Fleshgod Apocalypse in Doornroosje

Geen 'blue monday' in Nijmegen!

Op een ijskoude maandag staat de Nijmeegse poptempel Doornroosje volledig in het teken van bombastische metal. Het Italiaanse Fleshgod Apocalypse tourt door Europa en neemt landgenoten Nightland mee. Ook ons ‘eigen’ Carach Angren is mee op tour en speelt vanavond dus een thuiswedstrijd in een uitverkochte ‘paarse zaal’.

Het Italiaanse Nightland is nog wat minder bekend maar dat wil niet zeggen dat er geen animo voor is. Sterker nog, de zaal is bomvol wanneer het kwartet hun bombastische metal op ons afvuurt. De band bracht in 2015 hun debuutplaat Obsession uit en is eigenlijk nog een jonkie binnen de scene. Toch komt de band professioneel over en staat live alles als een huis. De muziek valt te vergelijken met het jongere broertje van Fleshgod Apocalypse, alleen lijkt het wat schwung te missen. Grootste minpunt is toch vooral dat de grunts van frontman Ludovico Cioffi wat aan de eentonige kant zijn waardoor de aandacht na een aantal nummers ietwat verslapt. Neemt niet weg dat de heren een sterk optreden weten neer te zetten dat zeker naar meer smaakt.

Nightland

De gemiddelde concertganger kan niet meer om de Nederlandse symfonische horror metalband Carach Angren heen. De podiumpresentatie is vanavond grootst met een enorme backdrop met het logo van de band erop afgebeeld, wat ornamenten en een kapmes aan de microfoonstandaard bevestigd. Onder luid gejuich komen de sympathieke Limburgers het podium opgelopen en uw reporter vraagt zich direct af waar het keyboard van de toetsenist is gebleven. Het blijkt dat het keyboard is gemonteerd op een hydraulische arm waardoor het instrument op lijkt te stijgen vanuit de grond. Tijdens de hele show beweegt het keyboard van links naar rechts, van voor naar achter en van onder naar boven, wat er bijzonder spectaculair uit ziet. Met hun laatste wapenfeit This Is No Fairytale uit 2015 en nog een drietal oudere albums heeft de band genoeg materiaal om uit te kiezen. Na een kort intro barsten de meesters van theatrale metal los met There’s No Place Like Home. Het geluid staat bijzonder goed afgesteld en het is een uitstekende keuze om zanger Seregor enkel te laten zingen en een aparte gitarist enkel de gitaarpartijen verzorgt. Dit resulteert in een zeer goede interactie tussen band en publiek waarbij Seregor met enige regelmaat knielt, heftige bewegingen maakt en flinke emotie in zijn stem heeft. Er ontstaat een flinke moshpit en zelfs een wall of death; de temperaturen in Doornroosje lopen flink op. Op het einde van de set mogen we nog even genieten van oudjes als The Carriage Wheel Murder en het hitgevoelige Bloodstains on the Captain’s Log wanneer de band na vijftig minuten voldaan van het podium stapt. Carach Angren bewijst enorme stappen te hebben gemaakt in alle opzichten. Een band waar we trots op mogen zijn!

Carach Angren

Het moge duidelijk zijn dat vanavond het overgrote deel voor Fleshgod Apocalypse gekomen is. De band bracht vorig jaar het zeer goed ontvangen album King uit en het artwork prijkt dan ook groots op het doek achter het podium. De band komt zoals altijd op met wit uitgedoste gezichten en gekleed strak in pak. Na een kort intro bijt de band het spits af met In Aeternum, afkomstig van hun laatste wapenfeit. Het geluid staat goed afgesteld hoewel de drums af en toe iets boven de mix uitschieten. Ook deze tour is operazangeres Veronica Bordacchini van de partij die, logisch natuurlijk, de operapartijen verzorgt wat de show een extra dimensie geeft. We krijgen een show voorgeschoteld waarbij de focus vooral op de laatste twee albums ligt. Zanger Tommaso Riccardi spreekt tussen de nummers door het publiek op een sympathieke manier toe en heft voor Pathfinder een glas wijn. De nummers gaan er bij het Nijmeegse publiek als zoete koek in: de helft van de zaal staat heftig te headbangen, een gedeelte houdt zich vooral bezig met een kolkende moshpit en de Italianen genieten hier zichtbaar van. Vooral bij nummers als The Violation en The Fool is het genieten geblazen. Zelfs de extreem hoge zanglijnen van bassist Paolo Rossi zijn erop vooruit gegaan, hoewel hij soms heel kort even uit de bocht vliegt. Nadat de band kort van het podium verdwijnt komen de heren en dame terug en worden we verrast met het  stokoude In Honour Of Reason wat de afwisseling ten goede komt. Minotaur (The Wrath of Poseidon) laat de haren nog een keer goed wapperen waarna het emotionele The Forsaking een dik uur Fleshgod Apocalypse afsluit. Pianist Francesco Ferrini blijft op het eind nog als enige over om met een indrukwekkend pianostukje de show volledig af te sluiten.

Fleshgod Apocalypse

Daar waar Nightland nog zijn weg lijkt te moeten vinden wisten Carach Angren en Fleshgod Apocalypse vanavond te overtuigen. Het geluid stond goed afgesteld en de bands en bezoekers waren bijzonder enthousiast voor een maandagavond. En dan te bedenken dat het vandaag ‘blue monday’ is!

Datum: 16-01-2017 | Locatie: Doornroosje, Nijmegen | Line-up: Nightland, Carach Angren, Fleshgod Apocalypse
Setlist Carach Angren | Setlist Fleshgod Apocalypse

Ragherrie wil Gerard van Roekel bedanken voor zijn foto’s!

 

FacebookTwitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.