Interview met Brittney van Unleash The Archers

"We keren snel terug naar Europa - no matter what!"

Het uit Canada afkomstige Unleash The Archers debuteerde afgelopen jaar, na twee eerdere releases in eigen beheer, bij Napalm Records met Time Stands Still. Daarnaast kwam de female fronted power/heavy metalband met melodeath touches voor de allereerste keer naar Europa voor een tournee met Sirenia en Týr. Genoeg om over te praten dus! Ragherrie mailde met de spraakzame frontvrouw Brittney Slayes (echte naam: Brittney Hayes) waarbij het onder meer ging over het nieuwe album, het verloop van de Europese tour en de verschillen tussen Noord-Amerika en Europa.

Hey Brittney! Laten we het allereerst maar eens hebben over Time Stands Still, jullie eerste release bij een groot label (Napalm Records). Hoe is de plaat tot stand gekomen?
“Hallo Ragherrie! Nou Time Stands Still lag al een tijdje op de plank voor we ‘m uiteindelijk uit konden brengen. Laat ik bij het begin beginnen. Toen we in 2013 begonnen met schrijven voor dit album, mikten we op een release in het eerste kwartaal van 2014. We namen demo’s op van twee nummers (Tonight We Ride en Dreamcrusher) en we namen in augustus 2013 zelfs al een videoclip op voor Tonight We Ride, in de hoop dat dit ons zou helpen het album flink te promoten in de herfst van dat jaar. Vrijwel direct na de video-shoot verloren we twee bandleden, waaronder één van de oprichters van de band die tevens de belangrijkste songwriter was (gitarist Brayden Dyczkowski, de ander was bassist Brad Kennedy, red.). Daardoor kwamen de zaakjes nogal abrupt tot stilstand voor Time Stands Still (pun intended!) en onze hoop dat we nog vóór het einde van het jaar de studio in konden duiken bleek niet haalbaar. Unleash The Archers was opeens een trio en we modderden in die bezetting (met een drummer, een zangeres en slechts één gitarist) door, hoe lastig het ook was.

In 2014 vonden we gelukkig een nieuwe gitarist (Andrew Saunders, red.) en een veelbelovende bassist (Kyle Sheppard, inmiddels alweer vertrokken, red.) en met de nieuwe bezetting kon het werk aan het nieuwe album worden voortgezet. Andrew had zoveel ideeën voor riffs klaarliggen dat het schrijven bijzonder snel ging. We waren de muziekscene op dat moment nogal zat, dus het werken aan Time Stands Still werkte als een catharsis voor alle leden van UTA. De woorden en melodieën kwamen als vanzelf tot ons. In augustus 2014 was het album dan eindelijk klaar. Dreamcrusher werd als een teaser online gezet en we waren het album flink aan het promoten voor een release ergens in de herfst van dat jaar. En toen kregen we opeens een mailtje van Napalm Records…”

“Napalm vroeg ons of we toevallig bezig waren met een nieuwe plaat. Tsjah, we hadden Time Stands Still kant en klaar op de plank liggen! We stuurden de (nog niet uitgebrachte) video van Tonight We Ride door en daar leek het label wel tevreden mee te zijn. We waren enorm blij! De onderhandelingen duurden uiteindelijk nog een paar maanden en daarna had Napalm nog tijd nodig om ons aan te kondigen en ons nieuwe album te promoten. Ons album – waar we in 2013 al aan begonnen waren met als doel een release in het begin van 2014 – kwam zodoende pas halverwege 2015 uit. Het was een vloek en een zegen in één; enerzijds waren we enorm blij en vereerd dat we bij een groot label als Napalm Records getekend waren, anderzijds waren we niet zo blij om nog een half jaar te moeten wachten tot Time Stands Still eindelijk in de schappen zou liggen. Natuurlijk hebben we geen moment spijt gehad van onze beslissing om met Napalm in zee te gaan. Time Stands Still is een ode aan onze passie voor muziek, ook al was het alles bij elkaar een zware bevalling. En omdat het album al zolang klaar is hebben we onze blik alweer op de toekomst gericht…”

