Haken – Vector

Crème de la prog
90/100

Zeggen dat de Britse proggers van Haken aan een opmars bezig zijn is niet meer nodig. Na talrijke tournees (waaronder met Between The Buried And Me, onthoud die even), een aantal geweldige albums onder de riem en een aanstelling als backing band van Mike Portnoy’s Shattered Fortress kunnen we stellen dat de band zijn naam wel heeft gevestigd. Het vorige album Affinity was alleen maar reden te meer om deze jongens goed in de gaten te houden. Vector volgt redelijk snel op zijn voorganger, wat een beetje zorgen baart bij een progressive metalband. Dienen die niet eindeloos aandacht aan details te geven? 

Nee, geen angst, Vector is op en top Haken. Natuurlijk zit er weer een verhaal door de muziek heen verweven, maar dat leidt nergens af van de ongelofelijke muzikaliteit die de band tentoonspreidt. Neem nou opener en eerste single The Good Doctor. Dat nummer duurt krap vier minuten. Vier minuten! Dat is een intro voor een progband! Alleen propt Haken meer in die vier minuten dan de meeste bands in hun hele discografie. Van funky prog met synthpoppy drumloops in het couplet tot de BTBAM-riffs in de brug/solo, een esotherisch door zang gedragen stuk met drum ’n bass-drums op de achtergrond, en het typisch Haken-refrein. Dit in vier minuten. Maak aantekeningen. 

Opnieuw: geen zorgen. The Good Doctor is het kortste nummer van de plaat. Puzzle Box is een heel stuk langer, en ook hier haalt Haken nieuwe invloeden naar boven. De huidige progscene is zwaar beïnvloed door djent, dus ook Haken heeft djenty riffs en polymetrische stukken. Alleen laat Haken ze fris, natuurlijk, en interessant klinken, in tegenstelling tot de meeste djentgroepen. Hakens kracht is nog steeds om intens virtuoze muziek makkelijk in het gehoor te laten liggen. Puzzle Box staat bomvol met tegenstrijdige ritmes en overgangen, maar het nummer klinkt catchy en memorabel.

Veil is met 12,5 minuten de langste song en spreidt álles tentoon. Catchy Dream Theater-achtige stukken, waarop Ross Jennings laat horen hoe veel hij gegroeid is als zanger, meer djent, een scala aan geluiden afkomstig uit de koker van toetsenist Diego en melodieën waarvan je je afvraagt hoe Charlie Griffith en Richard Henshall ze in hemelsnaam onthouden. Leuke overgangen ook, zoals van een BTMAM-riff naar een stuk liftmuzak, en via blastbeat door naar wat er gebeurt als Haken Train of Thought van Dream Theater had geschreven en hup, door naar een mellow jazzydeel. Dit gebeurde in krap veertig seconden. Hoe staat het met de aantekeningen?

Vector gaat naar binnen als zoete koek, ongeacht de vreemde wendingen die de band neemt. Het instrumentale Nil By Mouth bijvoorbeeld, dat een prima adempauze na de mokerslag van Veil had kunnen zijn. Nee dus, de afwezigheid van Rosse Jennings opent alleen maar de poorten voor nóg meer waanzinnige prog. Maar dat Haken ook met rustigere muziek uitstekend uit de voeten kan bewijst Host, dat rechtlijniger en softer is. Het nummer bouwt op naar een climax waar de zang alle ruimte krijgt naast de gitaarmelodie en we even aan Leprous moeten denken. 

Met 44 minuten is Vector een vrij kort album voor progbegrippen. Al luisterend valt het echter op dat de plaat helemaal niet veel langer hoeft te duren. Er gebeurt zo veel in de muziek, en de band weet zo veel memorabele stukken te componeren dat het gewoon ‘af’ voelt. Dit in tegenstelling tot die andere gigant, Between The Buried And Me, waarbij de twee Automata-delen echt bij elkaar horen. De invloed van djent overstijgt de Dream Theater-neigingen inmiddels enorm, maar Haken is niet bang die stukken alsnog te verwerken. Zo bouwt de band aan een eigen sound, die uit duizenden valt te herkennen. Laat je niet afschrikken door dew korte duur: Vector bevat genoeg leuks.

Releasedatum: 19-10-2018 | Label: InsideOut Music | Website

Tracklist: 
01. Clear
02. The Good Doctor
03. Puzzle Box
04. Veil
05. Nil By Mouth
06. Host
07. A Cell Divides

Tags: , , , ,

FacebookTwitter