Orphaned Land – Unsung Prophets & Dead Messiahs

Op en top genieten
87/100

Het was ergens in 1994 dat ik de platenzaak inliep en na wat gescharrel met Sahara van Orphaned Land naar buiten liep. Een beetje verdwaasd, omdat ik eigenlijk vond dat ik me wat in de handen had laten stoppen. Maar de muziek, de death-doom die in die tijd populair was, vermengd met oriëntaalse klanken, smaakte uiteindelijk goed.

In de tussentijd heeft Orphaned Land de nodige progressie gemaakt en liggen de tijden van het debuut Sahara ver achter ons. De death is bij voorganger All Is One geheel geloosd en een potpourri van genres resteerde. Rock, metal, symphonisch, progressief: het is allemaal van toepassing op Orphaned Land. Dat is op de zesde langspeler Unsung Prophets & Dead Messiahs niet anders. Wat ook gebleven is, zijn de verbroederende teksten waar de band diverse awards mee heeft weten te winnen. Deze keer wel wat weggestopt onder filosofisch woordgebruik, aangezien de band zich tekstueel heeft gebaseerd op werk van Plato.

Na vijf jaar werd het ook wel weer eens tijd voor de Israëliërs om met een nieuw album te komen. Met maar liefst dertien nummers en ruim een uur speeltijd krijg je in ieder geval kwantiteit voor je centen. Vraag is natuurlijk wel hoe de band vandaag de dag klinkt. Zeker nu medeoprichter van de band, gitarist Yossi Sassi, de band heeft verlaten. En ook omdat frontman Kobi Farhi zich weer eens boos maakt. Bijvoorbeeld over het feit dat we meer van de Kardashians zien dan van de arme kinderen in Afrika. Juist ja. We concentreren ons hier maar op de muziek.

Eén van de eerste singles van het album is We Do Not Resist. Het nummer start met wat tribal-achtige drums voordat er flink wordt gegrunt op een uiterst pakkende melodie die zwaar wordt aangezet. Verrassend. De grunts worden afgewisseld met vrouwelijke vocalen en cleane zang: het is een heerlijke single die Orphaned Land laat horen. Een beetje zoals ze wat langer geleden klonken. Harder, oriëntaals, melodieus en pakkend.

Op Only The Dead Have Seen The End Of War wordt Tomas Lindberg ingevlogen voor het hardste nummer van de plaat. Een soort van Zweedse death metal meets oriental metal. Zo keert Orphaned Land toch nog een beetje terug naar vervlogen tijden. Het is prettig dat de grunts weer terug zijn, maar ze nemen op het album een bescheiden plaats in. Desalniettemin voegen ze zeker wel wat toe.

Met Yedidi en In Propaganda staan er ook twee nummers op de schijf die net wat anders van karakter zijn. In Propaganda zal voor de meeste mensen als een Grieks nummer overkomen, met de zo kenmerkende vrouwelijke vocalen. Een lage, wat zwoele stem, die de tonen wat langer aanhoudt. De bouzouki speelt een heerlijke melodie, terwijl een koor af en toe de titel scandeert. Yedidi zal nog smaakgevoeliger zijn voor de metalfans. Het heeft net als In Propaganda niets met metal of rock te maken. Yedidi, met mannelijke vocalen, klinkt heel oosters. Meer als een Joodse traditional. 

De resterende nummers klinken meer in het verlengde van de voorgaande plaat. Op het mooie, clean gezongen, Chains Fall to Gravity sluipt ook wat progressie en emotie in de muziek. In het berustende nummer is nauwelijks een elektrische gitaar te horen, maar het vormt desalniettemin een hoogtepunt op deze schijf. En passant levert ook nog voormalig lid van Genesis Steve Hackett een gastbijdrage. Dat klinkt fantastisch, maar er is nauwelijks elektrisch gitaargeweld te horen. Liever hoor ik dan het catchy, wat dramatische Left Behind of het oriëntaalse, soms rockopera-achtige The Cave.

Eigenlijk voelt Unsung Prophets & Dead Messiahs aan als een oosterse rondreis, waar diverse muzikale landschappen aan je voorbij trekken. Deze schijf is dan ook niet weggelegd voor puristen of mensen die niets van oriëntaalse klanken moeten hebben. Dit album zet zijn voorganger in de schaduw en bevat diverse emoties. Het is knap hoe Orphaned Land verdriet, woede en berusting om weet te zetten in kwalitatief goede nummers. De ondergrens is hoog en eigenlijk zijn er alleen maar uitschieters naar boven. Farbi heeft zich wederom verder ontwikkeld als zanger en het spijt me te zeggen dat Sassi nergens wordt gemist. Het jaar is nog vroeg, maar dit zou zomaar eens jaarlijstmateriaal kunnen zijn.

Releasedatum: 26-01-2018 | Label: Century Media Records | Website 

Tracklist:
01. The Cave
02. We Do Not Resist
03. In Propaganda
04. All Knowing Eye
05. Yedidi
06. Chains Fall To Gravity
07. Like Orpheus
08. Poets of Prophetic Messianism
09. Left Behind
10. My Brother’s Keeper
11. Take My Hand
12. Only The Dead Have Seen The End Of War
13. The Manifest – Epilogue

Tags: , , , , , ,

FacebookTwitter