Oh? Er komt dus snel nieuw werk?
“Jazeker! Ons nieuwe album is zelfs al helemaal opgenomen! We wachten alleen nog op het mixen en masteren. Muzikaal gaan we verder waar we met Time Stands Still gebleven zijn; een beetje power metal, een beetje klassieke heavy metal, wat elementen uit death metal en wat grootse rockriffs. Het is trouwens ook een concept-plaat. Ik verklap nog niet te veel details maar we zijn bijzonder tevreden en een eerste single volgt spoedig – dat beloof ik!”

Ons nieuwe album is zelfs al helemaal opgenomen!

Dat klinkt veelbelovend! Kortgeleden zijn jullie nog met Sirenia en Týr op tournee geweest om Time Stands Still te supporten. Het was jullie eerste Europese tournee, hoe beviel dat?
“Het was geweldig! Er waren flink wat fans die ons al supporten sinds ons debuut uitkwam in 2009 en die nu eindelijk de kans hadden ons live te zien. Het publiek was ongelooflijk, de zalen waren fantastisch en onze ‘tourmaatjes’ waren ook erg tof. De hele ervaring was precies wat we ervan gehoopt hadden – en meer! Er waren shows bij waar ik mijn mond nauwelijks open hoefde te doen, zo luid werd er meegezongen. Het was onwerkelijk om mensen mee te horen zingen met onze songs, nummers waar we erg had aan gewerkt hebben, in steden waar we nooit eerder opgetreden hadden. Na de shows maakten we steevast een praatje met de fans, bij de merchandise stand, en het was opvallend dat zoveel mensen er een fikse reis van 200km of meer op hadden zitten om ons (en de andere bands) te kunnen zien. Die toewijding is onbeschrijfelijk – ik was zo trots en vereerd dat mensen dat voor ons bandje overhebben. Ik kan dan ook niet wachten om terug te keren naar Europa!”

“Er wordt aan jullie kant van de Atlantische Oceaan erg goed gezorgd voor muzikanten. Zelfs als support krijg je eten, een eigen kleedkamer en een gevulde bierkoelkast – hoe klein de zaal ook is. In de VS en Canada is dat soort luxe exclusief gereserveerd voor de headliner – en zelfs zij krijgen niet altijd wat. Er wordt meer met de muzikanten meegedacht in Europa en de promoters en zalen hebben zoveel respect voor de muzikanten dat ze hun best doen om het ons naar de zin te maken. In Amerika word je al snel beschouwd als een kansloze tijd- en geldverspiller – zelfs als je een boel mensen trekt. Er zijn natuurlijk uitzonderingen op deze observatie – aan allebei de kanten van de oceaan – maar ik heb wel sterk de indruk dat ‘muzikant zijn’ in Europa meer als een legitiem beroep wordt gezien en je dus als muzikant ook professioneler wordt behandeld.”

Ik heb wel sterk de indruk dat ‘muzikant zijn’ in Europa meer als een legitiem beroep wordt gezien

De tour werd overschaduwd door een hoop gedoe op internet omtrent Týr. Een aantal shows werd zelfs afgelast. Hoe hebben jullie dat beleefd?
“Ja, er was een boel internetdrama. Veel meer dan nodig was, als je het mij vraagt – zoveel gedoe om de hobby van één persoon in één band… Hoewel we ons er best wel even zorgen over hebben gemaakt, kwam alles uiteindelijk toch op zijn pootjes terecht. We zijn Vadim van ons bookingskantoor erg dankbaar dat hij zo hard heeft gewerkt om de tour te ‘redden’. Er werd maar één show helemaal afgelast, al mocht Týr in vier andere venues ook niet optreden. Voor ons was de situatie natuurlijk erg vervelend; Unleash The Archers had part noch deel aan de controverse en als dan onze grote kans om eindelijk in Europa te spelen op losse schroeven komt te staan, is dat balen – zeker omdat we er keihard voor gewerkt hebben om eindelijk naar jullie continent te kunnen komen. Uiteindelijk kwam alles gelukkig dik in orde en werd het één van de allerbeste tours die we tot op heden gedaan hebben!”

