FemME Clubshow: Leaves’ Eyes

Nieuw bloed in de gelederen verfrist headliner

Naast het jaarlijkse festival en de aanverwante Bandbattles, is de organisatie van FemME (Female Metal Event) ook druk met het op poten zetten van clubtours. Na de eerdere FemME clubshow in PopEi komt nu Leaves’ Eyes naar de Eindhovense Effenaar. Het belooft deze 30e april 2016 een veelzijdige avond vol female fronted metal te worden. Met vier bands is het programma bovendien goed gevuld, wat ook de reden is voor de vroege openingstijd van 18:30.

De kleine zaal van de Effenaar staat desondanks nog niet echt vol als het optreden van Valkyre om 19:00 begint. De Belgische formatie beschikt in de persoon van Claudia Michelutti over een frontvrouw met een aangenaam stemgeluid. Ze komt het best tot haar recht tijdens de rustigere passages, een gegeven waar de band goed gebruik van maakt door het gaspedaal met fikse regelmaat los te laten, al is het jammer dat het geluid op verschillende plekken in de zaal niet helemaal evenwichtig is. De songs zelf kennen relatief weinig verrassingen, al wordt veel goedgemaakt door het smakelijke gitaarspel van Erik Vanhauwaert; hij krijgt alle ruimte om de songs van debuutplaat Our Glorious Demise (2014) op een aangename manier in te kleuren. Daardoor blijft de show van begin tot einde interessant. Het publiek (dat redelijk wat Belgen telt, zo dicht bij de grens) kan de inspanningen van Valkyre hoorbaar waarderen. Het halve uurtje speeltijd vliegt voorbij. Liefhebbers die dit optreden hebben moeten missen, hoeven overigens niet te treuren: op de zondag van FemME 2016 keert de formatie alweer terug in de Effenaar. Tot dan!

Valkyre
Valkyre

Tweede band van de avond is het Nederlandse End of the Dream, kortgeleden nog te bewonderen als support voor Van Canto in 013. Ook de Bossche formatie is binnenkort te bewonderen tijdens FemME 2016; en wel op de zaterdag. Het is het tweede jaar op rij dat End of the Dream op dat festival zal spelen na de fenomenale ‘invalbeurt’ op FemME II. ‘EotD’ timmert momenteel lekker aan de weg en toont ook vanavond een goede liveband én een grote belofte voor de toekomst te zijn. De met een progressief sausje overgoten muziek balanceert op de scheidslijn tussen hard rock en heavy metal, en is daardoor voor een groot publiek interessant. Met frontvrouw Micky Huijsmans heeft End of the Dream bovendien een veelzijdige zangeres met een fijne stem in de gelederen. Het optreden van deze avond kent helaas een valse start dankzij een aantal technische problemen, wat uiteindelijk ook voor de nodige vertraging zorgt. De band laat zich niet uit het veld slaan kan – ondanks het wat matige geluid, de gitaren zijn niet overal in de zaal even goed hoorbaar – rekenen op erg veel bijval in de inmiddels al wat vollere kleine zaal van de Effenaar. Het materiaal van debuutplaat All I Am (2015) staat nog altijd als een huis. Oprecht jammer dat de show niet langer duurde.

End of the Dream
End of the Dream

Het Zwitserse November-7 opereert vandaag als trio, zonder bassist. Daardoor oogt de show een beetje onwennig en soms een tikkeltje geforceerd. De groovende muziek, met her en der zelfs wat subtiele industrial-touches, is ondertussen wel op een prettige manier ‘anders’, als een glad geklopte mix van twee theelepels Lacuna Coil en een mespuntje Rammstein. De sympathieke frontvrouw Anna stuitert over het podium en kletst tussen de songs door honderduit. Haar pogingen tot interactie met het publiek slaan soms een beetje dood (met een aantal pijnlijke stiltes tot gevolg) maar dat weerhoudt het drietal op het podium er niet van een prima show neer te zetten. Gitarist Stéphane “Steph” Geiser is duidelijk geen lachebekje, al komt ook hij gaandeweg langzaam maar zeker los. Een fiks deel van de set bestaat uit songs van het laatste album Awaraxid 7mg (2014), een plaat over een fictief wondermedicijn. De “medische gimmick” wordt verder doorgevoerd door de laboratoriumjas waarin Anna de show begint én de medicijndoosjes “Awaraxid” die in het publiek worden gegooid – een erg origineel promotiemiddel. November-7 vult de rest van hun show met de nodige “oudjes” van debuutplaat Season 3 (2011) en ook die songs bevallen. Al met al een bijzonder vermakelijk optreden!

