Lemuria – The Hysterical Hunt

89/100

In de categorie “zo, die leven ook nog” scharen we onze zuiderburen van Lemuria. In 2001 opgericht als folk metalband, maar die tijden liggen al ver achter ons. Ja, het debuut Tales, Ale and Fire bracht de band zo rond de hoogtijdagen van Korpiklaani op menig Pagan Metal Night, maar het daaropvolgende Chanson de la Croisade liet een totaal ander geluid horen; dikgelaagde symfonische black metal met melodische leads en een dramatisch concept. Toen werd het stil. Leden, waaronder zanger Niklaas, vertrokken en de band was zelfs even totaal uit elkaar. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en anno 2019 is Lemuria er weer, met een nieuw album.

De nieuwe worp is weer een concept, ditmaal over het Beest Van Gévaudan, dat in de achttiende eeuw slachtoffers maakte op het Franse platteland. Wilde hond, wolf, of weerwolf, een sluitend antwoord is nooit gegeven. Mysterie alom, en perfect voor de sinistere symfonieën van Lemuria. De stijl die geïntroduceerd werd op Chanson de la Croisade vloeit perfect over naar dit album. De productie is echter stukken beter, waardoor niet alleen de metal beter dan ooit klinkt, maar ook de symfonische arrangementen helderder en krachtiger naar voren komen. Ook de stem van nieuwe vocalist Daan Swinnen komt goed naar voren. Zijn register is niet bijster verschillend van dat van zijn voorganger, maar hij klinkt een pak krachtiger in zowel de lage en hoge stemtechnische regionen.

Als afwisseling krijgt hij vocale bijstand van de Oostenrijkse zangeres Alexandra Kastrinakis (Daedric Tales, symfonische power metal), wat van ons niet per se had gehoeven, maar wel bijdraagt aan de variatie op het album. Erg groot is haar rol gelukkig niet en het grootste brok van het verhaal wordt door Swinnen – zoals gezegd – erg verdienstelijk gebruld en gekrijst. The Hysterical Hunt is een meeslepend en dramatisch album, waarbij de muziek zich vormt naar de teksten en het bijhorende verhaal. Soms slaat de balans wat meer door naar power metal, zoals op de titeltrack, soms nemen de toetsen de melodie over en soms krijgen we ijskoude black metal op ons dak, zoals op Deceptive Hibernation. Echter is elk nummer doorgecomponeerd en krijgen we slechts zelden een couplet-refrein-structuur, maar vaker juist opeenvolgingen van riffs en orkesten, die nergens geforceerd of nutteloos aanvoelen.

Is het allemaal zo baanbrekend? Nee, dat niet. In feite is het hetzelfde kunstje als Dimmu Borgir en Cradle Of Filth opvoeren. Maar waar Dimmu tegenwoordig meer als de Efteling klinkt, houdt Lemuria de metal nog vol in het vizier. Ook de gothische kitsch van Cradle is nergens te bekennen. Veel belangrijker dan vergelijkingen: het  is gewoon een erg goede plaat. De opgevijzelde productie helpt sowieso veel. Lemuria anno 2019 klinkt enthousiast en gebrand op succes. Wij zouden er niet vreemd van opkijken als The Hysterical Hunt een internationaal publiek weet aan te spreken.

Releasedatum: 18-01-2019 | Label: Massacre Records | Website

Tracklist:
01. Prologue (The Land Of The Beast)
02. A Plague Upon The Land
03. The Hysterical Hunt
04. Between Man And Wolf
05. As Darkness Falls
06. Of Winter And Hell
07. A Secret Life
08. Deceptive Hibernation
09. An Elusive Monster
10. Endgame (The Impending Truth)
11. Epilogue (Before The Dawn)
12. A Dream That Never Came (Bonus Track)

Tags: , , , , ,

FacebookTwitter