We hebben ons in elk geval prima vermaakt bij de show in Willemeen. Liggen er al plannen om snel terug te komen naar Europa – en hopelijk ook Nederland?
“Je zou misschien denken dat alles nu makkelijk is, omdat we bij een groot Europees label zitten. Dat valt in de praktijk toch wel tegen, helaas. Dat bleek ook met de tournee met Sirenia en Týr al. We werden ook bij die tournee gezien als een ‘risicofactor’ omdat we nooit eerder in Europa gespeeld hadden. Zouden mensen ons wel kennen? Zou er wel interesse voor ons zijn? Zouden er wel mensen kaartjes kopen om ons te zien? Gelukkig sprong de eerder genoemde Vadim van Flaming Arts ook hier voor ons op de bres. Hij gelooft in ons en heeft ervoor gevochten dat wij mee mochten op deze tournee. We weten dat er fans in Europa zijn die ons graag (nogmaals) zouden zien, alleen lijken niet alle mensen die de beslissingen moeten nemen overtuigd van ons. Maar we keren zeker terug naar Europa, no matter what! Hopelijk spelen we dit najaar alweer in Europa – en ook in Nederland!”

Hopelijk spelen we dit najaar alweer in Europa – en ook in Nederland!

Wat doe je om de verveling tijdens een tournee te bestrijden?
“Films kijken! Heel veel films… En boeken lezen. Ik neem altijd minimaal drie boeken mee op tour en als ik ze uitgelezen heb, koop ik nieuwe. Maar overdag slaap ik vooral veel, daar ben ik erg bedreven in, haha. Ons oude bandbusje (helaas overleden in 2013 – wat een trieste dag!) had een tv en een SuperNintendo, dus toentertijd speelden we veel games. En we luisteren natuurlijk veel muziek. Op de Europese tournee luisterde ik vooral veel naar de nieuwe albums van Sunburst, Eternity’s End en Ghost.”

Hebben jullie als band nog andere plannen voor 2017?
“In 2017 bestaat Unleash The Archers tien jaar maar aan dat heugelijke feit besteden we verder niet te veel aandacht. We zijn van plan nog héél lang te blijven bestaan dus dit jubileum is een leuke mijlpaal maar meer ook niet. We hebben wel een bijzondere coversong opgenomen voor de 150e verjaardag van ons vaderland Canada, in juli 2017 – dat vieren we liever dan ons eigen tienjarige bestaan, haha.”

Wat zijn eigenlijk je favoriete bands?
“Lost Horizon, Judas Priest en Iron Maiden hebben mij van jongs af aan erg beïnvloed. Ik ben ook al heel lang fan van Iced Earth dus ook die band is een voorbeeld voor mij. Ik zou ontzettend graag optreden met Iced Earth – dat zou een enorme eer zijn. Daarnaast zou ik ook nog graag spelen met Soilwork, Edguy of Manowar. Genoeg om van te dromen dus!”

Brittney, ontzettend bedankt voor dit interview!
“Jullie bedankt! Hopelijk zien we jullie en onze fans snel bij een optreden in Nederland. Als jullie lezers met ons in contact willen komen mogen ze ons gerust een berichtje sturen via Facebook – dat is het medium dat wij als band het meest gebruiken. Er zijn nog t-shirts en exemplaren van onze oudere albums verkrijgbaar in onze webstore. Ik pak de orders zelf in en doe de pakketjes zelf voor jullie op de bus! Bedankt voor de interesse en de support!”

FacebookTwitter