Faal – Desolate Grief

Excersitie in triestheid
88/100

Funeral doombands doen het vaak rustig aan. Zo besloot Mournful Congregation dit jaar om een nieuw album uit te gaan brengen en wachten we alweer vijf jaar op nieuw werk van Esoteric. Ook het Tilburgse Faal stelde ons geduld danig op de proef. Het vorige album The Clouds Are Burning dateert alweer uit 2012 en met alleen een tussentijdse split-ep met Eye Of Solitude leek het langere tijd erg stil in het Faal-kamp.

Wat daar ongetwijfeld een rol in heeft gespeeld is het feit dat van de line-up die The Clouds Are Burning inblikte, alleen zanger William en gitarist Pascal zijn overgebleven. Tegenwoordig vinden we in de samenstelling onder andere drummer Remco Verhees (Akelei, Inhume, en Eye of Solitude). Of dat een grote muzikale koerswijziging teweeg heeft gebracht kunnen we gaan uitvinden, nu het derde album Desolate Grief eraan komt.

De plaat begint met een korte intro genaamd, hoe verrassend, Intro. Simpel, maar het zet de toon voor een goede veertig minuten aan trage doom. Het recept is gelijkgebleven: slome drums, dronende riffs met door post-rock geïnspireerde melodieën, met daarnaast de diepe grunts van Nijhof. De toetsen zijn aanwezig, maar voornamelijk als sfeermakers en, op een paar pianolijnen na, hoofdzakelijk op de achtergrond. Daardoor krijgen de gitaren de ruimte hun zware tonen neer te leggen. Fijn voorbeeld is de lange afsluiter The Horizon, waar gitaar en toetsen samen een klankenpalet vormen dat de sfeer van het nummer perfect neerzet. De drums zijn smaakvol, simpel en toch voldoende creatief. Het fijnst zijn de momenten dat het tempo de slakkengang aanneemt die we gewend zijn van funeral doom en de muziek op die manier voortschrijdt als een begrafenisstoet.

Het klinkt alsof we hier te maken hebben met een generiek geluid, maar Faal weet het allemaal nét wat anders te brengen dan genre-genoten. De invloeden vanuit de post-rock zijn net wat prominenter, maar we vinden ook volop death metal in de sound. Zo is het eerste stuk van Grief gewoon een lomp death metalnummer, alvorens alles compleet ineen valt en de doom je overmeestert. Opvallend genoeg doet No Silence het precies andersom, dat begint met doom en bouwt slim op naar een sneller stuk death metal. Maar bovenal is Desolate Grief geen album dat ondoorkomelijk is van de doom. Elk nummer heeft wel een hook of een lijn waarvan je later zegt ‘oh ja, dat nummer!’ De productie is ook prima: niet te glad, maar zeker niet te rauw. Goed gedaan door gitarist Gerben.

Er is niet echt iets waar je wat op aan kan merken. Misschien dat we nog een nummertje extra hadden gewild na zo’n lange tijd. Maar dan zit je er ook weer mee dat de plaat meteen minimaal 10 minuten langer duurt, wat de behapbaarheid weer in de weg kan gaan zitten. Nee, wat ons betreft is dit gewoon puike doom en verplichte kost voor funeral fans. Lekker. Het jaar is nog niet eens écht begonnen en de winterdepressie is al aangezwengeld. 

Releasedatum: 26-01-2018 | Label: Ván Records | Facebook

Tracklist:
01. Intro
02. Grief
03. No Silence
04. Evoking Emotions
05. The Horizon

Tags: , , , , ,

FacebookTwitter