Wolfstijd III in Bibelot

Power, pagan en black metal kunnen bést samen door één deur.

Zaterdagavond 7 februari was het zover en mocht ondergetekende voor Ragherrie afreizen naar Dordrecht voor de derde editie van Wolfstijd. Een kleinschalig festival wat redelijk uniek is in zijn opzet. Je zult namelijk niet snel power metal, black metal en pagan metal samen op de bühne zien staan, tenzij je naar een grootschalig metal evenement gaat dat nog een nog veel breder scala aan genres aanbiedt. Desalniettemin is het klaarblijkelijk een succesvol concept, want zoals gezegd: dit is alweer de derde editie.

Laster

We arriveren net op tijd aan om nog een paar minuten van de allereerste band van de avond, Laster, mee te krijgen, en wat zij ten tonele brengen stelt zeker niet teleur. Ze spelen een introspectieve variant op black metal waarbij trippy elementen en emotionele nuances in monotonie centraal staan. De bezwerende muur van geluid van de drie in fantasiemaskers getooide heren (plus een klein beetje van de laptop) neemt een groot deel van het publiek mee naar een andere wereld. Dit is zeker een band om in de gaten te houden, hun debuutplaat De Verste Verte is Hier was dan ook een van de meer interessante platen van 2014 en Ragherrie was al eerder onder de indruk van de live capaciteiten van Laster toen zij afgelopen jaar als support act van <code> optraden in Arnhem.

20150207-184126_Fjoergyn_Web

Na Laster is het tijd om ons naar het andere stage van de Bibelot te haasten om naar Fjoergyn te gaan kijken, een band die al vele jaren op ons ‘verlanglijstje’ prijkt. De Duitsers beginnen hun show met het roosteren van een hart en barsten daarna los in de meest melodieuze en intelligente partij mensenhaat die je je kunt voorstellen. Op cd spelen ze een symbiose van klassieke muziek en progressieve extreme/black metal (waarom ze binnen de metalwereld als pagan metal aangeduid worden is dus echt een raadsel), en live pakken ze op Wolfstijd vooral de nummers die iets minder leunen op het klassieke element van hun muziek. Zo passeert Betonlethargie van het laatste album de revue, maar ook van Sade et Masoch worden verschillende nummers gespeeld, zoals Katharsis en Narzist. Al met al een indrukwekkende set, hoewel het lichtelijk frustrerend is om te zien dat het publiek niet echt mee te krijgen was. Dat heeft wellicht wat met het vroege tijdstip van dit optreden te maken, het was misschien logischer geweest als Fjoergyn later op de avond gespeeld had.

Beeldmateriaal video van André Boens

Powerized

Vervolgens is het de beurt aan Powerized om het talent stage te betreden. Deze band laten we aan ons voorbij gaan omdat ook wij van Ragherrie af en toe moeten eten. In dit opzicht heeft de organisatie van Wolfstijd trouwens ook goed voor hun bezoekers gezorgd. Zij zijn, net als het voorgaande jaar, een samenwerking aangegaan met het cafetaria tegenover het Energiehuis. Daar kunnen ‘hongerige wolven’ zich vandaag voor slechts vijf euro zich tegoed doen aan het Wolvenmaal: een lekkere portie patat met saus en twee snacks.

Panchrysia

Bij onze terugkeer in de zaal is het aan Panchrysia om het feestje voort te zetten. Onze zuiderburen marcheren, naar eigen zeggen, op helse speelvelden, en doen net alsof het nog altijd 1994 is en satanische black metal de norm is. Zeker niet onvermakelijk, en de band zet een strakke show neer, maar de vlam sloeg toch niet echt in de pan.

Rhovanion

Na Panchrysia is het de beurt aan de enige échte pagan band van de avond. Het zevenkoppige Rhovanion mag met hun folk metal de, voor hen redelijk krappe, talent stage betreden. Ik denk dat elk bandlid ongeveer een halve vierkante meter tot zijn beschikking had. De heren en de lieftallige jongedame van deze jonge band weten de zaal helemaal op te zwepen en mee te voeren met hun muziek. Dit optreden bewijst nog maar weer dat folk metal nog altijd niet dood is. Het feestje doet denken aan een meer authentieke versie van Eluveitie (zegmaar, zo’n negen jaar geleden, ten tijde van Spirit), en dat compliment is meer dan verdiend. De muzikanten van Rhovanion zijn uitstekend op elkaar ingespeeld en hoewel het geluid niet fantastisch staat, komen de folky elementen van de bedreven violist én fluitist toch goed uit de verf.

Stormwarrior

Als laatste is de bühne aan Stormwarrior, een Duitse power metal band die hun inspiratie schijnbaar haalt uit de Noorse mythen en sagen. Het lijkt er overigens meer op dat ze deze “inspiratie” zo uit het handboek van de heavy metal halen, aangezien de helft van de nummers die twee woorden in hun titel hadden staan. Dit optreden heeft een erg hoog Hammerfall/Dream Evil gehalte en is dus erg gezellig. Lekker dansen op power metal clichés is klaarblijkelijk nog altijd niet uit de mode. Stormwarrior is daarmee een waardige afsluiter van een ontzettend leuk en gezellig kleinschalig festival.

Bovendien dient ook gezegd te worden dat de organisatie van het festival fantastisch was. Er speelden zes bands, maar omdat er twee stages in gebruik waren, hoefde het publiek nooit heel lang te wachten op soundchecks en dergelijke. Aangezien de bands echt om-en-om geprogrammeerd stonden, had iedereen de mogelijkheid om alle bands te bekijken. Onze complimenten, dit feestje is zéker voor herhaling vatbaar. Dus wat ons betreft: tot volgend jaar!

We willen Maarten de Boer bedanken voor zijn foto’s!

Er staan geen afbeeldingen in deze galerie

Datum: 07-02-2015 | Locatie: Bibelot, Dordrecht | Line-up: Laster, Fjoergyn, Powerized, Panchrysia, Rhovanion, Stormwarrior

FacebookTwitter