The Pineapple Thief – Dissolution

Voortborduren op wat werkt
74/100

The Pineapple Thief is een band die al sinds 1999 aan de weg timmert en inmiddels een gevestigde naam is binnen de moderne progrock. Na het sublieme Your Wilderness (2016) zijn de verwachtingen hoog, wat deels ook komt omdat dit nieuwste album, Dissolution, het tweede album is waarop Gavin Harrison (Porcupine Tree, King Crimson) de drums op zich neemt, ditmaal als vast lid van de band. Voor liefhebbers van Porcupine Tree, Anathema en andere verwante bands zal dit album zonder enige twijfel in de smaak vallen.

Het album begint met het nogal oninteressante Not Naming any Names, maar al snel komen we naar Try as I Might, de tweede single van het album. Geen wonder dat het een single is, want het gitaarwerk is catchy en de song laat goed zien wat The Pineapple Thief daadwerkelijk kan. Een rechttoe rechtaan nummer, dat zo op Magnolia (2014) had gepast. De volgende track, Threatening War, bouwt mooi op. Na een serene eerste helft laat Harrison zijn drumchops zien en komen de gitaren op de voorgrond, waarna het nummer weer terugslaat op het begin. Hier valt het ‘progressieve’ van progrock goed te horen: niet omdat het veel instrumentaal gepriegel is, maar omdat er progressie in het nummer en de sound zit. Een hoogtepunt op Dissolution.

De laatste Pineapple Thief-albums hebben helaas de tendens om hier en daar ook een paar minder interessante nummers te bevatten, zo ook Dissolution. Uncovering Your Tracks en All That You’ve Got weten simpelweg niet zo te boeien. De productie en instrumentatie zijn wel heel strak, dus misschien vergen deze tracks wat meer geduld van de oren. Gelukkig wordt het met Far Below, de eerste single, weer goed opgepakt. Dit nummer is ontstaan tijdens een jamsessie tussen Harrison en frontman Bruce Soord, en het is ook niet vreemd dat dit één van de technisch meest interessantere nummers is.

De band weet bij de meeste albums op het einde een 8 tot 10 minuten durende epische track neer te zetten, en deze nummers zijn vaak de kroonjuwelen op hun albums. De lange track op deze plaat heet White Mist. Het begint als een typische Pineapple Thief track, maar halverwege wordt het interessanter, met een hele vette jam. Een gitaarsolo speelt over de drums en synths heen, waarna de drums de overhand nemen en het nummer weer terug laat keren naar het refrein. Het nummer weet niet de hoogtes van die andere lange tracks te bereiken, maar doet alsnog uitstekend wat het moet doen.

Dissolution is over het algemeen een heel solide Pineapple Thief-album. Heel veel vernieuwing laten ze niet per se zien, maar Harrison’s drumwerk geeft wel een nieuwe dimensie aan de muziek. Dat was met Your Wilderness uit 2016 al heel duidelijk en is met Dissolution verfijnd. Er wordt met dit album goed voortgeborduurd op de sound van de band, waar een flinke scheut Gavin Harrison in is gegooid. Voor fans van de band zal dit album zeker niet teleurstellen, maar het volgende album mag wel voor wat meer opschudding zorgen.

Releasedatum: 31-08-2018 | Label: Kscope | Website

Tracklist:
01. Not Naming any Names
02. Try as I Might
03. Threatening War
04. Uncovering Your Tracks
05. All That You’ve Got
06. Far Below
07. Pillar of Salt
08. White Mist
09. Shed a Light

Tags: , , , ,

FacebookTwitter