Dark Tranquillity in Biebob, Vosselaar, België

Tropische temperaturen tijdens fijne melodeath-avond

Shows die gepland staan op Goede Vrijdag of Eerste Paasdag? Dat is voor Ragherrie geen enkele belemmering. In het Vlaamse stadje Vosselaar lijkt men ook niet zo te malen om dergelijke feestdagen, getuige de flinke rij die nog vóór de deuren openen al bij de lokale zaal Biebob staat te wachten. Maar wat wil je ook? De headliner van vandaag, Dark Tranquillity, is hier kind aan huis.

Maar voor het zover is krijgen we eerst twee support acts, al werd het optreden van openingsact Nailed To Obscurity op zowel Facebook als de Biebob-website niet vermeld. De Duitsers zijn echter wel degelijk present (net zoals tijdens de rest van de tournee) en mogen in een set van een half uur hun melodische death/doom aan de man brengen – en dat doen ze niet onverdienstelijk. Na een wat rommelig (en keihard) begin wordt er wat aan de knoppen gedraaid, waarna de show steeds beter op gang komt. Aan afwisseling en fijne gitaarmomenten geen gebrek en de droge (maar wel ietwat monotone) grom van de frontman Raimund Ennenga past goed bij de lekker lange droevige songs. Het gros van het materiaal is afkomstig van het eerder dit jaar verschenen King Delusion, een plaat die op het Ragherrie-hoofdkantoor erg positief werd ontvangen. Live staan de songs ook hun mannetje. Ook al is Nailed To Obscurity vandaag vanwege de doomy aanpak ontegenzeggelijk de vreemde eend in de bijt, het publiek in Vosselaar weet het optreden duidelijk te waarderen.

Nailed To Obscurity

Na een korte ombouwpauze gaat het tempo flink omhoog als Omnium Gatherum inzet met openingsnummer The Pit. De Finnen geven (zoals altijd) een vermakelijke melodeath-show weg, waarbij vooral de enthousiaste performance van brulboei Jukka Pelkonen een dikke grijns op de gezichten van veel aanwezigen tovert. De frontman stuitert over het podium en doet zijn uiterste best zoveel mogelijk mensen bij de show te betrekken; en met succes! De haren wapperen en er zijn zelfs wat voorzichtige moshpitjes te aanschouwen tijdens de energieke set. Behalve materiaal van het meest recente (en erg fijne!) Grey Heavens, is ook Beyond uit 2013 goed vertegenwoordigd. Van het bijzonder sterke New World Shadows (2011) krijgen we met Ego en de titeltrack bovendien twee aangename verrassingen. De melodische gitaarleads en solo’s van Markus Vanhala (Insomnium) zijn ook live erg smakelijk. De spelvreugde straalt van de Finse heren af, terwijl ook het publiek zich kostelijk lijkt te vermaken. Omnium Gatherum geeft letterlijk een show om vrolijk van te worden. De temperatuur stijgt gaandeweg het optreden enorm, en we zijn dan ook blij wanneer de ventilatie wordt ingeschakeld en we wat frisse lucht door Biebob voelen waaien. Na ruim drie kwartier komt de set ten einde met Storm Front en kunnen we ons – goed opgewarmd – gaan klaarmaken voor het hoofdprogramma van vandaag.

Omnium Gatherum

Ondanks de ietwat ongelukkige datum, staat Biebob bomvol als de zaallichten doven voor headliner Dark Tranquillity. De Zweedse melodeath-giganten overtreffen beide eerdere bands moeiteloos als het aankomt op lichtshow en podiumpresentatie; een projectiescherm waarop voor elke song aparte beelden getoond wordt fungeert als backdrop en de rookmachines draaien ondertussen overuren. Biebob gaat uit van voor tot achter uit z’n dak terwijl de band uit Göteborg zich in fiks tempo door maar liefst twintig songs werkt, waarbij het nieuwste wapenfeit Atoma natuurlijk uitgebreid aan bod komt. Ook voorganger Construct (2013) is goed vertegenwoordigd, waardoor er maar weinig tijd en ruimte overblijft voor ‘oudjes’. Sterker nog: ThereIn (van Projector, 1999) is de enige song die uit het vorige millennium stamt.

De nieuwe songs doen het live overigens heel aardig en de zaal eet uit de hand van de sympathieke frontman Mikael Stanne, wiens harsh én clean vocals vandaag prima uit de verf komen. Zeker op de momenten dat het tempo iets omhoog gaat, zoals tijdens Encircled, Terminus (Where Dead Is Most Alive) of Final Resistance vliegen de haren in het rond en pompen de vuisten en devil horns door de lucht. Dark Tranquillity opereert gedurende de huidige tournee in een ietwat aangepaste bezetting vergeleken met de vorige keren dat we de band aan het werk zagen. Gitarist Niklas Sundin brengt thuis in Zweden tijd met zijn jonge gezin door, hij wordt vervangen door niemand minder dan Christopher Amott (ex-Arch Enemy). Op bass is Anders Iwers (ex-In Flames, Ceremonial Oath) al een tijdje de vervanger van de in 2015 vertrokken Daniel Antonsson.

Dark Tranquillity

Twintig songs lijkt misschien veel – toch had de band van het publiek nog wel een (half) uurtje langer mogen spelen. Het voorspelbare en bijzonder tijdrovende toneelstukje waarbij een band het podium verlaat om even later terug te keren voor een toegift, blijft vandaag achterwege. Aan alles moet echter toch een keer een einde komen; Dark Tranquillity sluit uiteindelijk in stijl af met het heerlijke Misery’s Crown (van Fiction, 2007) om daarna onder een oorverdovend (en welverdiend!) applaus afscheid te nemen van het nog altijd enthousiaste – maar inmiddels behoorlijk moegestreden – publiek in de snikhete Biebob. Jammer dat er niet wat meer venijnige oudjes voorbij kwamen, al kunnen we daar eerlijk gezegd niet te lang mee zitten na zo’n sterk (en vooral vermakelijk) optreden. 

Datum: 16-04-2017 | Locatie: Biebob, Vosselaar, België | Line-up: Nailed To Obscurity, Omnium Gatherum, Dark Tranquillity
Setlist Omnium Gatherum | Setlist Dark Tranquillity

Ragherrie wil Kay Lucas bedanken voor zijn foto’s.

FacebookTwitter