Xanthochroid – Of Erthe And Axen Act II

Hoofdstuk twee van een intrigerend werkje
88/100

Kijk, dat zien we nou graag. Dat bands gewoon zonder problemen het tweede deel van hun tweeluik een maand later uitbrengen en dat zonder crowdfunding, uitstellen en blogs doen. De sneer is groot, maar laten we eerlijk zijn dat Xanthochroid meerdere potjes mosterd heeft gehaald bij Wintersun. Gelukkig wel met hun eigen draai en dat maakte dat we vorige maand erg onder de indruk waren van hun Of Erthe Of Axen Act I.

Deel twee, dus logisch dat we ook hier dezelfde sound krijgen. Black metal, met prog en folk in interessante verhoudingen. Toch zijn er kleine verschillen te merken. De nummers zijn wat langer, meer rond de zes minuten. Het eerste echte nummer, Of Aching, Empty Pain, duurt rond de acht minuten en mengt bombastische folky black met ruwere passages, en rustiger werk met piano, hoewel de vrouwelijke zang van Ali Meador wat wegblijft. De nummers zijn wat meer uitgesponnen maar luisteren prima weg, vooral omdat ze een goede balans tussen folky en black behouden. We kunnen zelfs wat jazzy gitaarwerk vinden in Of Gods Bereft of Grace. Xanthochroid grossiert in het schrijven van epische, bombastische climaxen, met lagen zang en orkest. Het is nooit te veel en hoewel het soms een trucje lijkt, worden ze zo goed uitgevoerd dat we niets anders kunnen dan goedkeurend knikken.

Natuurlijk staat er met Through Caverns Old And Yawning een folky interlude op, hoewel de focus nu vooral op het bijzonder indrukwekkende vocale vlak ligt. Meerstemmige koren, man en vrouw, op gregoriaanse wijze; beeldschoon. Dat maakt het contrast met het daaropvolgende Through Chains That Drag Us Downward des te heftiger, met stevige gitaren, bombastische orkestratie, en doomy sfeer. Dit is een van de stevigste nummers van de plaat en bevat bijna geen cleane zang, hoewel de koren weer hun intrede doen naar mate het nummer vordert. Natuurlijk heeft zo’n epische sage een episch lot nodig en met Toward Truth And Reconcilation krijgen we dat in de vorm van een elf minuten durend epos. Een nummer dat (cliché, we weten het) de hele strekking van Xanthochroid weet te vatten. Het leunt vooral op de zang, met die koorzang als leidraad natuurlijk, maar de ruwe grunts zijn ook prominent. Hoogtepunt is de intense climax, wat Wintersuns-gewijs wordt opgebouwd en de songtitels van de albums als gedicht worden opgedragen. 

Een prima tweede hoofdstuk, maar echte angst dat de band wat vreemds ging uithalen hadden we niet. Het is duidelijk dat Of Erthe And Axen I en II tegelijk geschreven zijn en ook onlosmakelijk bij elkaar horen. En dat lukt. Met dit album kan de band zich in de kaart van heel veel muziekliefhebbers spelen. Fans van folk metal gaan het te gek vinden door de Wintersun sound, maar ook prog- power-, en misschien zelfs melodische black fans zullen dit kunnen waarderen. Xanthochroid is een schoolvoorbeeld van hoe je een diverse sound kan hebben, en toch als eenheid kan klinken. Deze platen horen bij elkaar, dus verdient Act II gewoon hetzelfde cijfer als Act I. We moeten ze nog ruimte geven, want wie weet wat een volgend album ons voor moois brengt.

Releasedatum: 17-10-2017 | Label: Erthe And Axen Records | Facebook

Tracklist:
01. Reveal Your Shape, O Formless One
02. Of Aching, Empty Pain
03. Of Gods Bereft Of Grace
04. Of Strength And The Lust For Power
05. Walk With Me, O Winged Mother
06. Through Caverns Old And Yawning
07. Through Chains That Drag Us Downward
08. Toward Truth And Reconcilation

Tags: , , , , , , ,

FacebookTwitter