Jonestown – Dyatlov

De spijker wordt op Dyatlov nét gemist
75/100

“We are called Jonestown because regardless of the illusion of prosperity and safety in the western world, we are in fact completely vulnerable, to the innate nature of the human condition. Ultimately we have absolutely no control over world-events, nor our collective destiny. We are one mistake away from annihilation.” Nou, als dat geen warm welkom is…

Dat de band een fascinatie heeft voor menselijke kwetsbaarheid en het hierbij behorende lijden (welke tevens kan uitmonden in de dood) is reeds af te leiden uit de bandnaam, die voortkomt uit de gelijknamige plaatsnaam in Guyana (Zuid-Amerika). Daar stichtte Jim Jones zijn bekende sekte ‘Peoples Temple’ die in 1978 uitmondde in een massale (zelf)moordactie. Tevens is het voorgaande album, Aokigahara (2016), vernoemd naar het bekende zelfmoordbos in Japan en is het nieuwste wapenfeit, Dyatlov, gelinkt aan Igor Dyatlov, die samen met zijn acht mede-hikers op mysterieuze wijze om het leven is gekomen in het Oeralgebergte te Rusland, het zogenaamde ‘Dyatlov pass incident’. Bovenstaande in acht genomen, en na een eerste blik op de tracklist, is het niet meer dan logisch te noemen dat de band het nieuwste wapenfeit uitbrengt in de donkere maand november. Een teken aan de wand als het ware.

De muziek zelf, waarvoor we hier eigenlijk samenklonteren, sluit met de openingszin (“This world is rotten”) van album-ontkurker Burn Victim dan ook naadloos aan op voorgaand proloog. Een naderend gevoel van fataliteit bekruipt je, een gevoel wat Thy Art Is Murder in het verleden op muzikaal gebied tevens succesvol wist over te dragen op haar luisteraars. Een gevoel wat op latere tracks (zoals Abyss) wederom de kop op steekt. De muziek is natuurlijk agressief van aard en valt in zekere zin binnen het vakje deathcore te rekenen.

Zelf geeft de band aan beïnvloed te zijn door acts als Gojira, Lamb of God en Slipknot. Iets waar ik geen moment aan twijfel, maar ter referentie schrijf ik eerder (jongere) bands als Thy Art Is Murder en Fit For An Autopsy toe, welke (indirect) ook weer zijn beïnvloed door eerdergenoemde grootheden. De muzikale inspiratie van Meshuggah wordt trouwens ook niet geschuwd, luister bijvoorbeeld eens naar de title track!

Wanneer we na 40 beukende minuten het laatste – tiende – nummer bereiken, wordt de luisteraar verrast door het bijna negen minuut durende The Pass. Een passage waarin tempo, agressie en intensiteit even aan banden worden gelegd. Er wordt zelfs een zangeres van stal gehaald om de eerste helft van het nummer in te luiden. Al luisterende naar deze atmosferische track zie je in gedachten de negen hikers over de uitgestrekte bergreeks kijken, nog niet wetende wat voor gruwelijk lot hen te wachten staat. Dit noodlot dient zich vervolgens aan met het gebrul van frontman Harley Andersson: de vrede wordt verstoord en al groovend werkt het album zich toe naar het onafwendbare einde.

Dyatlov is een album dat donkere thematiek inkleurt met zware, agressieve muziek, maar weet de spijker nog niet helemaal op zijn kop te slaan. Toegegeven, het album bevat een dosis aan goede nummers, maar van echte uitschieters valt niet te spreken. De keuze voor een dergelijke hekkensluiter als The Pass kunnen we echter wel zeer waarderen. We zijn dan ook benieuwd wat centraal zal staan op het volgende album van de Britten. Charles Manson is wellicht wat te uitgekauwd, mogelijk Charles Rockefeller (kannibalisme) of Peter Madson (de Deense duikbootmoord)?

Releasedatum: 16-11-2018 | Label: Long Branch Records | Facebook

Tracklist:
01. Burn Victim
02. Blunt Force Nihilist
03. Novae
04. Abyss
05. Dyatlov
06.The Scorpion And The Frog
07. The People’s Temple
08. Cut Throat Lane
09. History Of A Drowning Boy
10. The Pass

Tags: , , , , , , , ,

FacebookTwitter