Opeth – Garden of the Titans (Live at Red Rocks Amphitheatre)

Een titanisch goede show
89/100

Ter promotie van hun laatste album, Sorceress (2016), deed Opeth samen met Gojira en Devin Townsend Project het befaamde Red Rocks Amphitheatre aan. Anderhalf jaar later brengt de band een live-verslag uit van dit concert, zowel op beeld als in geluid (deze recensie is voor enkel de audioversie). Het is een bevestiging van Opeths muzikaliteit en bekwaamheid als liveband.

De setlist van deze show is om van te smullen. Er is genoeg ruimte voor het nieuwe werk van Sorceress, maar er is ook ruimte voor een aantal klassiekers. Demon of the Fall, Ghost of Perdition, Heir Apparent en Deliverance passeren allemaal de revue. Het nieuwe werk zelf komt live ook zeer goed uit de verf. Bij Sorceress zijn de gitaren superdik en de achtergrondzang van gitarist Fredrik Åkesson en keyboardspeler Joakim Svalberg klinkt subliem. The Wilde Flowers klinkt in deze uitvoering nog mystieker, vooral tijdens de rustigere passages.

Het is vanaf het eerste nummer ook meteen duidelijk dat de performance van de band retestrak is en dat de mix heel fijn is. Alle instrumenten komen goed naar voren in alle tracks. De momenten waar de keyboards de ruimte krijgen, klinken vaak zo ontzettend mooi dat het die passages van de albumversies ver overstijgt. Dit is vooral te horen op Ghost of Perdition en In My Time of Need. Ook bij Demon of the Fall, een oudere track waarbij op de studioversie nog geen keyboards aan te pas kwamen, klinkt de integratie daarvan ronduit geweldig en geeft een extra dimensie aan de track. Verder klinken de grunts van frontman Mikael Åkerfeldt natuurlijk niet meer zoals voorheen – dat krijg je met de leeftijd – maar ze zijn nog steeds behoorlijk bruut. Ze klinken dieper en rauwer. Waar de kwaliteit ervan bij bijvoorbeeld Opeths live-shows begin dit decennium soms nog wat veranderlijk was, valt er hier niet veel op aan te merken.

Er is natuurlijk ook tijd voor Mikaels kenmerkende slappe gelul tussen de nummers door. Hij praat over hoe Era zijn eerste cock-rocknummer is, en dat Bon Jovi nooit last lijkt te hebben van de kou zoals Mikael dat heeft. Ook zegt hij na Demon of the Fall dat er foutjes waren tijdens het nummer die opeens magisch zullen verdwijnen als je het terug luistert, en dat klopt. In de live-video van het nummer is te zien dat er halverwege wat gitaarproblemen ontstaan, en deze stilte is enigszins weggepoetst op de track. Niet alle foutjes kunnen zomaar weggepoetst worden, natuurlijk. Zo lijkt Mikael in The Devil’s Orchard een line vergeten te zijn en maar iets te zingen wat er op lijkt, want wat moet je anders? Buiten deze minuscule zaakjes valt er verder echt niks te klagen (misschien wel omdat de rest magisch weggevaagd is?).

Garden of the Titans laat horen dat Opeth nog steeds een sterke kracht is binnen de rock- en metalwereld, en een van de beste livebands op het moment. De band speelt superstrak en zet een hele goede performance neer. De setlist is zeer solide, waarvan de tweede helft lekker knallen is. De eerste helft is wat dat betreft misschien iets boeiender en interessanter om te horen, maar de tweede helft doet gewoon goed wat het moet doen: rocken. Verplichte kost voor Opethianen en liefhebbers van gewoon een verdomd goeie rock- en metalshow. Titanen, dat zijn de mannen van Opeth zeker.

Releasedatum: 02-11-2018 | Label: Nuclear Blast Records | Website

Tracklist:
01. Sorceress
02. Ghost of Perdition
03. Demon of the Fall
04. The Wilde Flowers
05. In My Time of Need
06. The Devil’s Orchard
07. Cusp of Eternity
08. Heir Apparent
09. Era
10. Deliverance

Tags: , , , , , ,

FacebookTwitter