Long Distance Calling – Boundless

Tijdloze instrumentale post-metal
82/100

Long Distance Calling behoeft geen introductie, want de Duitsers zijn al sinds de eerste release Satellite Bay een waar begrip in de post-metalscene. Hun tijdloze en soms ietwat progressieve instrumentale metal bereikte met opvolger Avoid The Light een memorabele status. Vanaf The Floor Inside veranderde het karakter van de muziek door de aanstelling van een zanger, wat onder de schare trouwe fans gemengde reacties opleverde. Als klap op de vuurpijl verdwenen ook nog eens de scherpe randjes en evalueerde de post-metal in post-rock. Wat wél resteerde was de kwaliteit.

De vier Duitsers zijn relatief snel terug met Boundless, het zesde studioalbum. Vraag is natuurlijk of bovenstaande trend wordt voortgezet of dat Long Distance Calling terugkeert naar zijn roots. De heren zelf zeggen dat ze bij het schrijven van dit album zichzelf in een hok hebben opgesloten en gewoon muziek zijn gaan maken, zoals ze dat ook in de begintijd deden.

Op het moment dat de band zich van de buitenwereld afsloot, was al afscheid genomen van zanger Petter Carlsen en ook besloten om geen nieuwe zanger aan te stellen. Vandaar dat Boundless dus een instrumentale plaat is geworden. Wellicht komt het door de ‘An Evening With Satellite Bay’ tour die de heren ter ere van het tienjarig jubileum van die plaat hebben gehouden, maar de muziek zelf is feller dan op de voorgaande twee platen. Een bevinding die veel fans zullen verwelkomen.

Boundless start met Out There, dat al voorafgaand aan de albumrelease is vrijgegeven. De track is wat langer dan het overige materiaal. Op Out There hoor je metalriffs, met daartussenin semi-akoestisch shoegaze en progressieve post-rock. Halverwege valt de track zo goed als stil en is er slechts wat getik en zacht getokkel te horen. Daarna komen we via post-rock opnieuw bij de metal terug. Een lekker uitdagend nummer.

Het opvolgende Ascending is over de hele linie wat zwaarder, maar kenmerkt zich eveneens door de afwisseling tussen zwaar en licht, waarin wat meer dromerige passages doorklinken.

Toch staan er ook nummers met een iets ander karakter op deze schijf. Like A River is een kalm, en daarom voor de band erg inventief, nummer, waarop ook southern-invloeden de muziek insluipen. Er komen zelfs wat strijkers langs, die de track een aangename touch geven.

Bij Weightless zit er in het midden een jammende passage, waarna het marcherende eerste deel wordt afgesloten met groovende riffs die op een plaat vol stonerrock niet zouden misstaan. Afsluiter Skydivers klinkt over de volle breedte wat zwaarder. Halverwege wordt het gaspedaal even ingetrapt en komt er zelfs wat doublebass voorbij. Op dit soort momenten lijkt Long Distance Calling zichzelf weer hervonden te hebben. De muziek kent een lekkere vibe en een prima balans tussen shoegaze en zwaardere stukken, zodat het niet té zoetsappig wordt. Ook nu staat de kwaliteit buiten kijf; het album lijkt gevoelsmatig dan ook veel korter te duren dan de werkelijke speeltijd van 56 minuten.

Veel fans hebben uitgekeken naar nieuw materiaal en zullen de ‘terug naar de oorsprong’-benadering op Boundless waarderen. Toch gaat dat uitgangspunt maar gedeeltelijk op. Weliswaar is Boundless instrumentaal, maar van lange, uitgesponnen nummers is nauwelijks sprake. De zang wordt gelukkig geen moment gemist en het album is van begin tot eind genieten geblazen. De band klinkt feller en weet veel variatie in de muziek aan te brengen. Zo is de ‘synthpop’ in het fantastische In The Clouds fantastisch, maar ook het spelen met de dynamiek tussen hard en zacht en de afwisseling tussen zwaardere en dromerige passages werken uitstekend. De nummers zijn stuk voor stuk doordacht en zonder uitzondering van hoog niveau. Petje af voor deze heren!

Releasedatum: 02-02-2018 | Label: InsideOut Music | Website 

Tracklist:
01. Out There
02. Ascending
03. In The Clouds
04. Like A River
05. The Far Side
06. On The Verge
07. Weightless
08. Skydivers

Tags: , , , , , , ,

FacebookTwitter