Apocalyptica in Carré, Amsterdam

Knallend 20-jarig jubileum van Metallica op cello's

Apocalyptica is een interessante band in metalland: ze spelen metal, maar er komt geen gitaar aan te pas. Nee, deze Finse jongens bespelen een ander snaarinstrument, namelijk de cello. Hun eerste en meest bekende album, Plays Metallica by Four Cellos, is inmiddels 20 jaar oud en dat verdient een feestje, welke wordt gehouden in een uitverkocht Koninklijk Theater Carré te Amsterdam.

Eenmaal Carré binnengekomen valt meteen op hoe classy deze plek is. Het tapijt, de belichting en de inrichting doen het woord ‘koninklijk’ zonder enige twijfel eer aan. Ook worden we geholpen door medewerkers gekleed in een soort piccolo-pakken. En dan te bedenken dat hier dadelijk metal wordt gespeeld (dan wel op klassieke instrumenten). Bij binnenkomst wordt er al lustig Metallica gedraaid; iets na achten is het tijd voor Apocalyptica.

De eerste set is gewijd aan een integrale uitvoering van Plays Metallica by Four Cellos en de band heeft er direct zin in. Paavo Lötjönen probeert bij opener Enter Sandman misschien iets te enthousiast het publiek mee te laten klappen, maar vervolgens laten de aanwezigen bij Master of Puppets horen er óók zin in te hebben: het “Master! Master!!” wordt luidkeels meegezongen. Wel staat tijdens dit eerste deel de bass wat te hard in de mix, wat het geluid geen goed doet. Ondanks dat is Sad But True lekker knallen en klinken The Unforgiven en Welcome Home (Sanitarium) prachtig.

Apocalyptica

Waar tijdens de eerste set enkel de vier oorspronkelijke leden op de cello aanwezig waren (oud-lid Antero Manninen is er voor deze tour weer eventjes bij), is voor de tweede set een drumstel het podium opgetakeld. Het eerste nummer van het tweede deel, Fade To Black, begint met enkel de cello, maar halverwege komt ook drummer Mikko Sirén op om mee te spelen. De drums geven plots een hele nieuwe dynamiek aan de muziek. Waar de songs van de eerste set nog relatief ingetogen waren, is deze set een stuk meer metal. Dat laten de leden zelf ook zien. Perttu Kivilaakso en Eicca Toppinen zwiepen hun haren in het rond, al blijft Manninen de hele avond cool op zijn stoel zitten.

Bij For Whom the Bell Tolls en vooral Fight Fire With Fire gaat het écht los. Bij de daaropvolgende nummers doen ze het weer even rustiger aan, maar tijdens Battery is het opnieuw knallen geblazen. Tijdens afsluiter Seek & Destroy staat de hele zaal en zingt iedereen uit volle borst mee, om de band vervolgens vol enthousiasme een welverdiend applaus te geven.

Maar het publiek wil meer: de fans roepen om een toegift en die krijgen ze ook. De prachtige versie van Nothing Else Matters wordt door iedereen meegezongen en met One geeft Apocalyptica een knallend einde aan een indrukwekkend concert. Onder luid gejuich en geklap bedankt de band de aanwezige fans en beloven de heren om snel terug te komen.

Apocalyptica heeft een goed feestje neer weten te zetten om het twintigjarig bestaan van hun debuut te vieren; de aanwezigen hebben in ieder geval genoten.

Datum: 23-10-2017 | Locatie: Koninklijk Theater Carré, Amsterdam | Line-up: Apocalyptica
Setlist Apocalyptica

Ragherrie wil Walter Sterkenburg bedanken voor zijn foto’s.

 

FacebookTwitter