Interview met Textures

"Phenotype is een echte teamprestatie"

Aan het einde van 2015 wordt Ragherrie door label Nuclear Blast uitgenodigd voor een luistersessie van het nieuwe album Phenotype van de Nederlandse progressieve metalband Textures. Het album, dat in februari 2016 verschijnt, wordt in zijn geheel gedraaid. Daarna krijgen wij de gelegenheid om met gitarist Bart Hennephof en toetsenist Uri Dijk te praten over het nieuwe album, optredens en nog veel meer.

Dag heren! We hebben net tijdens de luistersessie jullie nieuwe plaat Phenotype gehoord. Wat vinden jullie er zelf van?
Uri: “Het maken van het album voelde meer als teamprestatie en dat iedereen meer zijn ei erin kwijt kon. Daardoor voel je je ook prettiger bij de muziek die er gemaakt is”.
Bart: “Inderdaad, iedereen kon vanaf het begin zijn ei erin kwijt. Dat was bij Dualism (het vorige album, red.) een stuk minder.”

Wat voor ‘ei’ bedoelen jullie dan?
Uri: “Gewoon echt ideeën aandragen. De één heeft dit bedacht, een ander weer iets anders. Kunnen we daar iets mee doen? En dan het beste idee uitwerken. Bij deze cd is dat aardig gelukt. Dat was bij Dualism anders. Als je nu ‘from scratch’ begint is in het begin tijd nog geen factor en dan heb je dus veel vrijheid.”
Bart: “Dit album ging het veel meer om eigen ideeën van bandleden. Zo kwam Uri met zelfgemaakte samples. Hij heeft zelfs op locatie geluiden opgenomen.”

Vertel!
Uri: “Ik heb zelf een werkplaatsje en ik werk ook op een perenboomgaard, met allemaal machines en ijzeren dingen binnen handbereik. Samen met een huisgenoot heb ik de hele dag allemaal maar samples opgenomen van het tegen metalen biervaten slaan. Als je een enorm vat aanslaat en het opneemt met een basmicrofoon krijg je bijna een subwoofer-effect. Als je de plaat een paar keer luistert hoor je het zeker terug.”

Jullie hadden dus zoveel muziek dat jullie het uiteindelijk hebben verspreid over twee platen; Phenotype en Genotype?
Uri: “Niet helemaal. Het idee om twee platen te maken was er al eerder, voordat er ook maar één noot was geschreven. Dit album bestaat meer uit losse nummers terwijl het volgende album, wat in 2017 uitkomt, meer één groot epos is.”
Bart: “Ja, Phenotype zit wat mij betreft meer op een ‘sweet spot’. Dat heeft natuurlijk ook te maken met het vanaf het begin meeschrijven met lijnen naar een melodie toe, in plaats van op iets te schrijven wat er al is. Dat gaat wat minder makkelijk. Dit album is meer gefocust op de agressieve kant van Daniels (zanger, red.) stem. En het is een hard album geworden, we wilden even het gas erop!” (lacht) “Dat is goed gelukt.”

“Het is een hard album geworden, we wilden even het gas erop!”

Even over Genotype. Het is volgens jullie één brok muziek. Hoe gaan jullie dat live doen?
Bart: “We kiezen gewoon stukjes die we spelen. Een soort van medley ofzo, hahaha.”
Uri: “We kiezen passages die we live spelen. We moeten nog wel even kijken wat zich er het best voor leent, maar dat zien we later wel. Genotype zal wel meer een luisteralbum worden.”

In jullie single New Horizons komt het woord ‘bovini’ voor. Een koe toch? Is dat metaforisch?
Uri: (lacht) “Ja, kuddedieren! Ik zocht het woord voor kuddedieren wat ook nog eens vet klonk en ‘bovini’ is de Latijnse naam voor koe-achtigen. Het nummer gaat over religies, grote massa’s mensen die maar door gaan. Daar gaat het eigenlijk over. Ik vond het een mooi woord. Het heeft zijn doel bereikt want het woord wakkert de discussie aan.”

Hoe staat het met optredens? Veel shows op de planning staan?
Uri: “Absoluut. We zijn druk bezig met het regelen van optredens, maar daar kunnen we nog niet alles over zeggen. In Tilburg spelen we sowieso maar er komen er nog veel meer aan!”

Hoe staan jullie tegenwoordig op het podium, met de aanslagen in Parijs in het achterhoofd?
Uri: “De kans dat er iets met je gebeurt is altijd groot. Wat is er Parijs is gebeurt is super extreem. Ik wil geen hele discussie aanwakkeren, maar er worden ook dagelijks mensen aangereden. Er is altijd een kans op een ongeluk. Ik weet niet of je je daardoor moet laten afschrikken.”

Even iets heel anders. Wat vinden jullie ouders ervan dat jullie in een metalband spelen?
Uri: “Mijn ouders vonden de akoestische versie van Messenger wel leuk” (lacht).
Bart: “Vooral de cleane zang waarderen ze, maar als het dan heel hard wordt dan haken ze af en pakken ze een biertje bij de bar. Ze hebben ons altijd gesteund, ook al vinden ze het takkeherrie. Ze waarderen de energie op het podium en ze zien dat het heel veel mensen energie geeft.”

Waarom maken jullie muziek?
Uri: “Ontwikkeling. Zelfontplooiing. Om jezelf te verrassen. Je wilt het maximale uit jezelf halen. Ik vind het altijd heel vet als je muziek maakt en wanneer je het speelt merkt dat het dan al beter klinkt dan bij het componeren. Het is een constante uitdaging.”
Bart: “Ik vind het ook altijd vet als een band ons inspireert door bijvoorbeeld een melodie of een apart ritme. Het hoeft niet eens metal te zijn, ook jazz en andere genres kan ons inspireren.”
Uri: “Precies. Als ik alleen maar Children Of Bodom was blijven luisteren zou ik in een cirkeltje blijven rondrijden. Juist door andere invloeden raak je geïnspireerd om iets unieks te maken. Voor de die-hard fans is het vet als je altijd maakt wat ze gewend zijn, maar voor jezelf hoeft dat niet per se.”
Bart: “Groter worden is niet mijn doel. Vernieuwen en mezelf verbeteren, daar streef ik eerder naar.”

“Ik vind het vet als je muziek maakt en wanneer je het speelt merkt dat het beter klinkt als tijdens het componeren”

Waar staat Textures over 10 jaar?
Bart: “10 jaar is veel, maar op deze manier kunnen we best wel lang doorgaan.”
Uri: “Als het aan mij ligt wel. Misschien wel op een lager pitje maar nog steeds muzikaal actief. Misschien maken we blues! Over 10 jaar… dan zijn we 2 albums verder, haha! Ik denk dat iedereen er voldoende zin in heeft. Maar de helft van de band heeft nu kinderen; dat haalt wel op een bepaalde manier de vaart eruit. Dat hoeft niet negatief te zijn, maar het speelt wel mee.”

Goed heren! Bedankt voor jullie tijd! Zullen we bier gaan drinken?
Uri: “Goed plan!”

FacebookTwitter