Feed The Rhino – The Silence

Comeback die niet zo mag heten
70/100

In juni 2014 schreven wij een niet zo lovende recensie over het derde album van Feed The Rhino, The Sorrow And The Sound. Het vijftal uit Kent in Engeland was ogenschijnlijk zo onder de indruk van de onvoldoende die ze van Ragherrie toebedeeld kregen, dat ze nog ongeveer anderhalf jaar wat hebben aangemodderd. Toen waren ze er echter klaar mee en kondigden ze een pauze aan omdat ze “tijd voor zichzelf” nodig hadden…

Kort nadat de mannen een supervette video bij het nummer Featherweight online hadden gegooid, werd het stil. Heel 2016 hoorden we niks van ze en ook een groot deel van 2017 bleef het stil. Ruim anderhalf jaar later kwam het verlossende nieuws: er werd een nieuw album aangekondigd. Op 16 februari 2017 komt The Silence uit, misschien wel een hint naar de voorliggende stille periode. In elk geval een comeback. Zo willen de mannen het trouwens zelf niet noemen. Wat er ook allemaal waar van zij, Feed The Rhino presenteert een nieuw album dat een hoger cijfer krijgt dan het vorige. Zelf zeggen ze erover: “We couldn’t be more proud of this album, which we think shows an evolution from our last album.”

The Silence is een lekker hardcore metal album geworden. Geen uitschieters, geen pareltjes, laat staan diamantjes, maar ook geen dieptepunten. Gewoon een lekker album, waarvan sommige nummers wel in het oog springen. Heedless bijvoorbeeld. Een prachtig nummer waarbij de dikke strot van Lee Tobin wordt afgewisseld met zijn vermogen om heel mooi en ‘klein’ te zingen. Terecht dat deze plaat tot single is gebombardeerd.

Daar waar je bij dit nummer al een beetje de neiging krijgt om mee te zingen, wordt dat gevoel nóg meer versterkt op de tracks Yellow And Green en Fences. Maar Losing Ground spant de kroon. Een echte ballade, waarbij overduidelijk blijkt dat Tobin ook een begenadigd zanger is. Misschien zou hij daar eens iets mee moeten doen. Rustige gitaren die desalniettemin goed uit de verf komen, drums die niet overdreven aanwezig zijn maar wél erg goed gehoord worden en een tussenstuk waarin tóch weer even die strot wordt opengetrokken. Alleszins materiaal om het goed te doen op de radio.

Daar waar Losing Ground wellicht een vergelijking oproept met Alice In Chains, kan Nerve Of A Sinister Killer zich best meten aan het werk van Linkin Park. Boos geschreeuw dat wordt gedragen op een baar van riffs en trommelgebeuk. Jammer dat het nog geen drie minuten duurt. Al met al is The Silence een welkome comeback plaat die doet hunkeren naar meer.

Releasedatum: 16-02-2018 | Label: Century Media Records | Facebook

Tracklist:
01. Timewave Zero
02. Heedless
03. Losing Ground
04. 68
05. All Work And No Play Makes Jack A Dull Boy
06. Yellow And Green
07. Nerve Of A Sinister Killer
08. Fences
09. The Silence
10. Lost In Proximity
11. Featherweight

Tags: , , ,

FacebookTwitter