Hemelbestormer – A Ring Of Blue Light

Overwegend lekker met kans op een enkele depressie
76/100

Hemelbestormer is één van de mooiste namen die je qua bandnamen kunt verzinnen. Het heeft iets duisters maar tegelijkertijd ook iets idealistisch en hoopgevends. Deze goed gekozen naam siert een Vlaamse band – in november nog als support van Enslaved te zien in Biebob – die met name sludge en post-metal combineert tot een lekkere melange. Ook schemeren er wat doom-invloeden door. Hemelbestormer maakt instrumentale muziek die af en toe van samples wordt voorzien, deze treden echter zelden naar de voorgrond.

A Ring Of Blue Light is de opvolger van Æther (2016) en daarmee de tweede full-length release van de band. Het album bevat een op zich mooie hoes van een natuurlandschap, waarop wat amateuristisch een blauwe ring gephotoshopt is. Gelukkig is dat slechts bijzaak. Waar het wel om gaat zijn de zes nummers die op het schijfje prijken, waarvan de twee kortste tracks meer interludes zijn. Eén daarvan, Clusters, kent een goede 10 slotseconden waarin je bijna niets hoort. De andere speeltijd van de track bestaat uit irritante gitaar distortion die je kan missen als kiespijn. De vier ‘echte’ nummers overstijgen allen de elf minuten, zodat het met de speeltijd van A Ring Of Blue Light wel goed zit.

Hemelbestormer bestaat uit vier heren die hun sporen reeds verdiend hebben in de metalwereld en dat hoor je goed terug in de muziek. Er wordt tijdig van tempo gewisseld, er wordt gespeeld met subgenres en af en toe zorgen ook samples voor een lekkere flow. Eight Billion Stars bevalt het beste, een track met een gedoseerde zware sludge-achtige ritmesectie, waar in het midden ook een prachtige riff uit de gitaar wordt geslingerd. Vooral post-metal en gaze stukken klinken door in de opener. Elke seconde van dit reflectieve nummer is puur genieten!

Afsluiter The Serpent Bearer begint met wat samples voordat er met name instrumentale sludge doorklinkt. In het midden van het nummer is er een meer ingetogen stuk die wat meer op de doom-leest geschoeid is. Het klinkt allemaal verdienstelijk, maar het mist nét dat beetje extra om op het puntje van je stoel te gaan zitten. Towards The Nebula is in het begin een beetje een kameleon, het nummer start met semi-akoestische up-tempo rock waaraan later een snuifje post-metal wordt toegevoegd, om daarna lekker zwaar door te deinen als een sleepboot op de woelige zee. Natuurlijk komen er sludge-riffs voorbij, die een anker voor de luisteraar vormen, maar daardoorheen hoor je ook wat post-invloeden alsof er ander weer op komst is. Het nummer verliest geleidelijk zijn diversiteit, tot in het slotstuk met tamelijk fantasieloze sludge wordt afgesloten. Deze track had toch een beter slot verdiend.

En zo blijf je toch een beetje met een dubbel gevoel achter. Hemelbestormer is een band die fantastische dingen laat horen op dit album. Toch zijn er stukken, waaronder het langdradige Redshift, die afbreuk doen aan het vreugdegevoel. Niet alleen omdat de muziek gedurende de passages on kwestie niet volledig overtuigt, maar ook omdat de band je het idee geeft dat zij hun talent niet volledig benut hebben. A Ring Of Blue Light is echter onder de streep een meer dan aangename (hernieuwde) kennismaking die vooral verwachtingen wekt voor de toekomst.

Releasedatum: 02-03-2018 | Label: Ván Records | Facebook

Tracklist:
01. Eight Billion Stars
02. Clusters
03. Towards the Nebula
04. Redshift
05. Blue Light
06. The Serpent Bearer

Tags: , , , , , ,

FacebookTwitter