Valor – Arrogance: The Fall

Een dappere poging
70/100

Met een naam als Valor kan je natuurlijk maar één genre produceren: power metal. Deze band komt uit Griekenland, bestaat sinds 2002, en bracht al twee albums uit, waarvan de laatste, The Yonder Answer, uit 2013 komt. Al eventjes geleden dus, en als het enige zoethoudertje een korte single van twee tracks is, snakken we naar nieuw werk. Valor is zo’n band die niet alle potten zal breken, maar zich wel prima zou kunnen redden in de subtop van de power metal.

Hoewel de naam doet denken dat Valor een bombastische symfonische power metal band is, blijkt de band zich meer te richten op de melodische en liedjesgerichte variant. De snelheid is zeker aanwezig, vooral op uptempo nummers als Flying Away, The Crown Of Evermore, en In Another Time, maar over het algemeen vervalt de band niet in hypersnelle solo’s. Ook de teksten zijn wat dieper dan de gemiddelde sword-and-sorcery-teksten. Niet dat er moeilijke maatschappelijke kwesties getackeld worden hoor, maar de andere kant van het spectrum wordt evenmin belicht.

De keyboards nemen in ieder geval een plaats op de achtergrond in, terwijl de gitaar de leiding neemt met melodie én riffs. De zang van Vaggelis Krouskas lijkt op die van Ian E. Highhill van Astralion, een band die best wat vergelijkingen met Valor oproept.

Toch moet er opgemerkt worden dat het album een beetje kabbelt en nergens een echte uitschieter herbergt. Desondanks is het snelle In The Name Of Valor is wel erg prettig en weet Pandora’s Gift een wat sinistere en zelfs oosterse sfeer neer te zetten. The Crown Of Evermore was al bekend, maar blijft ook erg prettig. De zang blijft voornamelijk binnen hetzelfde register en de keyboards worden niet ten volle benut, waardoor de nummers een beetje in elkaar opgaan. De refreinen zijn zeker niet zwak, maar vallen ook niet erg op, en ook daardoor worden herkenningspunten gemist. Veel buiten de gebaande paden wordt er niet getreden; zowel een negatief als een positief punt. De band is consistent en herkenbaar, maar misschien ietsjes té.

Het lijkt misschien alsof Arrogance: The Fall totaal ondermaats is. Dat is niet waar; de plaat klinkt als een klok en de band maakt weinig fouten. Het is alleen niet voldoende om echt tot de top te geraken. De nummers zijn goed, maar niet meer dan dat. Behalve The Crown Of Evermore: dat nummer steekt er wél bovenuit. Er is potentie, maar nog geen benutting daarvan. Een fan van melodische power metal zal er wel iets mee kunnen, maar voor het grote publiek mist de band de x-factor. Onze tip: gebruik die keyboards voor meer dan backing-akkoorden. Ze kunnen veel, benut dat. Dan kan een volgende plaat zomaar al een stuk beter zijn. De powerprijs van de maand gaat, helaas voor de Grieken, niet naar Valor, maar naar het Italiaanse White Skull.

Releasedatum: 08-06-2017 | Label: Pitch Black Records | Facebook

Tracklist:
01. Uprising
02. Arrogant Fall
03. Flying Away
04. In The Name Of Valor
05. The Crown Of Evermore
06. Dark Are The Eyes Of The Night
07. Pandora’s Gift
08. In Another Time
09. Sanctuary For All
10. No Angel’s Face

Tags: , , , ,

FacebookTwitter