Five Finger Death Punch, In Flames & Of Mice & Men in AFAS Live, Amsterdam

Snoeihard en meeslepend

Op 15 december kon menig liefhebber van metal / hard rock zich uitleven in de Amsterdamse AFAS Live, bij niemand minder dan Five Finger Death Punch, In Flames en Of Mice & Men. Alle drie de bands wisten een sterke performance neer te zetten.

Of Mice & Men begint deze avond heel fanatiek, terwijl het publiek de AFAS Live begint binnen te stromen. Ze knallen er direct in met Unbreakable, een nummer van het aankomende album Defy. Je merkt wel dat de meeste mensen voor de andere twee bands komen, aangezien er amper wordt meegezongen en men niet al te enthousiast staat te headbangen. Toch kan het publiek deze metalcore wel waarderen. De afwezigheid van voormalig vocalist Austin Carlile, die wegens gezondheidsproblemen en onenigheid wat betreft de muzikale koers op Defy besloot de band te verlaten, is daarnaast nog steeds een gemis. Zijn opvolger Aaron Pauley heeft in ieder geval ook aan weten te tonen dat Of Mice & Men geen man tekort komt. Het reeds aanwezige publiek blijkt voldoende opgewarmd.

Daarop volgt één van de twee headliners van vanavond: In Flames. De energie spat van het podium af. Als eerste klinkt Drained snoeihard door de speakers. Het publiek beweegt gewillig mee en kruipt dichter naar voren. Een waar headbangfestijn ontstaat. In Flames weet het publiek direct vakkundig op te zwepen. Daarnaast is het overduidelijk dat de tracks van het nieuwste album, Battles, prima in de smaak vallen. Save Me klinkt goed en mag niet ontbreken op de setlist. Iedereen zingt luidkeels mee en de riffs van Niclas Engelin, Jesper Stromblad en Peter Iwres klinken perfect. In Flames speelt veel van de oudere albums, zelfs één van hun allereerste release, Moonshield, komt voorbij. Wanneer Only For The Weak door de speakers klinkt wordt de zaal gek! Het volledig met schermen bedekte podium waar de mannen op staan maakt bijzonder veel indruk. Echter, als je de kreten rondom mag geloven: de performance is goed, maar door het extra screamen van leadzanger Anders Fridén verdrinkt de inhoud van de tekst wel een beetje. Doet dit iets af aan de algehele energie? Zeker niet en in dit opzicht geldt: smaken verschillen.
En als laatste volgt Five Finger Death Punch.
Het doek valt en ze zetten meteen in met Lift Me Up! Vervolgens passeren Under And Over It en Never Enough de revue. Daarna volgt een akoestisch stuk, verzorgd door Jason Hook en Ivan Moody, met onder andere Remember Everything, wat werkelijk waar door merg en been gaat. Wanneer Moody aankondigt dat hij twee zangers mee heeft genomen op deze tour, wordt het publiek even stil van nieuwsgierigheid. Ain’t My Last Dance wordt ingezet en Of Mice & Men’s Aaron Pauley én voormalig invaller Tommy Vext komen het podium opgestormd, waar het publiek alleen maar nóg enthousiaster van wordt!

Uiteindelijk volgt Bad Company. Bij dit nummer klinkt er als eerste: ”I can’t tell you how cool it is to be back on stage. The people outside can call me whatever they want but at the end of the day, I’m still bad company.” De band heeft de afgelopen jaren wat behoorlijke downs gekend, maar dat vocalist Ivan Moody sterker dan ooit is teruggekomen, is iets wat als een paal boven water staat. De energie wordt met de seconde intenser en de stem van Moody is er een uit duizenden!

Tussen het publiek en de band vindt veel interactie plaats. De aanwezigen worden compleet door de show meegesleept. Moody vraagt alle mensen met een rode hand op hun gezicht het podium op te komen; waarna de mannen Burn MF Burn inzetten. Dit is maar van korte duur, want vlak voor het podium, waar Moody staat, wordt een jongetje door een andere fan geslagen. De beveiliging trekt uiteindelijk de agressieveling over de hekken heen en Moody legt het nummer stil om te vragen hoe het met het gozertje gaat. Wanneer hij ziet dat het ventje nog steeds flink in tranen is, twijfelt Moody geen minuut en nodigt hij vader en zoon uit op het podium. “Come up the stage, you can watch the show from here.” Net voor ze het nummer weer in gang zetten roept de zanger nog eens luid en duidelijk: “Whoever punches a kid one more time, is mine!” Het nummer wordt met een extra portie passie voortgezet.

Ook het decor is iets om apart te benoemen. Een grote doodskop met twee honkbalknuppels hangt voor het Five Finger Death Punch-doek op het podium. Drummer Jeremy Spencer is wat dat betreft ook meteen een eye catcher en niet alleen door zijn harde kicks. Wat dat betreft weet je niet waar je naar moet kijken: er gebeurt echt van alles. Jekyll and Hide wordt uiteindelijk ingezet, waarbij iedere noot volledig raak is.

De akoestiek is vanavond prima. Vooral het akoestische gedeelte klinkt uitmuntend, terwijl de rest gewoon snoeihard is! Voor de mensen die hun oordoppen vergeten zijn is het zeker nog twee dagen extra nagenieten geblazen. Maar goed, het gevoel dat je krijgt op het moment dat je de muziek in je borstkas voelt dreunen, maakt de ervaring des te intenser.

Kortom; dit was een show met heftige headliners en een sterk voorprogramma. Alles bij elkaar een vier uur durend muzikaal en visueel spektakel, een show waarvan je met zekerheid kan zeggen: ‘’Zo willen we het vaker zien.”

Datum: 15-12-2017 | Locatie: AFAS Live, Amsterdam | Line-up: Five Finger Death Punch, In Flames, Of Mice & Men | Setlists Of Mice & Men, In Flames, Five Finger Death Punch

Ragherrie wil Ashley Oomen en Lucie Jakobsen bedanken voor hun tekst en foto’s.
FacebookTwitter