Iron Fire – Beyond The Void

Gewoon doorgaan met waar je goed in bent
82/100

Oke, eerlijk zijn. We hebben het laatste album van Iron Fire, Among The Dead, totaal gemist en dachten dat de vorig jaar verschenen compilatie
Dawn of Creation: Twentieth Anniversary het eerste wapenfeit sinds Voyage Of The Damned uit 2012 was. Niet zo gek, als de enige berichten die ons bereikten het vertrek van bandleden was, waardoor bandleider Martin Steene praktisch alleen overbleef en daardoor zelf maar de basgitaar is gaan hanteren. Gitarist Kirk Backarach is er echter wél nog steeds bij, dus de kans op een koerswijziging bleef zeer miniem.

Iron Fire heeft nooit echt meegedaan in de Eredivisie van de power metal, maar laveerde net onder de top, als solide waarde en vaste kracht. De band wordt gewaardeerd in de power metalkringen, maar als men vraagt wie de grootste namen in het genre zijn, klinkt zelden de naam Iron Fire. Iron Fire klinkt tegelijkertijd te constant, te wisselvallig. Vroege albums als Revenge en Blade Of Triumph zijn simpele rechtoe-rechtaan power metalplaten, met veel glorie en staal, maar een worp als Metalmorphosized faalde in bijna alle opzichten. Voyage Of The Damned was wat dat betreft wat meer in de goede richting, maar daarna werd het erg stil. We negeren Among The Dead even, en kijken meteen naar Beyond The Void. De korte intro ten spijt, begint de band meteen goed met de rappe titeltrack. Martin Steene is niet de meest begenadigde zanger, maar zijn stem is herkenbaar, verstaanbaar en klinkt niet geforceerd. Hij heeft een ruw randje dat prima past bij de gitaargedreven muziek van Iron Fire. Geen opgesmukte toetsen hier, louter riffs.

Riffs zoals Wrong Turn, en Final Warning, haast Amerikaanse stijl, maar met voldoende melodie om die Europese touch te bevatten. Snelheid viert hoogtij, maar na het agressieve Old Habits Die Hard is Judgement Day een pak kalmer. Praktisch een ballade, zeker met het thrashy To Hell And Back erachteraan. Geen blije Sabaton-fluitjes, maar snelle thrash metal meets Iced Earth-riffs, en lage zang van Steene. Wat Iron Fire laat horen is weliswaar niet bijzonder vernieuwend of speciaal, maar wandelt wel lekker soepel door de gehoorgang en biedt een goede middenweg tussen agressie en catchy melodie. The Devil’s Path, met zijn kreten van ‘666’ is misschien wel iets te kazig, maar tracks als Out of Nowhere en Cold Chains Of The North maken dat gewoon goed.

Dus ja, Iron Fire gaat gewoon lekker door met waar ze goed in zijn. Beyond The Void klinkt geïnspireerd, gedreven en organisch, ondanks de moderne en heldere productie. De band weet met drie man een stevig geluid neer te zetten en de nummers zijn sterk, krachtig en blijven aan de metalkant van de power metal. Zoals gezegd dus geen toetsen, geen kazige sword and sorcery-teksten, maar gitaarriffs en teksten over vrij duistere thema’s. Op en top Iron Fire dus, geen klachten.

Releasedatum: 15-03-2019 | Label: Crime Records | Facebook

Tracklist:
01. Intro
02. Beyond The Void
03. Final Warning
04. Cold Chains Of The North
05. Wrong Turn
06. Bones And Gasoline
07. Old Habits Die Hard
08. Judgement Day
09. To Hell And Back
10. One More Bullet
11. The Devil’s Path
12. Out Of Nowhere

Tags: , , ,

FacebookTwitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.