Uada – Cult Of A Dying Sun

Poolse sound uit Amerika
78/100

Uada uit Polen, eehh, Oregon, Amerika, wist een degelijke indruk te maken toen hun debuutalbum Devoid Of Light twee jaar geleden uitkwam. Niet vanwege de enorme kwaliteit – hoewel de smeuïge black metal prima klinkt – maar door hun Poolse sound. Vooral Mgla is van invloed geweest, en dat hoor je goed.

Uada produceert ‘net-niet’ melodische black metal. De tremolo riffs zijn talrijk, maar maken ook plaats voor daadwerkelijk melodisch werk. Het is geen Naglfar, maar ook absoluut geen Gorgoroth.

Cult Of A Dying Sun begint flink hard, met het snelle en met blastbeats doorspekte The Purging Fire. Vrij typische black metal, maar niet iets waar de doorsnee blackie warm of koud van wordt. De melodieën zijn herkenbaar en catchy (note to self: ‘verboden woord in black metal’), en de stem van zanger Jake Superchi is rauw doch verstaanbaar. Op song twee, Snakes & Vultures, trekt men wat gevarieerder van leer, met midtempo groove riffs. De black metal is echter nooit ver weg en al snel zitten we weer in bekend blast-terrein. Zo steunt het hele album op een bekende sound, totaal niet origineel, maar wel doeltreffend. Alleen The Wanderer is totaal anders. Het is het kortste nummer (daar valt met 5:38 minuten wel iets voor te zeggen), maar kenmerkt zich door louter harmonieën, melodie en een gebrek aan drums. De track is meer ambient, maar weet wel de spanning vast te houden, alvorens Blood Sand Ash weer van hetzelfde (eerdere) laken een pak is. 

Zo kabbelt Cult Of A Dying Sun voort, en doet het dát wat het doet goed, maar zo tegen Sphere (Imprisonment) komen de mankementen aan het licht. De stijl van riffs en melodieën is erg hetzelfde, en hoewel de eerste paar nummers goed blijven hangen, wordt het richting het einde van de plaat, wanneer de nummers ook langer worden, best lastig om bij te blijven. Dat probleem had Devoid Of Light ook wel, maar dat album duurde maar 33 minuten, terwijl deze dik 55 minuten klokt! Dat maakt het niet makkelijk om met volle aandacht naar de plaat te blijven luisteren. Toch brengt Uada ons nergens slechte muziek. Integendeel, ondanks de niet originele sound klinkt Cult Of A Dying Sun lekker en is het een prima plaatje voor ‘tussendoor’: niet te zwaar op de maag, maar ook geen vederlichte versnapering.

Releasedatum: 25-05-2018 | Label: Eisenwald | Website

Tracklist:
01. The Purging Fire
02. Snakes & Vultures
03. Cult Of A Dying Sun
04. The Wanderer
05. Blood Sand Ash
06. Sphere (Imprisonment)
07. Mirrors

Tags: , , , ,

FacebookTwitter