Hooded Menace – Ossuarium Silhouettes Unhallowed

Trager dan voorheen
85/100

Het Finse Hooded Menace is een band die aanspraak kan maken op verschillende fanbases. Trage, slepende doomfans aan de ene kant en liefhebbers van lompe death metal aan de andere kant. Onder de bezielende leiding van gitarist/bassist/tweede zanger Lasse Pyykkö heeft de band al vier albums en talloze splits en ep’s ingeblikt, en na een bijzonder heftige line-up switch, waarbij niet alleen drummer Pekka, maar ook zanger/bassist Markus Makkonen de band verliet, is het nu de beurt aan album nummer vijf.

De nieuwe brulboei van dienst heet Harri Kuokanen, en verwacht geen vocale ommezwaai van hem. Hij klinkt wel wat dieper en doomier dan zijn voorganger, wat verklaart waarom het nieuwe materiaal wat meer die kant is opgegaan. Hooded Menace zat altijd op de grens tussen death en doom, net als Asphyx en Coffins, maar dit keer leunt de muziek wat meer richting de doom. De gitaarharmonieën zijn talrijk aanwezig en het tempo ligt wat lager. De keren dat het tempo wordt opgeschroefd klinkt de band nog steeds als Hooded Menace, maar zijn ze wel wat minder.

Ook is de gitaarsound wat minder geschikt om te scheuren met die Boss-HM. Op deze manier beukt Hooded Menace stug door vijf nummers en een korte (en overbodige) outro heen. De verandering lijkt subtiel maar is, als je het vergelijkt met het vorige album Darkness Drips Forth, immens. De productie is een stuk beter en harder. Buiten dat zijn de nummers weer wat korter, in tegenstelling tot de vier monolieten op de vierde plaat. Dat maakt het album ook wat catchier, al is dat natuurlijk vrij relatief binnen dit genre. De gitaren schotelen ons desondanks wel de nodige smeuïge riffs en harmonieën voor, op een statig tempo.

Valt het op dat we niet veel over de plaat zelf praten? Dat komt omdat het gewoon een bijzonder solide album is geworden. Als we favorieten aan moeten wijzen, kiezen we het lange Sempiternal Grotesqueries en het beukende Cathedral Of Labyrinthine Darkness, maar eigenlijk staat er geen enkel zwak nummer op deze release. Het outro Black Moss is wat overbodig, maar sluit veertig minuten harde doom wel rustig en meditatief af. Ossuarium Silhouettes Unhallowed is gewoon een prima plaat, die gehoord mag worden, en bewijst dat het niet allemaal vernieuwend hoeft te zijn om goed te klinken.

Releasedatum: 26-01-2018 | Label: Season Of Mist | Facebook

Tracklist:
01. Sempiternal Grotesqueries
02. In Eerie Deliverance
03. Cathedral Of Labyrinthine Darkness
04. Cascade Of Ashes
05. Charnel Reflections
06. Black Moss

Tags: , , , , , , ,

FacebookTwitter