November-7
November-7

Bij headliner Leaves’ Eyes ging het vooraf maar over één ding: hoe zou de nieuwe zangeres Elina Siirala zich houden? De Finse jongedame heeft de ondankbare taak Liv Kristine, tot kortgeleden frontvrouw én naamgever van de band, te doen vergeten. Met een kleine twintig minuten vertraging begint de show furieus met de nieuwe song Halvdan the Black. Elina is duidelijk bloednerveus maar vanaf het tweede nummer (Sacred Vow) wordt duidelijk dat fans van Leaves’ Eyes opgelucht adem kunnen halen: hoewel Elina een duidelijk eigen stemgeluid heeft, doet ze technisch zeker niet onder voor haar voorgangster. Qua timbre liggen beide zangeressen ook zeker niet mijlenver uit elkaar, waardoor we niet bang hoeven te zijn voor een herhaling van de Tarja/Anette-situatie bij Nightwish. Wat volgt is een zegetocht waarbij de nadruk ligt op het nieuwe wapenfeit King of Kings (2015) maar ook het oudere werk niet wordt vergeten. Kippenvel trekt langs onze ruggengraat omhoog als de band oudje Farewell Proud Men inzet – heerlijk! Ook de uitvoeringen van songs als The Waking Eye en My Destiny brengen ons (en veel belangrijker: de zaal) in vervoering.

Leaves' Eyes
Leaves’ Eyes

Leaves’ Eyes oogt verfrist en verjongt en dat is een goed teken. Alexander Krull rent en vliegt over het podium en ook zijn bandmaatjes van Atrocity – beide gitaristen en de Nederlandse drummer Joris Nijenhuis – lijken er zin in te hebben. Invalbassist van dienst is trouwens ook een Nederlander: Ferry Duijsens (The Gentle Storm). De smakelijke mix van symfonische- en folk metal waar Leaves’ Eyes patent op heeft, is bijzonder veelzijdig. Van de vrolijke partysong Sword in Rock tot het harde stampertje Hell to the Heavens; de band beheerst het allemaal. Met de twee zojuist genoemde nummers komt er een einde aan het reguliere deel van de set. Na een korte pauze keren de bandleden terug voor een toegift, in de vorm van Mike Oldfield-cover To France. Daarna verdwijnt de band voor langere tijd, om nogmaals terug te keren voor wat écht de laatste song van de avond zal worden: het smakelijke nieuwe Blazing Waters. Alex Krull heeft zich voor deze afsluiter uitgedost als Viking, inclusief zwaard en pantser. De lange epische song vormt een passend einde van de even bevlogen als smakelijke show.

Hoewel het vanavond niet was uitverkocht, stond het aangenaam vol in de kleine zaal van de Effenaar. Gedurende de avond werd er meerdere malen aandacht besteed aan de verjaardag van FemME-organisator Ton Dekkers eerder in de week. Nogmaals gefeliciteerd! Een veelzijdiger “verjaardagsconcert” had hij zich waarschijnlijk niet kunnen wensen. Grootste pluspunt van de avond was zonder twijfel de uitstekende manier waarop Elina Siirala haar nieuwe rol vervulde, zo kort naar haar toetreding tot de band. Met het vertrek van Liv is er een tijdperk afgesloten, maar afgaande op het optreden van deze avond gaan de fans van Leaves’ Eyes nog erg veel plezier aan de nieuwe frontvrouw beleven!

Datum: 30-04-2016 | Locatie: Effenaar, Eindhoven | Line-up: Valkyre, End of the Dream, November-7, Leaves’ Eyes
| Setlist Valkyre | Setlist End of the Dream | Setlist November-7 | Setlist Leaves’ Eyes |

Ragherrie wil Kelly Thans bedanken voor haar foto’s.

[Best_Wordpress_Gallery id=”151″ gal_title=”Leaves Eyes in de Effenaar”]

FacebookTwitter