiek, wat een beetje voelt alsof het kruit te vroeg verschoten wordt. Afgezien van The Lords Of The Flies bestaat het hele eerste deel uit nummers van de vorige twee albums. Niet heel erg, maar we hadden graag wat meer To The End en Easton Hope willen horen. Gelukkig is Seeb goed bij stem, hoewel hij soms wel wat moe lijkt te zijn. Zijn ietwat rustige performance wordt goedgemaakt door gitarist Tobi en bassist Niels die heen en weer redden, en tussendoor ook nog achtergrondzang doen. Deaf Among The Blind en Sorrow Is Your Tale zorgen beiden voor een flinke moshpit, en Fields Of Sadness laat iedereen dan weer meezingen uit volle borst.

Orden Ogan

Met One Last Chance laat Seeb iedereen nog een keer zingen, waarna het tijd is voor de toegift. Gelukkig toch nog wat Easton Hope met We Are Pirates, nog altijd een doeltreffend nummer dat vooral de jongere leden in het publiek tot bewegen aanzet. Als afsluiter krijgen we natuurlijk The Things We Believe In met de kenmerkende ‘cold, dead and gone’ shout. Zo komt er een einde aan een simpel, maar goed optreden. De band had misschien wat meer met hun exorbitante decor kunnen doen, en je mist altijd wat show als een band geen losse zanger heeft, maar storen deed het allerminst. Grootste smet was nog wel de nadruk op slechts twee platen in het niet slechte oeuvre van de band, en hopelijk krijgen we wat meer diversiteit bij een volgende tour. Tot die tijd kan de band in ieder geval terugkijken op een geslaagde passage hier in Nijmegen. Tot volgend jaar!

Datum: 17-10-2017 | Locatie: Doornroosje, Nijmegen | Line-up: Unleash The Archers, Rhapsody Of Fire, Orden Ogan
Setlist Rhapsody Of Fire | Setlist Orden Ogan

Ragherrie wil Ton Dekkers bedanken voor zijn foto’s.

FacebookTwitter